Παρασκευή, Ιουνίου 27, 2014

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΚΛΙΠΟΝΤΕΣ...

 
 
Στις 21 του περασμένου Μαίου απεβίωσε σε ηλικία 67 ετών ο Δανιήλ Ιακώβ, Έλληνας φιλόλογος, μελετητής της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας(τον απασχολούσε, λένε, η έννοια του χρόνου στην τραγωδία.Τι είναι αυτή;Τρώγεται;), και καθηγητής του ΑΠΘ. Στις 11 Φεβρουαρίου 2008 είχα παρακολουθήσει την ομιλία του καθηγητή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, Δ. Ιακώβ. Το θέμα της διάλεξης ήταν "Η μεταθανάτια ζωή και τα ταφικά ελάσματα της Πέλιννας Θεσσαλίας". Η εκδήλωση είχε γίνει στο πλαίσιο των Φιλολογικών Βραδινών.Το βίντεο που ανεβάζω είναι από εκείνη τη διάλεξη, προσθέτοντας ακόμη ένα μικρό. Λυπάμαι για την ποιότητα του ήχου. Ακόμα περισσότερο λυπάμαι, επειδή αποχωρούν άνθρωποι που μόχθησαν και αποτέλεσαν υποδείγματα συνέπειας και εξαιρετικής μόρφωσης χωρίς να το πάρει είδηση κανείς. Παρεμπιπτόντως, ας θυμηθούμε και τον ,προσφάτως, εκλιπόντα Χρήστο Φράγκο που πέθανε κυριολεκτικά με ένα βιβλίο στο χέρι. 

Συμπέρασμα; Εσείς που σκοπεύετε τις απανταχού αξιολογήσεις με τους περίφημους δείκτες, σκεφτείτε να συμπεριλάβετε μέσα σε αυτούς την αδιαφορία και την άγνοια που επιδεικνύουμε ως κοινωνία μπροστά στην απώλεια τέτοιων σημαντικών ανθρώπων. Ας το πω κι αλλιώς: Στο κοντινό παρελθόν και όταν πέθαινε ένας άνθρωπος που είχε αφήσει πίσω του σημαντικό έργο, όλοι εμείς δείχναμε διάθεση και ενδιαφέρον να μάθουμε περισσότερα γι' αυτόν. Σήμερα; Σήμερα μας απασχολούν περισσότερο οι δείκτες της οικονομίας με συνέπεια οι παραπάνω θάνατοι να περνούν απαρατήρητοι. Ας μιλήσουμε κάποια στιγμή για αυτούς τους δείκτες της σήψης και της παρακμής μιας ολόκληρης κοινωνίας!

Δευτέρα, Ιουνίου 16, 2014

ΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΕΝΔΥΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ



Η βιωματική προσέγγιση ενός θέματος ισοδυναμεί με αρκετές ώρες διαβάσματος μέσα από τα βιβλία. Ο καλός φίλος Πάρης Κούρτης δούλεψε με τους μαθητές του στο Πειραματικό Σχολείο του Α.Π.Θ. το θέμα της ένδυσης και του φαγητού στην Αρχαία Ελλάδα. Ολόκληρο το σχέδιο εργασίας παρουσιάστηκε πριν από λίγη ώρα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Πέρα από την θεωρητική παρουσίαση του θέματος, οι μαθητές συμμετείχαν σε δρώμενο μέσα από το οποίο έκαναν αναπαράσταση του συμποσίου. Στο πλακόστρωτο είχαν σχεδιάσει τον ανδρώνα και τον γυναικωνίτη ενός σπιτιού, στο οποίο ο άρχοντας που κέρδιζε στους αγώνες καλούσε τους φίλους του να το γιορτάσουν.Μαθαίνουμε ότι το μενού το παρασκεύαζαν η γυναίκα του σπιτιού μαζί με τους δούλους. Οι καλεσμένοι που καταφτάνουν, κάθονται αναπαυτικά και δέχονται τις υπηρεσίες των δούλων. Οι δούλοι μπορεί να πλένουν και τα πόδια των προσκεκλημένων. Για τη διασκέδασή τους υπάρχει διαθέσιμος ο θίασος με τις χορεύτριες. Το κρασί αναμιγνύεται με νερό και το κέφι ζωντανεύει μέσα από τους μουσικούς που παίζουν. Σε όλο αυτό το γλέντι τρυπώνουν απρόσκλητοι τα λεγόμενα "παράσιτα" που θέλουν να φάνε και να πιούνε. Στο δρώμενο βλέπουμε ότι δεν ήταν εύκολο αυτοί οι άνθρωποι να απομακρυνθούν. Για τη τύχη τους αποφάσιζε ο άρχοντας που διοργάνωνε το συμπόσιο. Οι παρευρισκόμενοι λίγο προτού φτάσουν στην μέθη, αποχωρούσαν. Γενικά, δεν ήταν αποδεκτό να μεθάει κάποιος. Παρεμπιπτόντως, σε όλο αυτό το γλέντι η γυναίκα του σπιτιού ήταν μόνη και απομονωμένη!

Στη συνέχεια, οι μαθητές και οι μαθήτριες δημιούργησαν έναν μεγάλο μπουφέ με εδέσματα της αρχαίας εποχής. Στις φωτογραφίες που παραθέτω, μπορείτε να δείτε και τις ονομασίες τους.

 Χαίρομαι όταν φίλοι που τυγχάνει να είναι και συνάδελφοι, κάνουν τόσο όμορφα πράγματα που μένουν σαν παντοτινή γνώση μέσα στο μυαλό των μαθητών τους. Όσοι οργανώνουν ανάλογες εκδηλώσεις και γιορτές γνωρίζουν καλά πόσος κόπος απαιτείται για να γίνουν.

Συγχαρητήρια σε όλους αυτούς που συνέβαλλαν στην επιτυχία της εκδήλωσης.Και του χρόνου!