Κυριακή, Ιανουαρίου 12, 2014

Ο ΚΥΡ-ΕΥΓΕΝΗΣ ΑΚΟΥΕΙ ΡΑΔΙΟ

Στις πολυκατοικίες, πίσω από τις θωρακισμένες πόρτες ασφαλείας των διαμερισμάτων, μπορεί να κείτονται άψυχα σώματα ανθρώπων που δεν πρόκειται να αναζητήσει κανείς. Όταν η δυσοσμία από την αποσύνθεση των σωμάτων αναδύεται, τότε οι συγκάτοικοι δυσανασχετούν από τις δυσάρεστες οσμές και αναζητούν την αιτία. Τα πράγματα γίνονται πιο απάνθρωπα όταν ο νεκρός διαμένει σε μονοκατοικία. Στο διήγημα του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, ο κυρ-Ευγένης ζει τα τελευταία χρόνια μοναχικά. Η γυναίκα του δεν βρίσκεται στη ζωή. Μοναδική παρηγοριά του ένα τρανσιστοράκι παμπάλαιο. Aπό εκεί ακούει τραγούδια, από εκεί μαθαίνει τα νέα και τις ειδήσεις. Ο κυρ-Ευγένης δεν είναι  απλός δέκτης και το τρανσιστοράκι δεν είναι ένας απλός πομπός. Ανάμεσά τους μεσολαβεί ένας ολόκληρος κόσμος συναισθημάτων.Το τρανσίστορ πότε τον ικανοποιεί και πότε του προκαλεί μεγάλη απογοήτευση. Πότε του μαλακώνει τη ψυχή με τα όμορφα νοσταλγικά τραγούδια που εκπέμπει και πότε παθαίνει βλάβη και τον εξαγριώνει.Τότε, ο κυρ-Ευγένης θέλει να το σπάσει και να το δει χίλια κομμάτια.Την τελευταία στιγμή, κάτι τον συγκρατεί και δεν το κάνει.Το τρανσίστορ είναι κάτι που τον παιδεύει χωρίς, ωστόσο, να θέλει να το αποχωριστεί και να το αντικαταστήσει μ' ένα πιο σύγχρονο.
Οι μπαταρίες από το τρανσίστορ ξεθυμαίνουν όπως ξεθυμαίνουν κι οι ψυχές των ανθρώπων. Ο κυρ-Ευγένης ξεψυχά και οι ελάχιστοι φίλοι του τον βρίσκουν παγωμένο και με το ακουστικό από το τρανσίστορ στο αυτί. Ένας από τους φίλους του τοποθετεί καινούριες μπαταρίες και βάζει το ακουστικό στο αυτί του νεκρού. Οι νεκροκομιστές παραλαμβάνουν το φέρετρο. Η κηδεία γίνεται στα πολύ βιαστικά. Ο πεθαμένος παίρνει για συντροφιά τους ήχους από το τρανσιστοράκι. Στον σταθμό που έχει επιλέξει ο φίλος του να παίζει, ακούγεται το τραγούδι "that's my baby". Αίφνης, το τρανσίστορ μετατρέπεται σε μπιμπερό ενός μωρού. Όσοι απομένουν ζωντανοί, ξαναπαίζουν μέσα τους την γέννηση του εκλιπόντος...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα