Παρασκευή, Αυγούστου 29, 2014

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΥΠΗΡΞΕ;

Οι θερινές διακοπές φτάνουν στο τέλος τους και οι άνθρωποι επιστρέφουν για να δοκιμάσουν τα όρια και τις αντοχές των όμορφων καλοκαιρινών αναμνήσεων στις αντιξοότητες των τριών υπόλοιπων εποχών. Όταν μιλάω για αντιξοότητες δεν αναφέρομαι καθόλου στις αντικειμενικές δυσκολίες αυτού που μάθαμε να αποκαλούμε " καθημερινότητα". Αντιθέτως, μιλάω για αυτό που συμβαίνει μέσα μας και έχει να κάνει με την υποκειμενική αίσθηση του βιωμένου χρόνου μας.

Επιστρέφοντας αρκετοί γνωστοί και φίλοι από πολυήμερες ή ολιγοήμερες διακοπές, όλοι, ανεξαιρέτως, μου έλεγαν πόσο γρήγορα πέρασε το καλοκαίρι. Σαν αυτό να μην υπήρξε ημερολογιακά και σαν ο χρόνος που αναλογούσε σ' αυτήν την εποχή να ψεύτισε! Σκέφτομαι ότι στον αντίποδα μιας τέτοιας αίσθησης, στέκουν ανθεκτικά και μέσα στην πλήρη ποιητική τους αλήθεια τα καβαφικά λόγια 《Δώδεκα και μισή.Πως πέρασεν η ώρα/Δώδεκα και μισή.Πως πέρασαν τα χρόνια》.

Αγαπώ τα λόγια της Ποίησης επειδή αυτά "αυλακώνουν" τον βιωμένο μου χρόνο με όλες τις στιγμές που περνούν και χάνονται οριστικά!



0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα