Κυριακή, Μαΐου 31, 2015

ΜΑΡΙΑ ΠΕΤΡΙΤΣΗ-ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΓΙΑ ΤΑ ΕΝΝΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΚΟΣΜΟΥ




(Στη φωτογραφία: Στράτος Κερσανίδης, Έλσα Σπυριδοπούλου και η συγγραφέας Μαρία Πετρίτση στη μέση)


Στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου η συγγραφέας Μαρία Πετρίτση παρουσίασε το βιβλίο της με τίτλο 《 Ο άνθρωπος που ήθελε να γίνει Ευγένιος στη θέση του Αρανίτση》.Το βιβλίο έχει 194 σελίδες και περιλαμβάνει τις ημερήσιες καταγραφές ενός ολόκληρου μήνα. Για κάθε ημέρα λαμβάνουμε πληροφορίες για τη ζωή ενός ανθρώπου που αποφασίζει να θέσει τον εαυτό του σε έναν κατ'οίκον περιορισμό.
Η κύρια έννοια που πραγματεύεται το βιβλίο είναι αυτή του εγκλεισμού. Ο άντρας κάπου λέει ότι ο εγκλεισμός είναι σπουδαία επαναστατική πράξη. Μέσα σε μια θεληματική απομόνωση ο άνδρας περιγράφει τις συνθήκες του εγκλεισμού του.
Αυτοσυστήνεται ως μισάνθρωπος που απεχθάνεται τις κοινωνικές συναναστροφές. Όλα τα πρόσωπα της γειτονιάς στην οποία κατοικεί τού είναι αποκρουστικά. Στο σπίτι με τις τέντες μονίμως κατεβασμένες, ο άντρας διαβάζει τα βιβλία του Ευγένιου Αρανίτση που τον θεωρεί το ίδαλμά του. Ζει σε μια διαρκή αναμονή και αγαπάει το ραδιόφωνο που μέσα από την ακινησία του κινείται συνεχώς μέσω των προγραμμάτων που εκπέμπει.Στον έγκλειστο αρέσουν τα ζυμαρικά οι σάλτσες και οι φακές.Φαίνεται να αντιπαθεί τα ταξίδια. Οι μοναδικές του κινήσεις γίνονται εντός του σπιτιού.
Ο συνειδητά απομονωμένος άντρας είναι σαν τον Διογένη τον Κυνικό• το σπίτι είναι το πιθάρι.Η επιθυμία του να φτάσει τον εαυτό στα όρια της σιχαμάρας και της αυτολύπησης είναι ασυγκράτητη• μόνο εάν βιώσει την απόλυτη παρακμή του εαυτού του μπορεί να νιώσει απελευθερωμένος.
Εμπνέεται από τους σκυλοκαβγάδες στην γειτονιά και η ζωή του ξετυλίγεται μπερδεμένη ανάμεσα στην φαντασία και την πραγματικότητα. Η φαντασία αποδεικνύεται πιο ισχυρή.Ο ίδιος παραδέχεται ότι είναι ένας "μεταλλαγμένος λύκος" που αναγνωρίζει τα βλακώδη όρια της κοινωνίας των ανθρώπων. Είναι βουλιμικός.Όταν δεν τρώει πρέπει να μιλάει. Μπορεί να πίνει βρόχινο νερό. Αναγνωρίζει ότι είναι κλειστοφοβικός, πρώην ονυχοφάγος και ξεχασμένος από όλους.Ωστόσο, νιώθει ότι τώρα ζει τις πιο αυθεντικές στιγμές του εαυτού του!
Μέσα στο σπίτι κάνει αναδρομή στις σχέσεις του με τον πατέρα, την μητέρα και την πρώτη του κοπάνα από το σχολείο.Μιλάει για τις ερωτικές του περιπέτειες, τους αυνανισμούς, τις ομαδικές εκσπερματίσεις με φίλους μετά από παρακολούθηση σκληρού πορνό• για τα άγρια μεθύσια, τις επισκέψεις στα σορεαλιστικά τοπία των μπουρδέλων, την αγάπη του στον ωμό ρεαλισμό των φωτογραφιών.Κάπου αναφέρει ότι βγάζει σαράντα φορές το νεκροταφείο του Ζωγράφου.
Ο έγκλειστος δεν αγαπά τη γυμναστική και τη σωματική καταπόνηση.Είναι ένας που κάνει μπανιστήρι τις ζωές των άλλων.Αυτοβούλως ξεχασμένος από όλους και δίχως σχέδια και προοπτική για το μέλλον.Είναι μανιώδης καπνιστής και λατρεύει το σεξ.Στον μικρόκοσμο της γειτονιάς του κατοικεί η απόλυτη φαντασίωσή του, η Σοφία Αλευροπούλου που την ονειρεύεται σαν μια νυμφομανή πόρνη που την έχει ερωτευτεί μέχρι θανάτου.
Ο μισάνθρωπος άντρας του σπιτιού βρίσκει την αλήθεια και την αγάπη σε τρία αδέσποτα σκυλιά.Θέλει να ζήσει τη ζωή του 《 χύμα και χωρίς τις ψυχώσεις που έχει βαρεθεί》.Είναι ολικός αρνητής των απωλειών της ζωής.
Κάπου μέσα στο βιβλίο γίνεται αναφορά στις τελευταίες στιγμές του Καβάφη. Μυθολογία ή πραγματικό γεγονός, ο ετοιμοθάνατος ποιητής ζητάει ένα χαρτί και ένα μολύβι για να σχεδιάσει έναν κύκλο και μια τελεία.Ο κύκλος συμβολίζει τον κύκλο της ζωής και η τελεία το οριστικό τέλος.Έχω την αίσθηση ότι το βιβλίο της Μαρίας Πετρίτση είναι γεμάτο από κύκλους που έχουν κοινό κέντρο όλες τις λεπτομέρειες για το τέλος του κόσμου...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα