Κυριακή, Νοεμβρίου 24, 2013

"ΠΑΝΤΟΥ ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ"-4η ΜΠΙΕΝΑΛΕ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ(2)


Πίνακες (λάδι σε καμβά) του Μίλτου Μανέτα που εργάζεται στην Ρώμη και την Νέα Υόρκη. Τα χέρια των ενηλίκων και των παιδιών είναι μονίμως απασχολημένα. Τα χέρια υπάρχουν για να τρώμε, να αγκαλιάζουμε, να πληκτρολογούμε στον φορητό υπολογιστή και στο κινητό τηλέφωνο.

Επτακάναλη εγκατάσταση βίντεο από την ομάδα DESERTMER COLLECTIVE που δημιουργήθηκε το 2008. Δημοσιογράφοι και αρχιτέκτονες επισκέπτονται ερημονήσια στην Μεσόγειο. Αν δεν κάνω λάθος, στην Ελλάδα επισκέπτονται σαράντα νησιά. Διαβάζω: "Λόγω της μεγάλης ποικιλομορφίας τα νησιά δεν μπορούν να ενταχθούν σε ομοιογενή σύνολα και κατηγοριοποιήσεις". Μιλάμε πάντα για τα ακατοίκητα νησιά!

Η MARINA ABRAMOVIC-γεννημένη στο Βελιγράδι το 1946- συμμετέχει με βιντεοπροβολή. Στον σκοτεινό θάλαμο βλέπουμε απόσπασμα διάρκειας 3,34 λεπτών  από την ταινία μεγάλου μήκους "Ιστορίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα". Παιδιά στην τρυφερή τους ηλικία παίζουν πόλεμο. Πυροβολούν και σκοτώνονται. Ακόμη και στα κρεβάτια τους είναι οπλισμένα και σκέφτονται τον πόλεμο! Οι αιχμάλωτοι πολέμου εκτελούνται! Ελικόπτερα παιχνίδια στροβιλίζονται μέσα στον ασφυκτικά περιορισμένο χώρο του δωματίου. Στο τέλος του βίντεο τα παιδιά που είναι ντυμένα με στρατιωτικές στολές, εναποθέτουν τα όπλα τους σε έναν οπλοβαστό. Ακολουθεί η τελετουργική καύση των όπλων. Τα παιδιά είναι ανήμπορα σε έναν κόσμο ενηλίκων που αποφασίζει αν θα ζήσουν ή θα πεθάνουν!

ΜARIE BOVO από Ισπανία(1967). Φωτογραφίες έγχρωμες από ταράτσες στην Μασσαλία. Ταράτσες γεμάτες μπάζα αλλά με δορυφορικά πιάτα για λήψη δορυφορικού σήματος. Φωτογραφίες σε διαφορετικές χρονικές περιόδους (πρωί, μεσημέρι, απόγευμα, βράδυ).


DRISCILLA TEA(1983). Λάδι σε καμβά. Το ΕΓΩ μόνο του στον πάνω πίνακα.Το ΕΓΩ στον κάτω πίνακα και μέσα στον αφηρημένο χώρο.

Φωτογραφία από τον Γιώργη Γερόλυμπο (γεννημένος το 1973). Το αγαπημένο μου θέμα: η ομίχλη στην παραλία της Θεσσαλονίκης.


Βίντεο διάρκειας 5,50 λεπτών από τον Αλγερινό MOHAMED BOUROUISSA (γεννημένος το 1978). Μέσα σε ένα τεράστιο νομισματοκοπείο, τα νομίσματα χαράζονται και είναι έτοιμα προς χρήση. Ακούγοντας ήχους από ραπ μουσική, ο θεατής του βίντεο θα πρέπει να αναλογιστεί πάνω στη δύναμη και την αποθέωση του χρήματος που οδηγεί στην παρακμή της κοινωνίας. Τα πλούσια και πολυτελή αντικείμενα συνθλίβονται από την ελεύθερη πτώση των κερμάτινων νομισμάτων.


Την δεκαετία του 1980, ο φόβος ενός επικείμενου πολέμου με την Αμερική έκανε τους Κουβανούς να φτιάξουν τούνελ που διατηρούνται μέχρι και σήμερα. Στην έκθεση βλέπουμε έγχρωμες φωτογραφίες από ομάδα κουβανών καλλιτεχνών.

DEANNA MAGANIAS (Αμερική). Πεντελικό μάρμαρο προορισμένο να στηθεί στην έκθεση ως στήλη. Ο χώρος δεν επέτρεψε κάτι τέτοιο!


Ένα μουσείο μέσα σε ένα μουσείο. Φιλότεχνοι και καλλιτέχνες Παλαιστίνιοι παρευρίσκονται σε εγκαίνια και ανταλλάσσουν απόψεις για την Τέχνη. Η Τέχνη είναι παρηγοριά για τους βασανισμένους λαούς!

SEULT LABOTE από Ελβετία με ελληνική καταγωγή(1959). Φωτογραφίες από κοινότητα Πομάκων στην Ξάνθη. Πομάκοι που απασχολούνται με τα καπνά. Σε μερικές φωτογραφίες αποτυπώνεται η εγκατάλειψη των εργοστασίων.



Ο KHALED JARRAR -γεννημένος το 1976 στην Παλαιστίνη- συμμετέχει στην έκθεση με δύο βιντεοπροβολές και μια εγκατάσταση με έγχρωμες φωτογραφίες. Στο πρώτο βίντεο διάρκειας 4 λεπτών με τίτλο "Εγώ ο στρατιώτης" (2010) παρακολουθούμε από ψηλά στρατιώτες με μωβ μπερεδάκια να εκτελούν παραγγέλματα και να κάνουν μεταβολές. Στο δεύτερο βίντεο με τίτλο "Πειθήνιος Στρατιώτης" (2012) ο επικεφαλής φωτογραφίζει τους στρατιώτες που κτυπάνε προσοχή μπροστά του. Οι φωτογραφίες των στρατιωτών παρατίθενται  στην εγκατάσταση του καλλιτέχνη.


Βασίλης Μπαλάσκας(1983) από Θεσσαλονίκη."Υπάρχει μέλλον και ο κάθε άνθρωπος πρέπει να αγωνιστεί για το κοινό καλό".



ΜΑRCELLO MALOBERTI(1966) με τίτλο "Τσίρκο". Περφόρμανς και εγκατάσταση. Σε προηγούμενη έκθεση, ο καλλιτέχνης είχε τοποθετήσει τέσσερα κατεστραμμένα αυτοκίνητα που φώτιζαν με τους προβολείς τους ενώ ένας ντι-τζέι έπαιζε μουσική.
Φωτογραφίζομαι σ' ένα από αυτά τα καθρεφτάκια.

Απόστολος Γεωργίου, γεννημένος στη Θεσσαλονίκη.Τα θέματα με τα οποία απασχολείται είναι  υπαρξιακής τάξης: Η σύγχυση του ανθρώπου, η αποξένωση και η απομόνωση. Ο άνθρωπος μέσα από τους πίνακες του παρουσιάζεται "άγχρωμος, ψυχρός και κενός". Οι πίνακες του ισορροπούν ανάμεσα στην "σάτυρα και την τραγωδία". 


RAED YASSIN, καλλιτέχνης από το Λίβανο. Στην έκθεση βλέπουμε δέκα πορσελάνινα βάζα ζωγραφισμένα με το χέρι. Ο καλλιτέχνης έχει σχεδιάσει σκηνές από μάχες. Αυτά τα σχέδια δόθηκαν σε εργαστήριο στην Κίνα προκειμένου να αποτυπωθούν πάνω σε βάζα κινεζικής πορσελάνης. Ο καλλιτέχνης ήταν παρών στο εργαστήριο.

Ο IVAN DETROVIC(1973, Βελιγράδι). Ο τίτλος των ασπρόμαυρων φωτογραφιών του είναι "Υποδειγματικές φωτογραφίες"

PHILP RANTZER(1956, Ρουμανία).Ζει και εργάζεται στο Τελ Αβίβ. Συμμετέχει στην έκθεση με το παραπάνω έργο.






Στο ξύλινο δάπεδο στο οποίο είναι τοποθετημένο το γλυπτό, οι επισκέπτες της έκθεσης μπορούν να γράφουν τα δικά τους μηνύματα.

2 σχόλια:

Τη 10:09 π.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

ΟΧΙ ΑΛΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ
ΦΑΗ ΚΑΙ ΖΕΣΤΑΣΙΑ ΘΕΛΟΥΜΑΙ
Ο ΛΑΟΣ ΠΗΝΑ

 
Τη 3:25 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΔΗΣ είπε...

Για να έχει ο λαός φαγητό-στέγη και θέρμανση θα πρέπει πρώτα να αποκτήσει καλή αντίληψη των καταστάσεων, να μάθει να κρίνει σωστά, να διαθέτει αυτοσεβασμό και να στέλνει στον αγύριστο αυτούς που τον προσβάλλουν. Επίσης, ο καθένας από εμάς που αποτελούμε τον λαό, θα έπρεπε να μάθουμε να μην ξεχνάμε και να μην λειτουργούμε με κυνισμό εξυπηρετώντας τα στενά προσωπικά μας συμφέροντα. Αν μας εξασφάλιζαν μια καλή ποιότητα ζωής θα είχαμε κάτι από τα παραπάνω; Η ζωή μας πριν την κρίση τι έχει δείξει;

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα