Δευτέρα, Ιουνίου 22, 2015

O ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ



 Ο Σταύρος Παπασταύρου ανήκει στην κατηγορία των αυθεντικών δημιουργών που επιμένουν να δημιουργούν, ξέροντας ότι αυτός ο κόσμος δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ. Προχθές, ξαναβλέποντας τον Παπασταύρου σε μουσική σκηνή της πόλης μας,  επιβεβαίωσα απλά τις πολύ θετικές μου εντυπώσεις από την Παραθινούπολη πριν δυο χρόνια. Χαλαρός και απόλυτος κάτοχος της τέχνης του μας είπε ότι τραγούδι είναι ένας Λόγος που μιλιέται σε χίλιες γλώσσες. Οι λέξεις είναι ήχοι•  καθήκον του γνήσιου δημουργού είναι να συνταιριάζει αυτούς τους ήχους σε ένα άρτιο αισθητικό αποτέλεσμα. Η στόχευση είναι απευθείας στην ψυχή του ανθρώπου που συμμετέχει στην ακροαματική εμπειρία.

Τον Παπασταύρου θέλεις να τον ακούς αλλά και να τον βλέπεις. Ο ίδιος εκμεταλλεύεται κάθε μέσο για να πετύχει την καλύτερη έκφραση . Στις δράσεις του παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη κινητικότητα. Πέρα από την παραγωγή των προσωπικών του δίσκων, γράφει μουσική για παιδικές εκπομπές στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο• για θεατρικά έργα και κινηματογραφικές ταινίες.Είναι μεταφραστής λογοτεχνικών κειμένων και έχει πραγματοποιήσει πλήθος συναυλιών από το 1981 που τον είχε επιβραβεύσει και ενθαρρύνει ο Μάνος Χατζιδάκις.

Η  χαρμολύπη ανήκει στα μυστικά της μουσικής του Παπασταύρου.Μελαγχολεί και την ίδια στιγμή ο συνθέτης μετατρέπει αυτήν την μελαγχολία  σε μια έκρηξη χαράς και ενθουσιασμού. Η ευστροφία των συναισθηματικών αλλαγών κρατάει τον θεατή και ακροατή των στιγμών του καθηλωμένο  αλλά ,ταυτόχρονα, του προσδίδει μια παροιμιώδη εσωτερική κινητικότητα. Οι μπαλάντες του Παπασταύρου είναι φτιαγμένες για να σε κάνουν να ξαγρυπνάς, ακόμη και αν τις ακούς βαθιά χαράματα. Παραφράζοντας την αφήγηση ενός προσωπικού διαλόγου του Παπασταύρου  με την Βουγιουκλάκη, θα έλεγα ότι τα τραγούδια του μουσικού, συνθέτη και ερμηνευτή είναι τραγούδια που απευθύνονται στους ανθρώπους όλου του κόσμου και όχι στον έναν και παθολογικά εξαρτώμενο από τον ναρκισσισμό του!

Για τον Σταύρο Παπασταύρου η μουσική του διαδρομή είναι ένα 《Γούντστοκ》• ένα πολύχρονο φεστιβάλ πανδαισίας ήχων που δεν λέει να σταματήσει. Εύχομαι να απονεμηθεί η δικαιοσύνη σ' έναν άνθρωπο που έχει μάθει να αδικεί τον εαυτό του και όχι τους άλλους!


0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα