Σάββατο, Μαΐου 17, 2014

ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΝΤΗΣ(2)



Αντιλαμβανόμαστε μέσα από τον βίο του Κώστα Μόντη ότι ο ποιητής που έκανε περήφανους τους συμπατριώτες του στην Κύπρο, υπήρξε ένας πολυτραυματίας της ψυχής από τα αλλεπάλληλα πένθη.
Κάθομαι πρωινό της Κυριακής στο επετειακό περίπτερο που είναι αφιερωμένο στον Μόντη. Υπάρχουν ελάχιστα άτομα στο χώρο. Διαβάζω τους στίχους του και βλέπω το βίντεο στο οποίο μιλάει. Η εικόνα που προσλαμβάνω είναι η εικόνα ενός αθρώπου με σπάνια ευαισθησία και ανθρωπισμό. Συγχρωτίζεται με απλούς ανθρώπους και συνομιλεί μαζί τους. Πουθενά δεν μπορείς να διακρίνεις σνομπισμό και ελιτίστικη στάση. 

Είναι πρωινό μιας Κυριακής που γιορτάζουν οι μητέρες. Στο βίντεο βλέπω τον Μόντη να επισκέπτεται το πατρικό του σπίτι. Η συγκίνηση είναι ολοφάνερη. Αναβιώνουν τα τελευταία λόγια που του είχε απευθύνει η μητέρα του :"Αντίο γιε μου, χρυσέ μου". Ο ποιητής λυγίζει από το βάρος των οδυνηρών αναμνήσεων. Ο χώρος είναι τόσο στενόχωρος που τον εγκαταλείπει. Αναθυμάται ότι υπήρξε ο μοναδικός άντρας στην οικογένεια μετά την απώλεια των δυο του αδερφών. Κάτι τέτοιο τον φορτώνει με με ένα δυσβάσταχτο φορτίο ευθύνης.Για αυτό μιλάει συνέχεια. Λέει πως "όλοι είχαν κρεμαστεί από πάνω μου".

Στη συνέχεια του βίντεο, ο Μόντης δηλώνει ότι είναι αντίθετος με την έννοια της στράτευσης. Ο ποιητής, ο καλλιτέχνης μπορούν να στρατευτούν μόνο γύρω από μια ειδική περίπτωση και για έναν ειδικό λόγο. Κατακεραυνώνει τα κόμματα και τις ιδεολογίες.Λέει χαρακτηριστικά ότι "όποιος περπατά στα μονοπάτια τους καταστρέφεται". Ο ποιητής πρέπει να είναι κοντά στα προβλήματα του της πατρίδας του και ταυτόχρονα να μην έχει δεμένα τα χέρια του και τα...λόγια του.Διαβάζω μερικούς από τους στίχους του:

Δεν είχες τίποτα να πεις, κύριε.
Γιατί ηνώχλησες τις λέξεις;
Γιατί τις ηνώχλησες;

Και αλλού:

Μην την φοβηθείς τη ζωή
είναι πιο δειλή από εσένα
ντύσου πρόκληση
Ντύσου θάνατο

Ο Κώστας Μόντης άφησε την ομορφιά και την ευαισθησία σε αντίθεση με κάποιους άλλους που περνούν από τη ζωή και παραδίδουν στις επόμενες γενιές την καφρίλα τους!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα