Κυριακή, Φεβρουαρίου 23, 2014

ΣΙΩΠΗ ΣΤΗ ΓΑΛΑΡΙΑ

Έβλεπα χτες όλα αυτά που διαδραματίστηκαν στην ομιλία του υπουργού πολιτισμού στο Μέγαρο Μουσικής. Μια ομάδα ανθρώπων-διάβασα ότι επρόκειτο περί καλλιτεχνών- είχε καταλάβει τις τελευταίες θέσεις του αμφιθεάτρου και έκανε καζούρα σε όλα αυτά που προσπαθούσε να πει ο υπουργός. Η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε όταν ο υπουργός ένιωσε βαθιά προσβεβλημένος και κάλεσε όλους αυτούς που τον ειρωνεύονταν να ανεβούν στο βήμα και να εκτεθούν δημοσίως. Ο ίδιος επέμεινε στην δημόσια αντιπαράθεση των ιδεών και ζήτησε από τους παρευρισκομένους να αφήσουν την ανωνυμία της μάζας και να παρουσιαστούν αυτοπροσώπως και με ονοματεπώνυμο. Ο τόνος της φωνής του ήταν ιδιαίτερα επικριτικός. Χαρακτήρισε όλους αυτούς που τον χλεύαζαν "συνδικαλιστές που προέρχονταν από συγκεκριμένο πολιτικό χώρο". Για να πω την αλήθεια, ο τελευταίος χαρακτηρισμός ήταν αναμενόμενος επειδή αποτελεί την πιο κλασσική αντίδραση πολιτικού που υφίσταται διαμαρτυρίες. Είναι βολικό και αρκούντως ανακουφιστικό για τον ίδιο να νιώθει ότι το γιούχα γίνεται από συνδικαλιστές που έχουν μάθει να οχλαγωγούν και να κερδίζουν πρόσκαιρα κομματικά οφέλη και εντυπώσεις. Ωστόσο, ο κάθε πολιτικός θα πρέπει να κατανοήσει ότι αυτός ο συνδικαλισμός υπήρξε γέννημα θρέμμα της πολιτικής τάξης. Όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης, ο υποδειγματικός συνδικαλιστής έπρεπε να είναι δυναμικός και τσαμπουκαλεμένος. Στόχος του ήταν να κάνει σαματά και να σαμποτάρει κάθε κουλτούρα συνεργασίας και κάθε εποικοδομητική συζήτηση. Οι εργαζόμενοι που ζούσαν τα προβλήματα από πρώτο χέρι, ένιωθαν μια μεγάλη απογοήτευση από τους συνδικαλιστικούς τους εκπροσώπους.Αυτοί, δεν έδειχναν διατεθειμένοι να θυσιάσουν προνόμια και προσωπικές φιλοδοξίες για να αναδείξουν τα προβλήματα τους και να αναζητήσουν λύσεις. Με εξαίρεση κάποιους ανιδιοτελείς αγωνιστές που διέθεταν παιδεία, ο συνδικαλισμός υπήρξε ένας καλός μηχανισμός αποχαύνωσης των εργαζομένων, ένα καλό γρανάζι στο σύστημα των πελατειακών σχέσεων.
Τώρα, οι πολιτικοί θα πρέπει να μάθουν να μην θυμώνουν και να μην διαμαρτύρονται για το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου. Όπως έστρωσαν έτσι και πρέπει να κοιμηθούν...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα