Τρίτη, Μαΐου 27, 2014

ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ- ΕΚΑΤΟ

 


(Στην πρώτη φωτογραφία η ιδιόχειρη αφιέρωση του συγγραφέα στο βιβλίο Εκατό. Στην δεύτερη, ο συγγραφέας μαζί με τον Γιώργο Χουλιάρα).

Ο Δημήτρης Καλοκύρης σαν εμψυχωτής ρίχνει το σύνθημα. "Βγαίνεις" του λέει και εκτείθεσαι μπροστά στο κοινό που ήρθε για να παρακολουθήσει τη συζήτηση για το βιβλίο "Εκατό". Ο Γιάννης Ευσταθιάδης-γι' αυτόν ο λόγος- ανήκει σε εκείνους τους ανθρώπους που αγωνίζεται μέσα από τα βιβλία και τις ραδιοφωνικές εκπομπές να προσφέρει παιδεία στον κόσμο. Στην 11η διεθνή έκθεση βιβλίου μιλάει για το καινούριο του βιβλίο "Εκατό". Το βιβλίο περιέχει 99 κείμενα που γράφονται σε 5, 5 μήνες. Ηθικός αυτουργός υπήρξε ο Γιώργος Κορδομενίδης που του είχε ζητήσει ένα κείμενο που να περιέχει "κάποια αναφορά του αριθμού εκατό" προκειμένου αυτό να ενταχθεί στο εκατοστό και πανηγυρικό τεύχος του περιοδικού Εντευκτήριο. Ο Γιάννης Ευσταθιάδης ενθουσιάζεται και γοητεύεται από το θέμα. Μιλάει για "μια ενδιαφέρουσα ασθένεια, από την οποία ελπίζει να αρρωστήσει ξανά". Τα 99 κείμενα δεν είναι εκατό κατόπιν προτροπής του Αχιλλέα Κυριακίδη, που ρίχνει την ιδέα το τελευταίο κείμενο να είναι γραμμένο από τον αναγνώστη. 

Τα κείμενα του βιβλίου πραγματεύονται τη φθορά, τον μαρασμό και τον θάνατο. Οι ιστορικές πληροφορίες του βιβλίου είναι απολύτως ακριβείς. Ωστόσο, όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω από διάφορα πρόσωπα είναι φανταστικά και επινοημένα από τον συγγραφέα. Το βιβλίο είναι μια μελέτη πάνω στον Θάνατο και τον Χρόνο. Ο Ευσταθιάδης αναζητά τη μνήμη που είναι λιτή και αυστηρή και αποφεύγει την νοσταλγία που οδηγεί πάντα σε ένα μελοδραματικό ύφος τις ζωές μας. Μελετά πολλά αρχεία από τους βαλκανικούς πολέμους του 1912 και 1913. Καταλήγοντας στην παρουσίαση του βιβλίου, ο Ευσταθιάδης μιλάει με συγκίνηση για τον ασκητικό τρόπο ζωής του Χριστιανόπουλου και αναθυμάται την κάρτα με τα εγκωμιαστικά λόγια που του είχε γράψει για τα "Ασπρόμαυρα"(ποιήματα του 1975 από τις εκδόσεις Ίκαρος).

Ο Γιάννης Ευσταθιάδης ευχαριστεί την εκδότρια Πόπη Γκανά-την εκδήλωση παρακολουθεί και ο Μιχάλης Γκανάς- για την τελική μορφή και έκδοση του βιβλίου.

Ο συγγραφέας διατηρούσε από το 1990 μέχρι το 2007 το ψευδώνυμο Απίκιος και έγραφε κείμενα μέσα από τα οποία αναζητούσε την "πνευματικότητα και κοινωνικότητα της τροφής". Τώρα, γνωρίζοντας το αληθινό του όνομα μπορούμε να σταθούμε...απίκο στο καινούριο του βιβλίο.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα