Δευτέρα, Ιουλίου 08, 2013

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΛΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΛΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ



(Το βίντεο το είδα στο ιστολόγιο της "Roadartist in...athens...!!!")

Όλες οι αλήθειες βρίσκονται καμουφλαρισμένες μέσα στον αδέσμευτο ελεύθερο χρόνο, στο αλλόκοτο πέταγμα των πουλιών, στον αέρα που φυσάει και διαπερνά τις φυλλωσιές των δέντρων και στην ονειροπόληση. Δύο παιδιά "συναντιούνται" στο παγκάκι ενός μεγάλου πάρκου. Είναι η αρχή του ονείρου! Το ένα φοράει τρύπια παπούτσια και ρούχα φθαρμένα και το άλλο ολοκαίνουργια! Το παιδί με τα φθαρμένα ρούχα περιεργάζεται το συνομήλικο παιδί και κάνοντας τις συγκρίσεις βιώνει ένα αίσθημα μειονεξίας. Εγκαταλείπει το παγκάκι και αποσύρεται δίπλα στον μεγάλο κορμό ενός δέντρου. Μέσα στην εθελούσια απομόνωσή του, εμψυχώνει τα τρυπημένα παπούτσια και τα μετατρέπει σε δύο ομιλούντα στόματα! Ενεργοποιώντας τη δύναμη της φαντασίας του, αποκτάει αυτό που δεν έχει. Τα ρούχα και τα παπούτσια του είναι τα ρούχα και τα παπούτσια που τα είχε δει και επιθυμήσει στο άλλο παιδί! Πανηγυρίζει και τρέχει πανευτυχής μέσα στο απαράμιλλο φυσικό τοπίο. Μόνο που όλα αυτά συμβαίνουν μέσα στην ονειροφαντασία του! Ο άνθρωπος, λένε σωστά, "δεν μπορεί να αντέξει πολλή πραγματικότητα"! Και η πραγματικότητα για το παιδί είναι ανυπέρβλητη: Το παιδί είναι καθηλωμένο σε αναπηρικό καροτσάκι και μόλις έχει έρθει η συνοδός για να τον πάρει! Είναι η διακοπή του ονείρου!
Η αλήθεια βρίσκεται καμουφλαρισμένη μέσα στις αλλόκοτες πτήσεις των πουλιών, στο θρόϊσμα των φύλλων, στον χρόνο της ονειροπόλησης, στην 'Ελλειψη και στην δύναμη της φαντασίας που έρχεται να αναπληρώσει αυτήν την Έλλειψη! Το ερώτημα που προκύπτει είναι: αντέχουμε τόση πολλή φαντασία;

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα