Κυριακή, Φεβρουαρίου 24, 2013

" ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΟΠΙΣΘΟΧΩΡΩΝΤΑΣ!"

Κάποτε η επιβίβαση στο λεωφορείο γινόταν μόνο από την πίσω πόρτα. Ο εισπράκτορας είχε την δική του θέση και οι επιβάτες δεν είχαν περιθώρια να μετακινηθούν χωρίς να καταβάλουν το αντίτιμο του εισιτηρίου. Ο ήχος που έκαναν τα κέρματα καθώς έπεφταν στο "ταψάκι" του εισπράκτορα, ήταν γουστόζικος! Ο εισπράκτορας ήταν ο αποδέκτης των παραπόνων.Σ' αυτόν απευθυνόσουν όταν σού έφταιγαν όλοι και όλα σε αυτόν όταν το λεωφορείο καθυστερούσε να έρθει. Μάταια ο εισπράκτορας προσπαθούσε να εξηγήσει στο επιβατικό κοινό ότι τα λεωφορεία έφευγαν από την αφετηρία σε προκαθορισμένες ώρες και ότι το μποτιλιάρισμα ήταν ένας αστάθμητος παράγοντας που επηρέαζε τον χρόνο κίνησης των λεωφορείων. Οι παρεξηγήσεις και οι διαπληκτισμοί ήταν συχνοί. Οι επιβάτες που δεν γνώριζαν σε ποιά στάση θα κατεβούν, ρωτούσαν και μάθαιναν. Υπήρχε κάποιος που μπορούσε να τους ενημερώσει υπεύθυνα. Όταν το λεωφορείο φράκαρε από κόσμο, ο  εισπράκτορας ζητούσε ευγενικά  να προχωρήσουμε "ένα βήμα μπροστά" για να βολευτούν όλοι και να κλείσουν οι πόρτες.

Αργότερα μας ήρθαν οι καινούριες τεχνολογίες και οι πιο εξελιγμένες μηχανές. Μπροστά στην επέλαση των μηχανών οι εισπράκτορες έμοιαζαν περιττοί. Δεν θα αργούσε η στιγμή που τα μηχανήματα ακύρωσης εισιτηρίων θα αντικαθιστούσαν τους υπαλλήλους. Ο κόσμος δεν θα είχε τώρα προσωπική επαφή με τον εισπράκτορα αλλά θα έβαζε το ειστήριο στην σχισμή του μηχανήματος και θα άκουγε τον χαρακτηριστικό ήχο της ακύρωσής του. Με την τοποθέτηση των μηχανημάτων αυτών και την απώλεια των θέσεων εργασίας, υπήρχαν σχέδια και προβλέψεις ότι θα εξοικονομηθούν  χρήματα. Το μέτρο, μάλλον, αποδείχθηκε ότι δεν είχε και τόση επιτυχία. Τα διαφυγόντα κέρδη από τον κόσμο που επιβιβάζονταν στα λεωφορεία χωρίς εισιτήριο ήταν πολλά και άρχισαν να προβληματίζουν τους ιθύνοντες του οργανισμού αστικών συγκοινωνιών εδώ στη Θεσσαλονίκη.

Τον τελευταίο καιρό βλέπω ότι σε ορισμένες γραμμές των λεωφορείων η επιβίβαση γίνεται από τις δύο μπροστινές πόρτες. Σε αυτές καιροφυλακτεί ένας ελεγκτής που παρακολουθεί τους επιβάτες αν έχουν ακυρώσει τα εισιτήρια. Η αποβίβαση πραγματοποιείται από τις δύο πίσω πόρτες ώστε να περιοριστεί όσο γίνεται η είσοδος αυτών που δεν έχουν ή δεν θέλουν να πληρώσουν. 

Να ξαναγυρίσουμε στον Άνθρωπο είναι το αίτημα μιας εποχής που έχει αφεθεί να παραπαίει εν μέσω οικονομίστικων  και τεχνοκρατικών αντιλήψεων... 

Σάββατο, Φεβρουαρίου 16, 2013

ΜΠΟΥΓΚΑ ΜΟΥΝΤΖΑ!

O αγρότης πρέπει να φεύγει νωρίς τα ξημερώματα για το χωράφι και να γυρνάει αφού έχει σκοτεινιάσει για τα καλά! Ο αγρότης πρέπει να είναι εξαντλημένος ώστε να μην έχει την παραμικρή ερωτική επιθυμία προς την γυναίκα του. Αυτό είναι το ωράριο που πρέπει να ισχύει! Αλίμονο σ' όποιον το παραβιάσει γιατί τον περιμένουν δυσάρεστες εκπλήξεις. Επιστρέφοντας ο αγρότης στο σπίτι και πριν την προβλεπόμενη ώρα, θα βρει την γυναίκα του να τον απατά με έναν συνδικαλιστή αγρότη αριστερών πεποιθήσεων. Το φρεσκοδιατυπωμένο ανέκδοτο του Μπερλουσκόνι συνεχίζεται αλλά σκοπίμως το παραλείπω καθώς είναι κακόγουστο και δεν αντέχεται! Μένω μόνο στην σκέψη ότι ο καταδικασμένος πρώην πρωθυπουργός εξακολουθεί να απασχολεί τη δημόσια ζωή της γειτονικής χώρας με την βοήθεια των άσχετων και αγράμματων δημοσιογράφων που κρέμονται από τα χείλη του. Ωστόσο, αυτός που μιλάει δεν είναι ο Μπερλουσκόνι αλλά η καρικατούρα του! Τόσα χρόνια αυτή η καρικατούρα πρωταγωνιστούσε στην ίδια και απαράλλαχτη παράσταση με την οποία κέρδιζε πόντους  στην ιταλική κοινή γνώμη! Έχω την εντύπωση ότι όλη η ανεκδοτολογία, οι ατάκες που έπεφταν σωρηδόν, οι προκλητικές δηλώσεις και οι σκανδαλώδεις πράξεις  κορυφώθηκαν όταν ο Μπερλουσκόνι έχασε την μητέρα και την αδελφή του. Αυτές οι δύο απώλειες κατέδειξαν ότι όσα λεφτά και να έχει κάποιος, όση εξουσία και δόξα να διαθέτει, όσοι αυλοκόλακες και όμορφες γυναίκες να τον περιτριγυρίζουν, αυτός δεν θα αποφύγει την μοίρα του ως γελοιογραφία του εαυτού του μπροστά στον θάνατο. Όταν ο Μπερλουσκόνι δείχνει απρόθυμος να εγκαταλείψει την πολιτική σκηνή και κάνει σχέδια για μια δυναμική επανεμφάνιση, ο θεός γελάει... 

Κυριακή, Φεβρουαρίου 10, 2013

ΜΙΚΡΑ ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ(1)

Oι μαθητές και οι μαθήτριες αξιολογούν πιο θετικά τους δασκάλους εκείνους που είναι  ευπαρουσίαστοι. Οι δάσκαλοι και οι δασκάλες βαθμολογούν με μεγαλύτερη επιείκια τις επιδόσεις των πιο όμορφων μαθητών και μαθητριών. Η ανάδειξη της ομορφιάς ως αξίας που διαστρεβλώνει την έννοια της αξιολόγησης και η αποδοχή ενός κοινού προτύπου ομορφιάς από τους αξιολογητές, συνιστούν διάκριση και χωρίς δεύτερη σκέψη ρατσιστική στάση. Αν τώρα η ομορφιά θεωρηθεί μετεξέλιξη του φυσικού χαρίσματος και μετονομαστεί σε προσόν, τότε ο αόρατος ρατσιστής που βρίσκεται εντός μας θα εξακολουθήσει να παραμένει στην αφάνεια. Στον αγώνα για ευνοϊκότερες συνθήκες της ύπαρξής μας μέσα από τον διαγκωνισμό του άλλου, εύκολα απενοχοποιούμαστε και κάνουμε πιο ελαστικές τις συνειδήσεις μας. Δεν φταίμε εμείς που έχει πέραση η εξωτερική μας εμφάνιση αλλά ένα ολόκληρο σύστημα αξιολόγησης που το επιτρέπει αυτό! Ένας όμορφος μαθητής/μαθήτρια προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το προσόν του προκειμένου να ανταγωνιστεί και να ξεπεράσει έναν καλύτερο και λιγότερο εμφανίσιμο μαθητή. Μέσα σ' αυτό το περιβάλλον του αθέμιτου ανταγωνισμού  λίγοι θα  σκεφτούν ότι τα λεγόμενα "αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης"  μπορούν να ελεγχθούν για το αδιάβλητό τους καθώς ασχολούνται με προσόντα που ουδεμία σχέση έχουν με την εκπαιδευτική διαδικασία.