Σάββατο, Ιουλίου 27, 2013

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ "BALGUNS"

 

 

1)Μας έρχεστε από την Έδεσσα αλλά με τα τραγούδια σας μάς ταξιδεύετε σ' όλα τα Βαλκάνια. Διαβάζω ότι έχετε μόλις ένα χρόνο από την δημιουργία της μπάντας. Συνήθως, στα πρώτα βήματά τους κάποια μέλη του γκρουπ συνηθίζουν να παρουσιάζονται με ψευδώνυμα. Μήπως θέλετε να συστηθείτε ή είναι ακόμη νωρίς;

  Αυτή τη χρονική στιγμή δεν χρειάζονται περαιτέρω συστάσεις. Είμαστε απλά οι BaLGuNs

 

2) Θα  ήθελα να μου πείτε λίγα λόγια για το σύμβολο το οποίο επιλέγετε για να κάνετε αισθητή την παρουσία σας. Πάντα τα σύμβολα  συμπυκνώνουν όλα αυτά που θέλει  να πει ένα συγκρότημα με τις μουσικές του. Η απόφαση βγήκε αυθόρμητα ή κατόπιν σκέψης ανάμεσα στα μέλη του γκρουπ; Τελικά, οι καλύτερες σφαίρες είναι οι νότες και οι λέξεις των τραγουδιών; 

  Το σύμβολό μας είναι ένα «τρομπετόμορφο» πιστόλι αφού σε κάθε live «οπλίζουμε» και είμαστε έτοιμοι για μουσικό πανδαιμόνιο. Έχοντας βρει το όνομα της μπάντας ήτανε εύκολο να καταλήξουμε σε αυτό το σύμβολο γιατί στο μυαλό όλων μας υπήρχαν παρόμοιες ιδέες. Οι νότες και οι λέξεις είναι σφαίρες που δίνουν ζωή σίγουρα και δεν παίρνουν.

 3) Τα περισσότερα συγκροτήματα έχουν τον δικό τους χώρο. Εκεί κυοφορούνται οι μεγάλες αλλαγές και εκεί παίρνονται οι μεγάλες αποφάσεις. O δικός σας χώρος ποιός είναι; Πρόβες πού κάνετε; Αφιερώνετε πολύ χρόνο σ' αυτές;

  Αρχικά οι πρόβες για μεγάλο χρονικό διάστημα γίνονταν στην Πλατάνη, ένα χωριό λίγο έξω από την Έδεσσα σε ένα χώρο διαμορφωμένο από εμάς τους ίδιους. Τον τελευταίο καιρό η μπάντα έχει ως βάση της την Θεσσαλονίκη στην οποία έχουν μεταφερθεί και οι πρόβες μας. Αφιερώνουμε όσο χρόνο χρειάζεται για την εξέλιξη των κομματιών και της μπάντας.

4) Αυτός που ακούει τις μουσικές σας νιώθει ένα πανδαιμόνιο από όμορφους ήχους. Θα ήθελα να μας πείτε για τα μουσικά όργανα που έχετε, καθώς και για τον αριθμό των μελών.

  Η μπάντα αποτελείται από 8 μέλη. Τα όργανα είναι τα εξής: ντραμς, ηλ. μπάσο, ηλ. κιθάρα, πλήκτρα-ακκορντεόν, 2 τρομπέτες και ένα σαξόφωνο. Σαν να ‘μαστε λίγο στριμωχτά ε…;

5) Αποφασίσατε να εκφράσετε όλα αυτά που νιώθετε μέσα από την μουσική. Αυτοδίδακτοι; Υπήρξαν σπουδές σε ωδεία; Υπήρξε από πίσω οικογενειακή παράδοση που σας ενθάρρυνε να ασχοληθείτε με την μουσική;

  Γενικά όλα τα μέλη της μπάντας γνώρισαν τη μουσική από πολύ μικροί έχοντας ήδη μουσικές επιρροές από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Όλοι έχουμε περάσει από κάποιο Ωδείο, άλλοι συνεχίζουν τις σπουδές τους στο πανεπιστήμιο σε μουσικά τμήματα και άλλοι έχουν ήδη τελειώσει.

6) Έχτε μικρή διάρκεια της ζωής ως συγκρότημα. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα  προλάβατε να δημιουργήσετε τα  δικά σας τραγούδια; Διασκευές που προτιμάτε να παίζετε; 

  Για την ακρίβεια, οι ιδέες που είχαμε οδήγησαν στην δημιουργία των BaLGuNs. Είχαμε πράγματα να πούμε –σχεδόν έναν ολόκληρο δίσκο- και μέσα από τις πρόβες γίνανε τραγούδια. Όσον αφορά τις διασκευές επιλέγουμε κυρίως μελωδίες από την παραδοσιακή μουσική του τόπου μας και προσπαθούμε να τις φέρουμε στα δικά μας μέτρα.

7) Εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι έχετε πολλές επιρροές από τα διάφορα είδη μουσικής. Ποιές είναι αυτές οι επιρροές και πόσο εύκολο είναι να συνυπάρχουν σε ένα τραγούδι;

  Πολλές και διαφορετικές οι επιρροές και τα ακούσματα του καθενός. Όλοι προσθέτουν το δικό τους ξεχωριστό στοιχείο στην μπάντα. Μέσα από τα live και τις πρόβες, η φαινομενικά δύσκολη συνύπαρξη πολλών επιρροών σε ένα τραγούδι γίνεται αρμονικά.

8) Η Μουσική γνωρίζει από σύνορα; Η Μουσική ενώνει τους ανθρώπους; 

  Όχι. Ναι. (αυτονόητο)

9) Ένα τραγούδι είναι οι ήχοι από τις μουσικές και τις λέξεις. Πόσο εύκολο είναι να βρεθούν αυτοί οι ήχοι; Υπάρχουν κάποιοι μέσα στο συγκρότημα που ασχολούνται πιο ενεργά στο γράψιμο των στίχων και της μουσικής; Το τελικό αποτέλεσμα βγαίνει με κόπο;


Σίγουρα η δημιουργία ενός κομματιού ξεκινάει από την ιδέα (ένας στίχος, ένα μουσικό μοτίβο, μία μελωδία) κάποιου από όλους. Το τελικό αποτέλεσμα διαμορφώνεται μέσα από κοινή δουλειά, προσθέτοντας ο καθένας τη δική του πινελιά.

10) Έχω την εντύπωση ότι δίνετε μεγάλη σημασία στους στίχους. Σας αρέσει η λογοτεχνία; Τους συντοπίτες σας Μάρκο Μέσκο και Σάκη Τότλη, τούς γνωρίζετε;

  Όσον αφορά τον κ. Μάρκο Μέσκο όλοι γνωρίζουμε το έργο του, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Για τον κ. Σάκη Τότλη η κουβέντα μας ήταν μια καλή αφορμή να τον μάθουμε.


11) Συμμετείχατε στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ εδώ στην Θεσσαλονίκη. Έχετε ελάχιστες εμφανίσεις μπροστά στο κοινό αλλά δείχνετε σαν να ήσασταν έτοιμοι από καιρό. Οι μουσικές σας στην συναυλία μπροστά στην ΕΡΤ 3 ξεσήκωσαν τον κόσμο που ζητούσε να παίξετε κι άλλο. Αγαπάτε αυτήν την ολοζώντανη επικοινωνία με τον κόσμο από κάτω;


Γι αυτό κάνουμε συναυλίες. Για να δείξουμε τη δουλειά μας, να τραγουδήσουμε τις σκέψεις μας και να κάνουμε τον κόσμο να χορεύει, να προβληματίζεται και ό,τι άλλο νομίζει.

12) Οι...χορηγοί σας είναι το κέφι, το μεράκι και η απόλαυση. Κάπως έτσι θα έκλεινα τις εντυπώσεις μου από την συναυλία στην ΕΡΤ 3. Ευχαριστώ γι' αυτήν την διαδικτυακή συνομιλία και εύχομαι να πυκνώσετε τις εμφανίσεις σας και να σας γνωρίσει ακόμη περισσότερος κόσμος!

Κι εμείς ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον. Περιμένουμε να δούμε τα βίντεο. Καλή αντάμωση!

 

 

 

Δευτέρα, Ιουλίου 22, 2013

"Ή ΚΑΛΩΣ ΖΗΝ Η ΚΑΛΩΣ ΤΕΘΝΗΚΕΝΑΙ ΤΟΝ ΕΥΓΕΝΗ ΧΡΗ".

Έβλεπα χτες στον τηλεοπτικό Sky το ζεύγος Τσαουσέσκου λίγο πριν την επιβολή της θανατικής ποινής. Ακούω τον άνθρωπο που υπηρετούσε τότε την στρατιωτική του θητεία να δηλώνει πως υπήρξε ο εκτελεστής του λαομίσητου Τσαουσέσκου. Ο Τσαουσέσκου, μας λέει, "μύριζε κανονικά" ενώ η γυναίκα του "μύριζε κάπως άσχημα". Το ζευγάρι οδηγείται σε έναν χώρο όπου διεξάγεται η δίκη παρωδία. Οι δικαστές ως επί το πλείστον στρατιωτικοί, έχουν αποφασίσει με συνοπτικές διαδικασίες για την τύχη των δύο ανθρώπων. Ο Τσαουσέσκου ακούει την ετυμηγορία της άμεσης εκτέλεσης της θανατικής ποινής. Εμφανώς καταβεβλημένος, πετάει το καπέλο του στο τραπέζι και είναι έτοιμος να καταρρεύσει. Η γυναίκα του εκφράζει την επιθυμία να πεθάνουν μαζί! Ένας στρατιώτης εκτελεί τις διαταγές των ανωτέρων του και πηγαίνει με ένα μεγάλο σχοινί προς το μέρος των καταδικασθέντων. Η διαταγή που τού έχει δοθεί είναι να τούς δέσει πισθάγκωνα. Η γυναίκα του Τσαουσέσκου αντιδρά! Αρνείται τον εξευτελισμό και ρωτάει τους δυο στρατιώτες αν ντρέπονται για αυτά που κάνουν. Παρακολουθώ την αμηχανία του ενός από τους στρατιώτες. Πάρα ταύτα, απλώνουν τα σχοινιά γύρω από τα χέρια των μελλοθανάτων. Η γυναίκα του Τσαουσέσκου φωνάζει, "Δεν ντρέπεστε; Εγώ σας ανέθρεψα σαν μητέρα σας"! Δευτερόλεπτα μετά, λέει:"σιγά θα μου σπάσετε τα χέρια". Ωστόσο, τι να τα κάνεις τα σπασμένα χέρια όταν σε λίγα λεπτά θα είσαι νεκρός; Το ζεύγος οδηγείται εκτός του κτιρίου και βάλλεται κατά ριπάς από τους στρατιώτες. Η εκτέλεση κινηματογραφείται. Οι εικόνες πρέπει να είναι ωμές και αδιαμφισβήτητες! Η γυναίκα κείται νεκρή σε μια λίμνη αίματος. Ένας στρατιώτης και ένας γιατρός σηκώνουν το κεφάλι από το άψυχο σώμα του Τσαουσέσκου και κοιτάζουν τις κόρες των ματιών του. Τα πλάνα παίζονται ξανά και ξανά από την τηλεόραση. Μια Ρουμάνα λέει πως τα παρακολουθούν και είναι "σαν να μην τα χορταίνουν". Το ζευγάρι εκτελείται ανήμερα των Χριστουγέννων του 1989. Τα πλάνα της δίκης στο στρατοδικείο και η εκτέλεση είναι πλάνα παγερά και αποκρουστικά!     

Τρίτη, Ιουλίου 16, 2013

ΝΤΟΠΙΝΓΚ ΚΟΝΤΡΟΛ ΓΙΑ ΗΛΙΘΙΟΥΣ

Κάποτε τούς θαύμαζαν και έτρεχαν στα στάδια για να τούς δουν από κοντά. Ήταν πραγματικοί; Ήταν ψέυτικοι; Ό,τι και αν ήταν, τούς αποκαλούσαν οι άνθρωποι-βολίδες που ενσάρκωναν μια χαρά τον μύθο του υπερανθρώπου! Το ήθελαν αυτό οι αθλητές, το ήθελε και ο κόσμος! Κατέρριπταν το ένα μετά το άλλο τα ρεκόρ. Ο κόσμος σαγηνευόταν από τις επιδόσεις και διψούσε για θέαμα. Όλοι ήξεραν αλλά κανείς δεν τολμούσε να παραδεχτεί ότι οι αθλητές που έκαναν τα στάδια να αναβοσβήνουν από τα ατέλειωτα φλας των φωτογραφικών μηχανών έκαναν χρήση αναβολικών ουσιών. Σιγά μην ήθελε μεγάλη γνώση και εξυπνάδα για να καταλάβαινε κανείς ότι οι επιδόσεις που συγκλόνιζαν τους θεατές ήταν οι επιδόσεις αθλητών που χρησιμοποιούσαν φαρμακευτικά σκευάσματα τελευταίας τεχνολογίας. Έπρεπε όλη αυτή η αλήθεια να λάμψει και να τεκμηριωθεί μετά από τον ξαφνικό έλεγχο και την ανακάλυψη παράνομων φαρμακευτικών σκευασμάτων σε δύο κορυφαίους σπρίντερ. Τώρα, ουδείς δεν θα πρέπει να αμφιβάλλει ότι οι αθλητές που συμμετέχουν σε κορυφαίες αθλητικές διοργανώσεις-εκεί όπου παίζονται χοντρά οικονομικά παιχνίδια- είναι ντοπαρισμένοι.

Οι κοινωνίες μας φαίνεται πως ανέχτηκαν και επέτρεψαν την γιγάντωση του φαινομένου του ντοπαρίσματος. Αυτές νομιμοποίησαν τον ακραίο ανταγωνισμό, την εμπορευματοποίηση και την χρήση των αναβολικών για την, ολοένα και μεγαλύτερη, θεαματικότητα. Οι κοινωνίες ήταν αυτές που πραγματικά  κυνηγούσαν τα ρεκόρ και οι αθλητές παρασυρμένοι από μια ακατανίκητη επιθυμία για δόξα και χρήμα ομονοούσαν και θυσιάζονταν στον βωμό της πιο χυδαίας εκδοχής του αθλητισμού. Όσοι θα πέθαιναν κάνοντας χρήση αναβολικών, θα περνούσαν στις στατιστικές των νέων ανθρώπων που έχαναν την ζωή τους από αδιευκρίνιστα αίτια. Οι υπόλοιποι που θα επιζούσαν, θα αποσύρονταν ταπεινωμένοι από τα χλευαστικά σχόλια των πρώην θαυμαστών τους!

Όλοι εσείς που κάνατε είδωλα τους υπεράνθρωπους, χλευάστε, πρώτα απ' όλα , τον ηλίθιο εαυτό σας...

Σάββατο, Ιουλίου 13, 2013

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΡΟΣ ΤΟΥ 2013



(Από την χθεσινή πορεία στο κέντρο της πόλης. Οι διαδηλωτές κατευθύνονται στον τελικό τους προορισμό, στο κτίριο της ΕΡΤ 3)

ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΗΛΙΕ ΝΟΗΤΕ
Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ

και μυρσίνη εσύ δοξαστική 

μη παρακαλώ σας μη,
μη παρακαλώ σας μη,
μη παρακαλώ σας μη

λησμονάτε τη χώρα μου


Αετόμορφα τα έχει τα ψηλά βουνά

στα ηφαίστεια κλήματα σειρά 

και τα σπίτια πιο λευκά
και τα σπίτια πιο λευκα
και τα σπίτια πιο λευκα

στου γλαυκού το γειτόνεμα


Τα πικρά μου χέρια με τον Κεραυνό

τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό 

τους παλιούς μου φίλους καλώ
τους παλιούς μου φίλους καλώ
τους παλιούς μου φίλους καλώ

με φοβέρες και μ' αίματα


Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ

και μυρσίνη εσύ δοξαστική 

μη παρακαλώ σας μη
μη παρακαλώ σας μη
μη παρακαλώ σας μη
λησμονάτε τη χώρα μου

 Υ.Γ. Το δόγμα "Ξαφνικός θάνατος" απαντάται με το δόγμα "Ξαφνική ζωή"!

Δευτέρα, Ιουλίου 08, 2013

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΛΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΛΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ



(Το βίντεο το είδα στο ιστολόγιο της "Roadartist in...athens...!!!")

Όλες οι αλήθειες βρίσκονται καμουφλαρισμένες μέσα στον αδέσμευτο ελεύθερο χρόνο, στο αλλόκοτο πέταγμα των πουλιών, στον αέρα που φυσάει και διαπερνά τις φυλλωσιές των δέντρων και στην ονειροπόληση. Δύο παιδιά "συναντιούνται" στο παγκάκι ενός μεγάλου πάρκου. Είναι η αρχή του ονείρου! Το ένα φοράει τρύπια παπούτσια και ρούχα φθαρμένα και το άλλο ολοκαίνουργια! Το παιδί με τα φθαρμένα ρούχα περιεργάζεται το συνομήλικο παιδί και κάνοντας τις συγκρίσεις βιώνει ένα αίσθημα μειονεξίας. Εγκαταλείπει το παγκάκι και αποσύρεται δίπλα στον μεγάλο κορμό ενός δέντρου. Μέσα στην εθελούσια απομόνωσή του, εμψυχώνει τα τρυπημένα παπούτσια και τα μετατρέπει σε δύο ομιλούντα στόματα! Ενεργοποιώντας τη δύναμη της φαντασίας του, αποκτάει αυτό που δεν έχει. Τα ρούχα και τα παπούτσια του είναι τα ρούχα και τα παπούτσια που τα είχε δει και επιθυμήσει στο άλλο παιδί! Πανηγυρίζει και τρέχει πανευτυχής μέσα στο απαράμιλλο φυσικό τοπίο. Μόνο που όλα αυτά συμβαίνουν μέσα στην ονειροφαντασία του! Ο άνθρωπος, λένε σωστά, "δεν μπορεί να αντέξει πολλή πραγματικότητα"! Και η πραγματικότητα για το παιδί είναι ανυπέρβλητη: Το παιδί είναι καθηλωμένο σε αναπηρικό καροτσάκι και μόλις έχει έρθει η συνοδός για να τον πάρει! Είναι η διακοπή του ονείρου!
Η αλήθεια βρίσκεται καμουφλαρισμένη μέσα στις αλλόκοτες πτήσεις των πουλιών, στο θρόϊσμα των φύλλων, στον χρόνο της ονειροπόλησης, στην 'Ελλειψη και στην δύναμη της φαντασίας που έρχεται να αναπληρώσει αυτήν την Έλλειψη! Το ερώτημα που προκύπτει είναι: αντέχουμε τόση πολλή φαντασία;

Σάββατο, Ιουλίου 06, 2013

ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΟΛΛΙΑΚΟΥ


Δήμητρα Κολλιάκου με τον Βαγγέλη Χατζηβασιλείου στην Διεθνή Έκθεση Βιβλίου, την Παρασκευή 17/5/2013-Βίντεο 40 δευτερολέπτων. Δυστυχώς, ο ήχος δεν ακούγεται καλά).

Η Δήμητρα Κολλιάκου είναι επίκουρη καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Νιούκαστλ και γνωρίζει καλά τον ακαδημαϊκό χώρο. Στην παρουσίαση του βιβλίου της "Το πρόσωπο του ουρανού" κάνει αναφορά για την κρίση των ανθρωπιστικών σπουδών, γεγονός πάρα πολύ ανησυχητικό για την εξέλιξη των κοινωνιών μας. Μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στην Γαλλία και την Αγγλία και αυτό την κάνει να νιώθει ξένη και στις δύο χώρες. Για την χώρα της την Ελλάδα, το αίσθημα το ονομάζει "διπλή εξορία" που έχει την θετική και αρνητική πλευρά. Η αρνητική πλευρά είναι αυτονόητη και έχει να κάνει με την απουσία της. Ωστόσο, η  απουσία την βοηθάει να βλέπει και να παρατηρεί τα γεγονότα και τις καταστάσεις που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στην πατρίδα μας από κάποια απόσταση. Στο βιβλίο της η κρίση είναι εμφανής στη ζωή ενός ζευγαριού. Ο άντρας απολύεται και χάνει την δουλειά. Ωστόσο, η απώλεια της εργασίας μπορεί να τρέφει την κρίση του ζευγαριού αλλά δεν είναι η γενεσιουργός αιτία για την αποξένωση αυτού του ζευγαριού που έχει και ένα μικρό παιδί. Ο κριτικός λογοτεχνίας Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, στη συνομιλία του με την Δήμητρα Κολλιάκου, μιλάει για "οικογενειακό ρομάντζο" και για "το ακανθώδες πλέγμα των οικογενειακών σχέσεων". Η συγγραφέας δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ένταση των διαπροσωπικών σχέσεων και στο πλάσιμο των χαρακτήρων μέσα από συνθέσεις ενός μεγάλου πλήθους λεπτομερειών. Η κατασκευή των λογοτεχνικών χαρακτήρων "φτιάχνεται από τις φωνές των άλλων". Το γράψιμο για την Δήμητρα Κολλιάκου είναι μια αργή διαδικασία που απαιτεί υπομονή. Το διάστημα της συγγραφής ενός μυθιστορήματος είναι ένα "άχαρο διάστημα" κατά το οποίο ο/η συγγραφέας αδυνατεί να προεξοφλήσει την επιτυχή του κατάληξη. Στην Ποίηση και το διήγημα τα πράγματα είναι πιο γρήγορα. Η ίδια λέει ότι δεν έχει γράψει ποτέ Ποίηση, ωστόσο, είναι φανατική αναγνώστρια ποιημάτων. Το βιβλίο της "Το πρόσωπο του ουρανού" είναι ένα αλληγορικό μυθιστόρημα.

Υ.Γ Στο σημερινό φύλλο της Εφημερίδας των Συντακτών υπάρχει ένα μικροδιήγημα -έτσι το χαρακτηρίζει ο Μισέλ Φάις- της Δήμητρας Κολλιάκου με τίτλο "Τα χωνάκια".

Παρασκευή, Ιουλίου 05, 2013

ΧΑΜΗΛΟΙ ΔΑΣΜΟΙ ΓΙΑ ΣΑΒΑΝΑ!

Στο τηλεοπτικό ρεπορτάζ, ένα παιδί κρατάει την φωτογραφία του πατέρα του που  καταπλακώθηκε στα ερείπια του εργοστασίου κλωστοϋφαντουργίας στο Μπαγκλαντές. Κλαίγοντας με λυγμούς, αναθυμάται τα τελευταία λόγια του πατέρα του:"Πήγαινε στο σχολείο και εγώ θα πάω στην δουλειά για να σου φέρω φαγητό να φας"(ο πατέρας θα φέρει στο παιδί φαγητό και όχι την τελευταία μάρκα του κινητού τηλεφώνου!). Μια άλλη γυναίκα που φοράει μπούρκα λέει με σπαρακτικό τόνο πως αν είχαν το σώμα του άντρα της θα μπορούσε να το θάψει και τα παιδιά της θα ήξεραν το μνήμα  και θα το επισκέπτονταν.

Έχει πολλά χρόνια που διαβάζουμε και ακούμε για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τις πολύ χαμηλές αμοιβές των εργαζομένων στο Μπαγκλαντές. Το ενδιαφέρον μας αναζωπυρώθηκε από την φθίνουσα πορεία των δικών μας μισθών αλλά και από την τραγωδία που συνέβη σε ένα από τα ετοιμόρροπα εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας στην ξένη χώρα. Υπολογίζεται ότι στον κλάδο της  κλωστοϋφαντουργίας απασχολούνται "πάνω από δύο εκατομμύρια άνθρωποι σε 4.500 εργοστάσια ρούχων, πολλά από τα οποία δεν διαθέτουν επαρκή μέτρα ασφαλείας". 

Το δυστύχημα που στοίχισε τη ζωή σε περισσότερους από 500 ανθρώπους δεν ήταν το μοναδικό. Ήδη είχε προηγηθεί το 2012 η πολύνεκρη φωτιά με τους 120 νεκρούς πάλι σε εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας στα περίχωρα της πρωτεύουσας Ντάκα. Συνολικά εκτιμάται ότι για  τον χρόνο που μας πέρασε 1200 εργαζόμενοι έχασαν τις ζωές τους στα κάτεργα των εργοστασίων κλωστοϋφαντουργίας.

Στην προσπάθεια να ρίξει τους τόνους από την παγκόσμια κατακραυγή, η πρωθυπουργός του Μπαγκλαντές δηλώνει ότι ανάλογα δυστυχήματα μπορούν να συμβούν ακόμη και στα πιο προηγμένα κράτη, αναφέροντας την μεγάλη έκρηξη στο εργοστάσιο λιπασμάτων στο Τέξας. Απλά και κυνικά, οι νεκροί στο Μπαγκλαντές καταγράφονται από την εξουσία ως ακόμη ένα επεισόδιο αμνησίας στο μεγάλο κεφάλαιο των εργατικών δυστυχημάτων. Αντί για υφάσματα και ενδύματα, το Μπαγκλαντές θα έπρεπε να εξάγει σάβανα με χαμηλό κόστος στην "πολιτισμένη" Δύση...