Σάββατο, Μαΐου 23, 2015

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΓΙΑ ΤΑ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΚΟΣΜΟΥ

Ένα τρίμηνο στο διαδίκτυο είναι αρκετός χρόνος. Εννιά χρόνια θα μπορούσαν να ισοδυναμούν με αιώνα. Όλες οι αναρτήσεις που αφορούν την 12η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης έχουν επετειακό χαρακτήρα. Συνεχίζουμε με ακόμη περισσότερη δύναμη με ακόμη περισσότερο ενθουσιασμό!


 (Στην φωτογραφία από δεξιά προς τα αριστερά: Ηλίας Κουτσούκος, Κώστας Κωστάκος, Κάπα Κάπα Μοίρης και η καταγόμενη από την Κρήτη, Γεωργία Τρούλη)



Θυμάμαι παλιότερα και σε μια ασιατική χώρα, να εφαρμόζεται ένας ανορθόδοξος τρόπος προκειμένου οι μαθητές των σχολείων να βρουν το θάρρος να τραγουδήσουν. Τα παιδιά το έκαναν , βάζοντας στα κεφάλια τους κουβάδες και επιδιώκοντας να απελευθερωθούν από την ντροπή και τις συστολές.

Για όλους εμάς που διατηρούμε ιστολόγια ή μπερδευόμαστε σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, δεν είναι εύκολη η έκθεση και η δημοσιοποίηση πολύ προσωπικών καταστάσεων. Άλλοι αυτοσυστήνονται με τα ονόματά τους και άλλοι με ψευδώνυμα. Η διαδικτυακή επικοινωνία μπορεί να γίνει κάλλιστα μέσα από προσωπεία. Οι χρήστες των υπηρεσιών που προσφέρει το διαδίκτυο μπορούν να επιλέξουν αυτά τα προσωπεία ώστε να βιώσουν μια αίσθηση ελευθερίας.Η γλώσσα μας λύνεται όταν υποδυόμαστε κάποιον άλλον από τον εαυτό μας!
Σήμερα και στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου, πραγματοποιήθηκε μια εκδήλωση στην οποία παρουσιάστηκαν τα βιβλία δυο γνωστών μπλόγκερ που χρησιμοποιούν ψευδώνυμα.Παραβρέθηκα με μεγάλη χαρά και περιέργεια στην εκδήλωση. Τα κείμενα που αναρτούν ο old boy και ο Κάπα Κάπα Μοίρα είναι αξιόλογα και για αυτό διατίθενται πλέον και σε έντυπη μορφή.Τον μεγάλο όγκο των κειμένων τους είχα την επιθυμία να τον ταυτίσω με πρόσωπα.
Την παρουσίαση των δυο ιστολόγων ανέλαβε ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Ηλίας Κουτσούκος. Η περισσότερη ώρα αναλώθηκε στην διατύπωση προσωπικών απόψεων του Κουτσούκου και στην ανάγνωση κειμένων των δυο παρουσιαζόμενων μπλόγκερ από την Γεωργία Τρούλη.
Θέλοντας να είμαι δίκαιος, ο Ηλίας Κουτσούκος προσπάθησε να θέσει ένα πλαίσιο λόγου προκειμένου να δημιουργήσει ένα οικείο κλίμα και να κάνει πιο άμεση την επαφή των παρευρισκομένων με τους δυο συγγραφείς. Δυστυχώς, ένιωσα ότι οι δυο μπλόγκερ δεν είχαν τον χρόνο να μιλήσουν παραπάνω και να φωτίσουν πλευρές του εαυτού τους που , ενδεχομένως, να μην ανιχνεύονται στον γραπτό τους λόγο. Ομόφωνα και οι δυο , μίλησαν για τον θάνατο των ιστολογίων. Ο κάπα κάπα μοίρης είπε ότι η ανάρτηση κειμένων σε ένα ιστολόγιο που έχει ανύπαρκτη επισκεψιμότητα είναι μια γεροντοκορίστικη πράξη. Ο Κώστας Κωστάκος(old boy) είπε ότι η έκδοση των κειμένων σε βιβλίο ήταν ένα παλιό του απωθημένο. Χάρηκε πολύ που υπήρξαν άνθρωποι στην έκθεση που αφιέρωσαν χρόνο και ασχολήθηκαν με τα κείμενά του. Να αναβάλλουμε τον θάνατο για να πούμε μια ιστορία, ήταν η απάντησή του σε εύστοχη ερώτηση της Χλόης Κουτσουμπέλη.Στη συζήτηση μίλησε και ο εκδότης του Σαιξπηρικόν , Γιώργος Αλισάνογλου, καθώς και ο Στέφανος Τσιτσόπουλος που είπε ότι είναι νωρίς να κάνουμε αποτίμηση της παρουσίας και του ρόλου των ιστολογίων• το 99% αυτών των ιστολογίων τα αποκάλεσε σκουπίδια.
Τα βιβλία 《Κώστα Κωστάκου, Old boy-πλέι μολέξεις》 και του Ξανθιώτη Κάπα Κάπα Μοίρα 《Στον καταψύκτη του Χάνσελ και της Γκρέτσελ(και άλλες τρομακτικές ιστορίες)》κυκλοφορούν από τις εκδόσεις BIBLIOTHEQUE.



Οι συγγραφείς Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Γιάννης Κιουρτσάκης,, Λίλα Κονομάρα και Θωμάς Κοροβίνης επιλέγουν αποσπάσματα από το συγγραφικό έργο του Μένη Κουμανταρέα. Συντονίζει ο Θάνος Φωσκαρίνης. Όπως θα έλεγε και ο Μισέλ Φάις μετά τον θάνατο του Κουμανταρέα: να σκύψουμε στο σώμα των κειμένων του εκλιπόντος.



Αχιλλέας Κυριακίδης, ο προικισμένος του λόγου σύμφωνα με τον Βασίλη Βασιλικό. Πολυπράγμων που εκμεταλλεύεται κάθε μορφή τέχνης για να στήσει και να αυτονομήσει τις δικές του αφηγήσεις. Ακούει και βλέπει τα πάντα. Οι τεχνητές διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στα είδη της τέχνης καταργούνται χάρη στην δυνατότητα της αφομοίωσης και της συνδυαστικής ικανότητας των ανομοιογενών στοιχείων. Ο σκοπός είναι η φρέσκια ματιά, η καινούρια αφήγηση. Στο έργο του Αχιλλέα Κυριακίδη βλέπουμε άφθονες εικαστικές, μουσικές και λογοτεχνικές αναφορές.Ο ίδιος ασχολείται και εκθειάζει τις μικρού μήκους ταινίες. Για τον συγγραφέα Σάκη Παπαδημητρίου, ο Κυριακίδης διεγείρει την Έρευνα και τους Συνειρμούς. Η πολλαπλότητα του κόσμου και το πλήθος των λεπτομερειών αφήνουν περιθώρια έκφρασης στο τυχαίο και το παράδοξο. Ο Κυριακίδης ασκεί την τέχνη του Χρόνου. Ό,τι δικό του διαβάζεις, το βλέπεις κιόλας(Σπύρος Βούγιας που δηλώνει ότι βρίσκεται σε φάση απεξάρτησης από την πολιτική και νιώθει πολύ καλά).
Αχιλλέας Κυριακίδης, μεταφραστής του Μπόρχες και εκατό βιβλίων. Διαβάζουμε τον Μπόρχες μέσα από την αισθαντική ματιά του μεταφραστή του. Ο Κυριακίδης, σύμφωνα με τον Παπαδημητρίου, έχει 《μεγάλη αίσθηση του χιούμορ ,μια μύτη που μοιάζει να έχει σπάσει σε έναν καυγά》 και έναν διακριτό σωματότυπο. Η μπάσα φωνή του, ιδανική για απαγγελίες και εκφωνήσεις λόγων, προσδίδει μια μουσικότητα στον προφορικό λόγο και επιβεβαιώνει τον αγαπημένο του Μπόρχες που έλεγε ότι όλες οι τέχνες τείνουν προς την Μουσική.Για το βιβλίο 《 Μουσική και άλλα πεζά》 καθώς και για το συνολικότερο έργο του Κυριακίδη, μίλησε και ο φιλόλογος Αριστοτέλης Σαίνης.
(Πριν λίγη ώρα στη Διεθνή Έκθεση βιβλίου, εδώ στη Θεσσαλονίκη. Αχιλλέας Κυριακίδης, πρώτος από τα αριστερά)




( Ο Κλεομένης Παπαϊωάννου στην μέση)
Ξέρουμε ότι στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου οι εκδηλώσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Ο χρόνος παρουσίασης είναι περιορισμένος. Αν οι λογοτέχνες που θέλουν να παρουσιάσουν το βιβλίο τους είναι πολλοί, τότε ο χρόνος αναγκαστικά συμπυκνώνεται. Για παράδειγμα, η διευθέτηση του χρόνου σε μια εκδήλωση νέων ανθρώπων που ασχολούνται με την ποίηση δεν είναι εύκολη υπόθεση. Για να μην βρεθεί στη δύσκολη θέση ο συντονιστής να διακόψει στη μέση την απαγγελία ενός ποιήματος, ο νέος λογοτέχνηςπρέπει να ρυθμίζει τον χρόνο ώστε να μην κάνει κατάχρησή του.
Ο Κλεομένης Παπαϊωάννου προτάθηκε από το περιοδικό Vakxikon. Η ποίηση του νεοεμφανιζόμενου, ανθρωποκεντρική. Σε έναν κόσμο που θριαμβεύουν οι αριθμοί, ο άνθρωπος είναι το επίκεντρο.Η ποιητική συλλογή του Παπαϊωάννου 《 Γράμμα σε μια αλλόκοτη καρδιά》 είναι ολιγόστιχα που χαρακτηρίζονται για την λιτότητα της έκφρασης και τη δύναμη των συναισθημάτων.
Ο Κλεομένης Παπαϊωάννου, γεννημένος το 1990 στην Αθήνα, σεβάστηκε και υπήρξε απολύτως συνεπής με τον χρόνο που του παραχωρήθηκε για να συστηθεί στο κοινό.




(Στη μέση, ο Ορφέας Απέργης)

Το περιοδικό Φάρμακο κυκλοφορεί δυο φορές τον χρόνο και έχει φτάσει αισίως το πέμπτο τεύχος. Η ύλη του περιοδικού αποτυπώνει τη συνέχεια του διαλόγου και των προβληματισμών που αναπτύσσονται ανάμεσα στα μέλη της συντακτικής ομάδας. Στην ύλη του βρίσκουμε δοκίμια ελληνικά και μεταφρασμένα. Ο ποιητικός λόγος συνδυάζεται με την εικαστική δημιουργία. Το Φάρμακο προτείνει ως νέο λογοτέχνη τον Ορφέα Απέργη. Η Κατερίνα Ηλιοπούλου που τον παρουσιάζει, μιλάει για πολυμορφία, ποιητικό ήθος και πλήθος αφηγήσεων που διακρίνονται στην ποιητική γλώσσα του Απέργη. Η απαγγελία ενός μακροσκελέστατου ποιήματος προκάλεσε δυσαρέσκεια και αντιδράσεις από μέρος του κοινού.Η συντονίστρια της εκδήλωσης, Τίνα Μανδηλαρά, άκουσε παράπονα για κακή διευθέτηση του χρόνου. Οι εναπομείναντες νέοι λογοτέχνες, θα παρουσιάζονταν στο κοινό την αμέσως επόμενη ημέρα(Σάββατο, 9 Μαίου).


(Στα δεξιά, ο Θάνος Γώγος. Στη μέση, ο Γιώργος Σαράτσης)


Ο Γιώργος Σαράτσης από το περιοδικό Φαρφουλάς παρουσιάζει τον Θάνο Γώγο. Ο Σαράτσης αρχικά εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για την οργάνωση και τον συντονισμό της εκδήλωσης. Κατόπιν, μιλάει για την ενδιαφέρουσα εμπειρία που αποτελεί η περιπλάνηση στους στίχους του Γώγου. Ο Γώγος εκφράζεται με έναν μη συνηθισμένο λόγο. Είναι ένθερμος υποστηρικτής του σουρεαλισμό που αποτελεί θεωρία και πρακτική.
Ο Γώγος, παίρνοντας τον λόγο, αναφέρεται στην ποίηση που προσφέρεται σατ σχολεία ως μασημένη τροφή. Ο ίδιος οραματίζεται ένα ελευθεριακό σχολείο στο οποίο τα παιδιά θα διαβάζουν και θα γράφουν ποίηση χωρίς να προχωρούν σε μια υπερανάλυση στοιχείων.
Ο σουρεαλισμός ως αίτημα των καιρών για μια αναζωογόνηση της ομιλούμενης γλώσσας. Εκεί στον Φαρφουλά, το διατυπώνουν και το υποστηρίζουν με συνέπεια...



( Στο μέσο ο Στέργιος Τσακίρης. Στα δεξιά, ο διευθυντής του Ένεκεν)

Ο διευθυντής και εκδότης του πολιτιστικού περιοδικού Ένεκεν, κ.Γιαννόπουλος, παρουσιάζει τον Στέργιο Τσακίρη. Ο κ.Γιαννόπουλος διατυπώνει τις επιφυλάξεις του για την προώθηση των νέων ποιητών. Αν καταλαβαίνω καλά, αυτή θα πρέπει να γίνεται με φειδώ.Τα πολλά περιοδικά, οι δημόσιες σχέσεις και η τηλεόραση δημιουργούν πολλές αυταπάτες σε όλους αυτούς που ασχολούνται ή θέλουν να ασχοληθούν με τον ποιητικό λόγο.
Ο Γιαννόπουλος ξεκινάει με στίχους του Μιχάλη Κατσαρού και μας υπενθυμίζει την ασχήμια των πόλεων και των ανθρώπων που τις κατοικούν. Δεν παραλείπει να ενημερώσει το κοινό ότι Έκθεση και το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης είναι χτισμένα πάνω σε τάφους. Ο αληθινός ποιητικός λόγος ενέχει το στοιχείο της οδύνης και της απώλειας. Ζούμε σε μια εποχή σύγχυσης• η κυρίαρχη τάση είναι όλα να μετατρέπονται σε εμπορεύματα και οι άνθρωποι σε καταναλωτές. Η ποίηση έρχεται να συνεισφέρει στην διάλυση της σύγχυσης και την οικοδόμηση μιας καινούριας ταυτότητας.. Η ποίηση για τον κ.Γιαννόπουλο είναι εκτός τροχιάς λόγου και αποτυπώνεται όχι τόσο σαν ατομική εμπειρία αλλά σαν ιστορική.

Η Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου και το περιοδικό Ποιητικά μας παρουσιάζουν την Βασιλεία Οικονόμου. Η Βασιλεία είναι γεννημένη στον Πειραιά το 1983. Σπούδασε Ιστορία στη Φιλοσοφική Σχολή του πανεπιστημίου Ιωαννίνων.Οι στίχοι της είναι μια 《ασθματική φυγή από τους άλλους και τον εαυτό της》.Η Βασιλεία προσπαθεί να αρθρώσει έναν λόγο μέσα σε μια αίσθηση πνιγηρότητας, σε μια ακαθόριστη έλλειψη και σε παρατεταμένες αφωνίες. Κεντρικό μοτίβο στην θεματογραφία της φαίνεται να είναι η θλίψη της απώλειας. Μέσα από την 《πράξη της συγγραφής》 διαφαίνεται έντονη η ανάγκη για αποκατάσταση της ενότητας και συνοχής της ύπαρξης. Ενδεχομένως, τα στοιχεία της προσωπικότητας που χάνουμε στο πέρασμα των χρόνων να τα ξαναβρίσκουμε επινοώντας καινούριους συσχετισμούς λέξεων και φυτρώνοντας《καινούρια δέντρα σε τάφους》. ..
( Στο μέσο η Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου και στα δεξιά η Βασιλεία Οικονόμου)

( Στην φωτογραφία: Στα αριστερά η συντονίστρια της εκδήλωσης, Τίνα Μανδηλαρά. Στην μέση ο κ.Κορδομενίδης και στα δεξιά η προτεινόμενη λογοτέχνιδα)
Στο φιλολογικό καφενείο του περιπτέρου 13, εδώ στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου, παρουσιάζεται η νέα γενιά Ελλήνων λογοτεχνών. Τους προτείνουν διάφορα περιοδικά που δραστηριοποιούνται στο χώρο της λογοτεχνίας. Ο Γιώργος Κορδομενίδης με το μακροβιότατο Εντευκτήριο πρότεινε κατά την χθεσινή ημέρα(Παρασκευή 8 Μαίου) την Αρίστη ΖαΊμη. Η Αρίστη ασχολείται επαγγελματικά με την δικηγορία. Ο Κ.Κορδομενίδης επέλεξε να την παρουσιάσει λόγω της ποιότητας των ποιημάτων αλλά και επειδή η αποστολή αυτών των ποιημάτων της στο περιοδικό, δεν αποσκοπούσε απαραίτητα στη δημοσίευσή τους. Η Αρίστη ΖαΊμη έδειξε ότι ο βασικός της στόχος ήταν ο κριτικός σχολιασμός των ποιημάτων και δευτερευόντως η δημόσια έκθεσή τους μέσα από τις σελίδες ενός λογοτεχνικού περιοδικού. Ο κ.Κορδομενίδης μιλάει για μια παραπλανητική απλότητα των στίχων που αναζωογονούν και 《παράταιρα συνταιριάζουν το ημίφως και διαύγεια》. Σοβαρή και μετρημένη η παρουσία της.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα