Τρίτη, Απριλίου 22, 2014

ΠΕΝΘΟΣ ΣΤΟΥΣ ΙΠΠΟΤΕΣ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

Ο Γκέλντοφ υπήρξε ένας μουσικός και πολιτικός ακτιβιστής που η βασίλισσα Ελισάβετ είχε χρίσει ιππότη της Βρετανικής Αυτοκρατορίας το 1986. Για έναν άνθρωπο αληθινά ευαίσθητο και αξιοπρεπή, αυτός ο τίτλος θα ήταν μάλλον μια κατάρα που θα τον ακολουθούσε για όλη τη ζωή του. Ωστόσο, ο τίτλος του sir έκανε τον συγκεκριμένο άνθρωπο να κορδώνεται περήφανος ότι είχε πετύχει κάτι σημαντικό στη ζωή του. Διαβάζω στο "Κ" της Καθημερινής ότι ο Γκέλντοφ, η γυναίκα του Paula και οι τρεις κόρες τους αποτελούσαν την δεκαετία του '90 τη πιο διάσημη οικογένεια στην Βρετανία. Η οικογένεια για να παραμένει διάσημη θα έπρεπε να υιοθετήσει συμπεριφορές εξεζητημένες ώστε να διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης. Η πλούσια ζωή , τα ακριβά γούστα, η ενασχόληση με την μόδα της φιλανθρωπίας, η διείσδυση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης , όλα γίνονταν αντικείμενο σχολιασμού. Υπήρχε μια δημόσια υπερέκθεση της ιδιωτικής τους ζωής.

 Όλα κυλούσαν ιδανικά μέχρι που η γυναίκα του Γκέλντοφ ξεμυαλίζεται με τον  Αυστραλό ροκ σταρ, Michael Hutchens. Μαζί του προλαβαίνει να αποκτήσει μια κόρη. Ο εραστής της βρίσκεται νεκρός το 1997 σε δωμάτιο ξενοδοχείου. Η Paula κατηγορεί τον πρώην σύζυγό της ως ηθικό αυτουργό της αυτοκτονίας του εραστή της. Περνάει φάση μεγάλης κατάθλιψης. Κάνει μια σειρά από αποτυχημένες σχέσεις. Αρχίζει ψυχοθεραπεία. Σ αυτήν την κρίσιμη φάση της ζωής της μαθαίνει όλη την αλήθεια για την βιολογική ταυτότητα του πραγματικού της πατέρα, πράγμα που επιδεινώνει την ήδη καταρρακωμένη ψυχική της υγεία. Πεθαίνει από υπερβολική δόση ηρωίνης και σκορπάει την θλίψη στις τρεις κόρες της. Απ' αυτές, η Peaches φαίνεται να είναι η πιο ευαίσθητη. Κατόπιν προτροπής του πατέρα της, η Peaches πηγαίνει κανονικά στο σχολείο. Το πένθος σε μια διάσημη οικογένεια και στον sir είναι κάτι ανάρμοστο. Όλα πρέπει να συνεχίζονται χωρίς να συμβαίνει τίποτα. Μέσα σε ένα τέτοιο ψυχολογικό περιβάλλον η Peaches συνεχίζει τις τηλεοπτικές εμφανίσεις και δείχνει να απολαμβάνει τη δημοσιότητα. Παντρεύεται και κάνει δύο παιδιά. Ωστόσο, το πένθος της απώλειας δεν έχει βρει διέξοδο και διαβρώνει αργά αλλά σταθερά τον ψυχισμό της. Οι λογαριασμοί με το παρελθόν δείχνουν να είναι τακτοποιημένοι. Δείχνουν χωρίς, ωστόσο, να είναι. Η ίδια αυτοκτονεί και είναι σαν να ακολουθεί την πορεία της μητέρας της που είχε κάνει το ίδιο πριν από έντεκα χρόνια. 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα