Κυριακή, Σεπτεμβρίου 21, 2014

ΚΑΤΙ ΨΗΝΕΤΑΙ-Η ΚΑΒΟΥΡΝΤΙΣΤΗ ΜΑΣ ΗΜΙΜΑΘΕΙΑ

Έχω ξαναγράψει ότι μου αρέσει να βλέπω το "Κάτι ψήνεται" επειδή βλέπω εκεί μέσα τον τρόπο με τον οποίο δομείται μια ομάδα αλλά και τα κριτήρια με τα οποία αξιολογούν και αξιολογούνται τα μέλη αυτής της πενταμελούς ομάδας. Την άλλη φορά, ο οικοδεσπότης θέλησε να κάνει επίδειξη γνώσεων και να "ταπεινώσει" τον έναν από τους τέσσερις προσκεκλημένους που ήταν γυναίκα φιλόλογος. Η εκπαιδευτικός έδειξε να αιφνιδιάζεται που σε ένα παιχνίδι για τις μαγειρικές ικανότητες θα δοκιμαζόταν και η μνήμη της στην Οδύσσεια. Τι είχε συμβεί; Ο άντρας οικοδεσπότης γνώριζε από τα μαθητικά του χρόνια τους πέντε πρώτους στίχους της Οδύσσειας και θέλησε να υποβάλλει σε δοκιμασία την φιλόλογο. Από τη στιγμή που η φιλόλογος ήταν ανέτοιμη να απαντήσει, ο άντρας είχε πετύχει ένα πλήγμα στο γόητρο της φιλολόγου.Πιθανόν, να έβγαζε έτσι κάποια απωθημένα και να έπαιρνε ρεβάνς από τα χρόνια του σχολείου.

Το παραπάνω περιστατικό που διέφυγε από το φιλτράρισμα του σκηνοθέτη της εκπομπής μπορεί να είναι για κάποιους από εσάς άνευ σημασίας. Ωστόσο, εκφράζει μια μεγάλη τάση των ανθρώπων που νομίζουν ότι με πέντε λέξεις που διαβάζουν μπορούν να παριστάνουν τους ξερόλες και να έχουν γνώμη για όλα και για όλους! Κάτι ψήνεται ,λοιπόν, και βγάλτε γρήγορα την ημιμάθεια προτού μας καταντήσει κάρβουνο...

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 20, 2014

ΑΓΩΝΙΑ ΚΑΙ ΑΦΕΛΕΙΑ

Μόλις σε ηλικία 22 ετών, ο Εμίλ Σιοράν είχε κάνει έναν σαφή και ορθότατο διαχωρισμό ανάμεσα στους ανθρώπους. Έλεγε ότι οι άνθρωποι χωρίζονται σε αυτούς που είναι αφελείς και σε αυτούς που αγωνιούν. Η αφέλεια και η αγωνία είναι ο τρόπος των ανθρώπων να αντιμετωπίζουν την ανυπόφορη ιδέα του θανάτου.

Ο αφελής, σύμφωνα με τον Σιοράν, διατηρεί το προβάδισμα. Ζώντας μέσα στην αφέλεια, ο άνθρωπος σώζει τον εαυτό του εν ζωή. Μια ανάλογη στάση είναι ιδιαιτέρως ελκυστική για τους πολλούς. Ίσως έτσι να  εξηγείται ότι η τάξη των αφελών είναι πολυπληθής.

Οι αγωνιούντες σηκώνουν στις πλάτες τους και την παραμικρή εξέλιξη της ανθρωπότητας. Το βάρος της ευθύνης είναι μεγάλο και ανεπιθύμητο. Αριθμητικά, αποτελούν ένα μικρό ποσοστό. Ο Σιοράν βρίσκει την αγωνία τους ατελέσφορη. Αντιλαμβάνονται κάποια στιγμή και αυτοί, πως ο μόνος δρόμος σωτηρίας είναι ότι δεν υπάρχει καμιά σωτηρία. Εύστοχα όλα αυτά που παραθέτει ο γαλλορουμάνος φιλόσοφος.