Τετάρτη, Αυγούστου 20, 2014

ΟΙ ΤΙΜΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ



(Απόσπασμα  από ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε στον τηλεοπτικό σταθμό σκάι και αναφέρεται στις εκδηλώσεις των Μεξικανών προς τιμήν των νεκρών)




Την προηγούμενη φορά, προβλήθηκε στην τηλεόραση του σκαι μια από τις πολλές εκπομπές που διαφημίζουν τα τουριστικά αξιοθέατα σε διάφορες χώρες του κόσμου. Βέβαια, αυτό που πλασσάρεται ως κάτι άξιο να δει και να ζήσει ο επισκέπτης είναι πολύ υποκειμενικό και έχει να κάνει με την προσωπικότητα και την κριτική ικανότητα αυτών που αναλαμβάνουν να μας το παρουσιάσουν.Τη συγκεκριμένη εκπομπή για την οποία μιλώ, την παρουσίαζαν δύο άντρες που μας ξεναγούσαν στην Κολομβία. Ο τρόπος παρουσίασης αυτής της χώρας είχε μεγάλο ενδιαφέρον και με έκανε να νιώσω ότι βλέπω μια άλλη, αθεάτη, πλευρά αυτής της χώρας. Ένα μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε στην κακή φήμη της χώρας και στους εμπόρους ναρκωτικών που έχουν διεισδύσει στο χώρο του ποδόσφαιρου προκειμένου να τον χρησιμοποιήσουν ως προκάλυμμα για τις παράνομες δραστηριότητές τους.

Στην εκπομπή βλέπουμε έναν από τους παρουσιαστές να βρίσκει και να παίρνει συνέντευξη από έναν πρώην παίκτη της εθνικής ομάδας της χώρας. Οι δυσάρεστες αναμνήσεις αναζωπυρώνονται. Ο πρώην παίκτης θυμάται την άσχημη πορεία της εθνικής ομάδας στο παγκόσμιο κύπελλο και τις απειλές που δέχονταν από τα καρτέλ των ναρκωτικών που είχαν τζογάρει και έβλεπαν να χάνουν τα χρήματά τους. Η μαφία των ναρκωτικών, συνεχίζει, δεν μένει στα λόγια. Επιστρέφοντας οι παίκτες στη χώρα τους, ο Αντρές-παίκτης που έχει βάλει αυτογκόλ και ενοχοποιείται πιο πολύ από όλους-δολοφονείται. Ο επιστήθιος φίλος και συμπαίκτης του δολοφονημένου επιλέγει να παραχωρήσει τη συνέντευξη στον τόπο της δολοφονίας. Εκεί, μοιάζει να έχει σταματήσει ο χρόνος. Εκμυστηρεύεται ότι είναι η πρώτη φορά μετά τη δολοφονία που επισκέπτεται το μέρος όπου ο φίλος του εκτελέστηκε. Οι κινήσεις μπροστά στην κάμερα είναι πολύ νευρικές. Τρίβει τα αυτιά του, κοιτάζει δεξιά και αριστερά, κομπιάζει στην αφήγηση και δακρύζει. Λέει ότι μετά την άνανδρη εκτέλεση, οι παράγοντες και οι οπαδοί κατάλαβαν ότι το ποδόσφαιρο ως κοινωνικό και αθλητικό γεγονός δεν μπορούσε να χωρέσει ανθρώπους του υποκόσμου.Φυσικά, έπρεπε να χυθεί το αίμα ενός νέου ανθρώπου για να το καταλάβουν. Κάλλιο αργά... αλλά μ' έναν άνθρωπο οριστικά νεκρό...

1 σχόλια:

Τη 6:07 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

Η ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΚΑΙ Η ΠΕΘΑΜΕΝΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΘΑΜΕΝΟΥΣ

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα