Κυριακή, Δεκεμβρίου 07, 2014

"ΊΣΩΣ, ΑΥΡΙΟ"

Ξεκίνησα να παρακολουθώ τη δανέζικη ταινία "ίσως, αύριο" από τη στιγμή που υπήρχαν κάποιες βίαιες συμπεριφορές μέσα σε σχολείο μιας μικρής επαρχιακής πόλης στην Δανία. Ο Ελίας ,παιδί δυο γονιών που βρίσκονται στα πρόθυρα διαζυγίου, γρονθοκοπείται από μια ομάδα συμμαθητών που επηρεάζεται και καθοδηγείται από ένα εύσωμο παιδί, τον Σόφους. Ο Σόφους, βεβαίως, θέλει να επιβάλλει την δική του εξουσία και δεν διστάζει να παρενοχλεί κι άλλα παιδιά. Ένας από αυτούς, ο Κρίστιαν που έχει πρόσφατα μετακομίσει με τον πατέρα του από το Λονδίνο, συμπάσχει με τον Ελίας και προετοιμάζει μέσα στο μυαλό του τα αντίποινα για τον Σόφους.

Ο Ελίας αποσιωπά την επίθεση που έχει δεχτεί και ψευδολογεί λέγοντας στους γονείς του ότι το χτύπημα στο πρόσωπο είναι από παιχνίδι ποδοσφαίρου. Ωστόσο, το περιστατικό έχει πολλούς μάρτυρες και η διεύθυνση του σχολείου δεν μπορεί να το κουκουλώσει. Οι παιδαγωγοί καλούν τους γονείς για να μιλήσουν για το περιστατικό βίας με θύμα τον γιο τους. Τον Ελίας τον χαρακτηρίζουν εσωστρεφή και όταν προσπαθούν να συνδέσουν το βίαιο γεγονός με τη διαταραγμένη σχέση του ζευγαριού , η μητέρα εξεγείρεται επειδή η κριτική στρέφεται επί ενός προσωπικού ζητήματος όπως η πιθανότητα έκδοσης διαζυγίου.

Ο πατέρας, παρεμπιπτόντως, φεύγει για μεγάλα διαστήματα από το σπίτι.Είναι γιατρός και διακυνδυνεύει τη ζωή του προσφέροντας τις υπηρεσίες του σε ένα αφρικανικό στρατόπεδο προσφύγων. Εκεί, έρχεται σε επαφή με αρρώστους που κάποιους τους διασώζει και κάποιους τους βλέπει να ξεψυχάνε στα χέρια του. Συγκλονιστική στιγμή της ταινίας είναι όταν ο γιατρός πρέπει να γιατρέψει την πληγή στο πόδι ενός φυλάρχου που κυριαρχεί με τα όπλα και εξοντώνει τους αντιπάλους.Ο φύλαρχος είναι μισητός από την κοινότητα των προσφύγων.Αυτοί, ζητούν από τον γιατρό να τον παρατήσει.Αυτός, πιστός στα ιδανικά της επιστήμης του, δεν σκέφτεται ούτε στιγμή να τον αφήσει αβοήθητο.

Τον κάνει καλά. Ο φύλαρχος αναρρώνει.Στα χέρια του γιατρού πεθαίνει μια μικρή κοπέλα. Ο φύλαρχος δίχως να αντιλαμβάνεται τον συγκλονισμό των στιγμών, απευθύνεται στον γιατρό και του ζητάει την άδεια να πάρει το άψυχο σώμα του κοριτσιού για να το παραδώσει στις ορέξεις του νεκρόφιλου φίλου του. Ο γιατρός εκρήγνυται από θυμό. Τον σπρώχνει και του ζητάει να απομακρυνθεί από τον καταυλισμό. Βλέποντας οι πρόσφυγες τι συμβαίνει, αρπάζουν τον φύλαρχο και τον λιντσάρουν. Ο γιατρός, άνθρωπος της προσφοράς και με παροιμιώδη ηρεμία, παρακολουθεί απαθής.

Τα περιστατικά είναι συνεχή. Ο καταυλισμός και η εμπλοκή του με τέτοια γεγονότα τον κάνουν να διακρίνει το ουσιώδες από το επουσιώδες. Αναπτύσσει την ικανότητα να διαχειρίζεται σοβαρές κρίσεις. Αυτή η ικανότητα θα τον βοηθήσει στη συνέχεια της ταινίας.

 Στο μεταξύ και στην τουαλέτα του σχολείου, ο Κρίστιαν που θέλει να προλάβει μια ακόμη βίαιη πράξη εναντίον του φίλου Ελίας, χτυπάει με μΙα τρόμπα και βάζει μαχαίρι στο λαιμό του Σόφους. Ο Σόφους γεμίζει με μώλωπες και εκδορές. Η φήμη πως μπορεί να χάσει το ένα του μάτι, διαψεύδεται. Η διεύθυνση του σχολείου καλεί τους εμπλεκόμενους και διερευνεί αν πράγματι υπήρξε χρήση μαχαιριού από πλευράς του Κρίστιαν. Ο Ελίας ως φίλος και αυτόπτης μάρτυς του γεγονότος, το διαψεύδει. Η διευθύντρια του σχολείου μοιράζει τις ευθύνες εξίσου και ζητάει να δώσουν τά χέρια τα τρία παιδιά.Το επεισόδιο πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει λήξει. Στον διάδρομο του σχολείου, ο Κρίστιαν δεν δέχεται να δώσει το χέρι με τον Σόφους. Η συναίνεση υπάρχει μόνο για χάρη της εύρυθμης λειτουργίας του σχολείου. Τα δυο παιδιά ξετρυπώνουν το μαχαίρι που έχουν κρύψει σε ένα ειδικό σημείο μέσα στο σχολείο. Με το μαχαίρι, ο Ελίας νιώθει περισσότερη σιγουριά και αυτοπεποίθηση σε μια ενδεχόμενη επίθεση.

Ο Κρίστιαν είναι ένα παιδί που ζει μόνο με τον πατέρα του. Έχει χάσει την μητέρα του από καρκίνο στον εγκέφαλο. Καταλογίζει ευθύνη στον πατέρα του και διακατέχεται από ένα ασυνείδητο μίσος και εκδικητική μανία. Έχει εξάρσεις θυμού με βίαια αποτελέσματα. Έχει αποφασίσει την αποτέφρωσή του, επειδή η ταφή έχει μεγάλη φασαρία και οι νεκροί λιώνουν μέσα στο χώμα. Είναι κάτι παραπάνω από εμφανές ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί το πένθος του. Εμφανίζεται αλληλέγγυος με τον Ελίας που διανύει κι αυτός τη φάση χωρισμού των γονιών του. Ο Κρίστιαν λέει ότι η μαμά του "έμοιαζε σαν μικρό κορίτσι" και δεν παραλείπει να τονίζει την έλλειψη και την απουσία της.

Ο πατέρας του Ελίας προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα με την γυναίκα του. Αυτή νιώθει προδομένη και αποφασισμένη να προωθήσει την έκδοση του διαζυγίου. Επιστρέφοντας ο πατέρας του Ελίας παίρνει τα δυο παιδιά του και τον Κρίστιαν σε μια παιδική χαρά. Εκεί, το ένα του παιδί παλεύει διεκδικώντας μια κούνια. Ο πατέρας τρέχει , τα χωρίζει και τα νουθετεί. Την σκηνή την αντιλαμβάνεται ο πατέρας του άλλου παιδιού που έρχεται επιπλήττει τον γιατρό και χειροδικεί πάνω του.Ο γιατρός διατηρεί την ψυχραιμία του και αποχωρεί μαζί με τα παιδιά. Ο Ελίας τον μέμφεται επειδή δεν ανταποδίδει τα χτυήματα ή δεν καλεί την αστυνομία. Τον αποκαλεί《 κότα》. Ο πατέρας δεν θέλει να δώσει συνέχεια. Ωστόσο, ο Ελίας επηρεασμένος από τις προτροπές του Κρίστιαν αναζητά τη διεύθυνση εργασίας του ατόμου που βιαιοπράγησε. Οι δυο φίλοι την βρίσκουν. Ο Ελίας την γνωστοποιεί στον πατέρα του και του ζητάει να αναλάβει δράση. Για τα παιδιά, η ταπείνωση πρέπει να λάβει την απάντησή της. Μέσα από μεγάλη περισυλλογή, ο πατέρας παίρνει τα παιδιά του και τον Κρίστιαν και πηγαίνουν στον χώρο εργασίας. Εκεί, ο πατέρας αφήνει για δεύτερη φορά να "ταπεινωθεί". Δέχεται καινούρια χτυπήματα στο πρόσωπο και ατάραχος προσπαθεί να αποδείξει στα παιδιά ότι έχει να κάνει με έναν ηλίθιο που πρέπει να εγκαταλείψει και να μην ασχοληθεί ξανά.

Το μάθημα του πατέρα για "μη βία" δεν φαίνεται να εκτονώνει την εκδικητική μανία του Κρίστιαν. Ο εξευτελισμός του πατέρα του Ελίας είναι μια καλή ευκαιρία για να σχεδιάσει το επόμενο ξέσπασμα βίας. Ο παππούς του έχει πεθάνει και έχει αφήσει κάποιες θήκες πυροτεχνημάτων. Ο Κρίστιαν παροτρύνει τον Ελίας να τις γεμίσουν με μπαρούτι και να φτιάξουν έναν εκρηκτικό μηχανισμό. Αυτόν, θα τον τοποθετήσουν κάτω από το αμάξι αυτού που χειροδίκησε και ταπείνωσε τον πατέρα του Ελίας. Πράγματι, μετά από μια εντυπωσιακή δοκιμή σε παραλία, κατασκευάζουν έναν παρόμοιο εκρηκτικό μηχανισμό και τον τοποθετούν κάτω από το αμάξι.Για κακή τους τύχη, μια γυναίκα τρέχει με το παιδί της. Ο Ελίας βλέποντας τον κίνδυνο να σκοτωθούν τρέχει και φωνάζει δυνατά να απομακρυνθούν. Εκείνη τη στιγμή γίνεται η έκρηξη. Ο Ελίας έχει σωριαστεί τραυματισμένος. Ο Κρίστιαν βιώνει οριακές συναισθηματικές καταστάσεις. Περιφέρεται ασκόπως και νιώθει τύψεις για αυτό που συνέβη στον φίλο του.

Ο Ελίας νοσηλεύεται στο νοσοκομείο και διαφεύγει τον κίνδυνο για τη ζωή του.Ο Κρίστιαν που δεν γνωρίζει για την αίσια έκβαση της νοσηλείας, φλερτάρει με την αυτοκτονία. Ο πατέρας του Ελίας τον αναζητά και αποτρέπει μια παρ'ολίγον αυτοκτονία. Ο Κρίστιαν τα μαθαίνει όλα και επισκέπεται τον φίλο του στο νοσοκομείο. Μετά από τόσα συνταρακτικά γεγονότα, οι γονείς του Ελίας μονιάζουν και συνεχίζουν τη συζυγική τους ζωή.

Μου άρεσε πολύ η ταινία. Η παρακολούθησή της θα μπορούσε να αποτελέσει μια καλή αφορμή συζήτησης στις λεγόμενες 《 μονάδες καταστολής》αλλά και σε όσους λαμπάδιασαν χτες τα Εξάρχεια.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα