Κυριακή, Οκτωβρίου 05, 2014

ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΤΑ ΤΡΑΓΙΚΑ

Για όσους γνωρίζουν από οπαδική βία στα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου, οι φίλαθλοι του Εθνικού συγκαταλέγονται στους πλέον ειρηνόφιλους. Η περίπτωση του δύστυχου φιλάθλου του Εθνικού που χαροπάλευε στο νοσοκομείο και κατέληξε, επιβεβαιώνει ότι η Βία είναι τυφλή και πηγάζει από την σκοτεινιά της ψυχής των ανθρώπων. Εκεί, στην Κρήτη με το λαμπρό φως του ήλιου, ένα τσούρμο ανεγκέφαλοι επιτέθηκαν και χτύπησαν με λοστούς στο κεφάλι το οπαδό του Εθνικού.

Βλέπω ένα ερασιτεχνικό βίντεο λίγα μόλις λεπτά μετά από την επίθεση. Ο φίλαθλος του Εθνικού είναι πεσμένος και έχει χάσει τις αισθήσεις του. Κάποιοι ειρωνεύονται τους "μάγκες" Κρητικούς που επιτίθενται σε γυναικόπαιδα. Ένας φίλος κρατάει το κεφάλι του λιπόθυμου οπαδού και του κάνει αέρα με ένα χαρτόνι. Πουθενά δεν διακρίνω κάποιον αστυνομικό. Όλα γίνονται ακαριαία.

Στο ίδιο βίντεο μιλούν η σύντροφος του φιλάθλου.Μιλάει για την ενεξέλεγκτη βία στα γήπεδα.Επίσης, ακούω και βλέπω την μητέρα να προσμένει σε ένα θαύμα.Μένω εντυπωσιασμένος από τον συγκροτημένο λόγο του πατέρα.Οι δηλώσεις γίνονται όταν υπάρχουν μικρές ελπίδες για σωτηρία.

Γίνεται μια προσπάθεια να αποδοθεί ο θάνατος του οπαδού σε παθολογικά αίτια.Η εγκεφαλική αιμορραγία πηγαίνουν να διαδώσουν κάποιοι, προέρχεται από ανεύρυσμα και όχι από τα δυνατά χτυπήματα με τους λοστούς. Ακόμη και έξω από το νοσοκομείο που νοσηλεύεται τις πρώτες ώρες ο δύστυχος φίλαθλος, μαζεύονται φίλαθλοι του Ηροδότου που διαμαρτύρονται για τη δυσφήμιση που βιώνουν μέσα από  τον τρόπο παρουσίασης των γεγονότων.

Θυμάμαι το 1978 στο χιονισμένο γήπεδο Χαριλάου και σε ματς Άρη -Εθνικού.Στο σκέπαστρο του γηπέδου βρισκόταν ο πιο ρομαντικός φίλαθλος των γηπέδων, ο γνωστός "Εθνικάρας". Ήταν ολόκληρος η φωνή μιας κερκίδας. Στο βίντεο που βλέπω, φιλοξενούνται και οι δηλώσεις του "αιώνιου φιλάθλου" του Εθνικού.Ο άνθρωπος που γύρισε όλα τα γήπεδα της χώρας και ΚΑΝΕΝΑΣ δεν διανοήθηκε να τον πειράξει, κλαίει από συγκίνηση και πόνο για το τραγικό συμβάν.

Σήμερα, αναβάλλεται η αγωνιστική με όλους τους επίσημους αγώνες των εθνικών διοργανώσεων των ομαδικών αθλημάτων.Όλα αυτά γίνονται ως ένδειξη σεβασμού στην μνήμη του φιλάθλου. Ωστόσο, η σιωπή που συνοδεύει το τραγικό συμβάν μου φαίνεται σαν μια τεχνική να λησμονηθεί στα γρήγορα το γεγονός και να αποσιωπηθεί ένα σύνολο προβληματισμών που θα φώτιζαν σαν ήλιος την "σκοτεινιά της ψυχής" για την οποία σας μίλησα στην αρχή του κειμένου.

Σήμερα δεν έχει αγώνες, έχει βουβαμάρα και σιωπή. Την σιωπή, ωστόσο, την χρειαζόμαστε για να θυμόμαστε και όχι για να ξεχνάμε. Διαδοχικές επικαλύψεις των γεγονότων που έχουν το ίδιο μοιραίο αποτέλεσμα ατροφούν την μνήμη μας ,όταν δεν συνοδεύονται από την διακίνηση προβληματισμών και αναζήτησης των αιτιών.Είμαι σίγουρος ότι αν βρισκόμουν κοντά στους βαρυπενθούντες γονείς του φιλάθλου θα τους άκουγα να λένε, "Ας είναι το παιδί μας το τελευταίο θύμα της βίας".Η σιωπή και η έλλειψη Λόγου που συνοδεύει το πένθος δεν βοηθάει την αθλητική οικογένεια να σκεφτεί και να θυμηθεί  παρά μόνο να ξεχάσει. 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα