Πέμπτη, Ιουνίου 11, 2015

ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

Ασφαλώς, δεν χρειάζεται να ζήσει κάποιος για έναν αιώνα ώστε να διαπιστώσει ότι τα αντανακλαστικά των ανθρώπινων κοινωνιών ενεργοποιούνται πολύ αργά. Οι άνθρωποι απαντούν αργοπορημένα στην ειδική κατηγορία των ερεθισμάτων που οδηγούν σε καταστροφικά αποτελέσματα. Σαν να πρέπει να έχουν μπροστά τους μια τετελεσμένη καταστροφή ώστε να αντιληφθούν το μέγεθος της αδράνειας και της αδυναμίας τους να αντιδράσουν καίρια και να αποσοβήσουν αυτήν την καταστροφή.
Έχει χρόνια που έβλεπα να ξεφορτώνουν ολόκληρα φορτηγά με φάρμακα. ΟΙ φαρμακαποθήκες, τότε, ζούσαν μεγάλες δόξες. Ήταν μια εποχή που αρκετοί από τους συμπατριώτες μας κατανάλωναν ασυλλόγιστα τα φάρμακα.Ο τζίρος ήταν τεράστιος και το κύκλωμα νοσοκομεία- ιδιωτικά θεραπευτήρια-γιατροί-διαγνωστικά κέντρα-φαρμακοβιομηχανίες και φαρμακοποιοί δούλευαν σε αγαστή συνεργασία για το χημικό ντοπάρισμα ενός ολόκληρου λαού.Πράξεις ηρωικών γιατρών, νοσηλευτών και συνειδητοποιημένων φαρμακοποιών μπορεί να έφταναν στα όρια της αυταπάρνησης αλλά συνθλίβονταν μέσα στην απληστία μερικών από τους συναδέλφους τους. Για δεκαετίες, το σύστημα υγείας επέτρεψε σε κάποιους να καρπωθούν τεράστια κέρδη εις υγεία...των ασθενών.
Τώρα, βλέπω τους φαρμακοποιούς να διαμαρτύρονται. Αναρτούν πανό με το σύνθημα 《 Το φάρμακο είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα》.Ομολογουμένως, καθυστερημένες αντιδράσεις και ενώ έχει συντελεστεί το κακό. Ωστόσο, αν θέλουν να συντρίψουν τα πρεζόνια της απληστίας θα είμαστε μαζί τους.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα