Σάββατο, Απριλίου 27, 2013

ΣΗΜΕΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ


(Όσο ζεις λάμψε, 
καθόλου μη λυπάσαι. 
Για λίγο διαρκεί η ζωή, 
ο χρόνος καθορίζει το τέλος).






































































































































































































































































































































Τετάρτη, Απριλίου 24, 2013

ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΓΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ...

Όταν χτυπάει ένα παιδί και ξεσηκώνει τον κόσμο από το κλάμα, πέφτουν οι μεγάλοι και του λένε με παρηγορητική διάθεση ότι "θα μεγαλώσει". Το παιδί  εκείνη τη στιγμή πιθανόν να σκέφτεται πως όσο ο πόνος είναι πιο μεγάλος τόσο πιο γρήγορα θα μεγαλώσει! Ο πόνος, διαισθάνεται ένα παιδί, είναι ένα απολύτως απαραίτητο στάδιο για την ενηλικίωσή του. Αν το παιδί βαθαίνει περισσότερο στις σκέψεις του θα καταλήξει στο συμπέρασμα πως η αντοχή στον πόνο είναι  μονόδρομος για την ενηλικίωσή του. Το καλοκαίρι που μας πέρασε, μια έφηβη κοπέλα χτύπησε κατά την διάρκεια των διακοπών της στο ηλιοκαμένο βελούδινο πόδι της. Η μελανιά ήταν εμφανής και αστειευόμενη με μια φίλη της είπε: "Μέχρι να παντρευτώ θα μου έχει φύγει, αλλά κι αν δεν παντρευτώ δεν χάνω και τίποτα".  Κάποτε ο γάμος ήταν ορόσημο για την επίσημη έναρξη της ενηλικίωσης. Σήμερα, ο σκέτος γάμος απαλλαγμένος από τα βάσανα δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Ο πόνος και η αποτελεσματική αντιμετώπιση των συνεπειών του παραμένουν διαχρονικά ο μόνος τρόπος για να επιβεβαιώσουμε  μέσα μας μια κάποια αίσθηση ενηλικίωσης!

Κυριακή, Απριλίου 21, 2013

Η ΠΑΝΥΨΗΛΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ






Όσο μεγαλώνουν οι άνθρωποι τόσο μικραίνουν οι διαστάσεις του χώρου της παιδικής τους ηλικίας. Το έχω διαπιστώσει και προσωπικά καθώς ξαναπερνάω από την γειτονιά στην οποία έζησα τα παιδικά μου χρόνια. Όλα εκεί μου φαίνονται μικρά ενώ όταν ήμουν μικρό παιδί ήταν πολύ μεγάλα. Η ζωή περνάει και απομυθοποιεί τα αντικείμενα και τον κόσμο που κάποτε μας περιέβαλλε! Ίσως γι' αυτό στο περιοδικό ΑΝΤΙ (8/1/1993) ο Χρήστος Βακαλόπουλος αποκαλούσε τον εαυτό του "μικρό". Αν και μεγάλος, ο Χρήστος Βακαλόπουλος είχε διατηρήσει όλη την παιδικότητά του και ζητούσε σε ένα γράμμα στον Άγιο Βασίλη της Καισαρείας να του "μεγαλώσει την τηλεόραση, να την κάνει πανύψηλη μπροστά από την βιβλιοθήκη". Ο αμίλητος Αγιος Βασίλης δεν τού είχε αποκριθεί όσο και αν πιεζόταν να το κάνει! Η ζωή θα κυλούσε από τότε μέσα σε μια απίστευτη φλυαρία που ισοδυναμούσε με την απόλυτη σιωπή. Αντί να μεγαλώσει η τηλεόραση, όπως επιθυμούσε ο Βακαλόπουλος, μεγάλωναν τα μάτια μας που ρουφούσαν άπληστα τις τηλεοπτικές εικόνες -για βιβλία ούτε λόγος! Οπισθοχωρούσαμε στην παιδική μας ηλικία όπου σκεφτόμασταν με εικόνες που διάλεγε η τηλεόραση για εμάς. Ο Χρήστος βακαλόπουλος σε εκείνο το κείμενο καταλήγει: "Εμείς δεν θα ζούμε τότε αλλά φαίνεται ότι θα έρθει μια εποχή που δεν θα βλέπει πια κανείς τηλεόραση". Η τηλεόραση συνεχίζει να υπάρχει και ο Χρήστος Βακαλόπουλος απεβίωσε νωρίς...

Τρίτη, Απριλίου 02, 2013

ΥΠΟ ΒΡΟΧΗΝ

Στην Μ. που σήμερα κήδεψε τον πατέρα της υπό βροχήν


Σαν Πρωταπριλιές πεθαίνουν οι άνθρωποι

Σαν ψέματα ζούνε τον βίο τους

 Σάρκα, οστά, μεγαλειώδη συναισθήματα και φως

σκεπάζονται από το νοτισμένο χώμα.

Σαν Πρωταπριλιές ζούνε οι άνθρωποι

Αν αλήθεια ζούνε τον βίο τους

Θα βρούμε τα οστά τους υπό βροχήν*


*"Θα βρείτε τα οστά μου υπό βροχήν" (τίτλος διηγημάτων του Θανάση Βαλτινού)