Πέμπτη, Αυγούστου 27, 2015

Ο ΚΑΦΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ

Τα καφέ είναι τα μέρη στα οποία συχνάζουμε αρκετά. Ας υποθέσουμε ότι μπαίνουμε σε ένα καφέ όπου όλες οι θέσεις του είναι άδειες. Έχουμε τη δυνατότητα να καθίσουμε εκεί που θέλουμε. Σε όλες τις περιπτώσεις, αυτό που επιδιώκουμε είναι να βολευτούμε. Υποτίθεται ότι ο χώρος είναι άγνωστος και δεν τον γνωρίζουμε καλά. Επιλέγοντας μια συγκεκριμένη θέση, πιθανόν να το μετανιώσουμε. Για παράδειγμα, μπορεί να βρεθούμε κοντά στα ηχεία του μαγαζιού και να ενοχλούμαστε από τον θόρυβο. Ακόμη, να βρισκόμαστε κάτω από τον θερμό ή ψυχρό αέρα του κλιματισμού που λειτουργεί μέσα στο μαγαζί. Ενδεχομένως, να βρεθούμε σε ένα σημείο στο οποίο να γίνεται ρεύμα και να μεταφέρεται όλος ο καπνός των τσιγάρων πάνω μας. Είναι πιθανό να επιλέξουμε ένα σημείο στο οποίο να μυρίζουν οι δυσάρεστες οσμές της τουαλέτας. Αν καθίσουμε για λίγη ώρα στις καρέκλες, πιθανόν να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι αυτές είναι άβολες και μας κουράζουν. Κατά την παραμονή μας, ο ιδιοκτήτης ή η σερβιτόρα μπορούν να μας κάνουν να νιώσουμε όμορφα ή να είναι αγενείς στη συμπεριφορά τους προς εμάς. Για να μην πολυλογώ, έναν άγνωστο χώρο θα πρέπει να τον βιώσουμε από διαφορετικά σημεία και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους για να μπορέσουμε να βγάλουμε ένα συνολικό και αξιόπιστο συμπέρασμα για την εικόνα του.

Οι άνθρωποι είναι σαν τα άγνωστα καφέ. Φαινομενικά, είναι ανοιχτοί σε καινούριες γνωριμίες και σχέσεις. Οι άλλοι τους επιλέγουν με απώτερο σκοπό να βολευτούν και να βιώσουν μια σχέση που θα τους κατοχυρώνει την ασφάλεια και την σταθερότητα. Ωστόσο, ο καθένας και η καθεμιά μπορούν να εκδηλώσουν άγνωστες πλευρές του εαυτού τους και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Είναι τότε, που πάει περίπατο το βόλεμα και οι επιλογές μπαίνουν στο μικροσκόπιο για περαιτέρω αναλύσεις. Είναι τότε που καλούμαστε να δείξουμε τις αντοχές μας και την ικανότητα προσαρμογής μας σε καταστάσεις που διαρκώς μεταβάλλονται.

Μειώνοντας δραματικά τον χρόνο που αφιερώνουμε στους άλλους, χάσαμε την ικανότητα να αντέχουμε τις διαφορετικές και παράδοξες πλευρές των ανθρώπων. Τουλάχιστον, θα ήταν μια κάποια πρόοδος να πίναμε όλοι μαζί τον καφέ της παρηγοριάς...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα