Παρασκευή, Αυγούστου 07, 2015

ΖΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΥΧΗ...

Η επίπεδη πόλη της Κω. Την έβλεπα από το καράβι το καλοκαίρι του 1993. Τα φωτάκια που τρεμόπαιζαν (πολύ αγαπημένη εικόνα) και η αξεπέραστη μυρωδιά της υγρασίας ενός νησιού που θα επισκεπτόμουν για πρώτη φορά. Θυμάμαι ότι ήταν μετά τις 20 Αυγούστου. Κατεβαίνοντας από το πλοίο και χωρίς καμιά πρόνοια για την διαμονή,   μάς ...συμμάζεψε ο οδηγός ενός αγροτικού αυτοκινήτου στην καρότσα του. Χαράματα βρισκόμασταν σε ένα καλό δωμάτιο στο κέντρο της πόλης. Το δωμάτιο και η τουαλέτα του είχαν φτιαχτεί στην ταράτσα ενός τριώροφου σπιτιού. Στις 4 το πρωί και αφού είχα τακτοποιήσει τις τσάντες, βγήκα στην ταράτσα για να απολαύσω την θέα. Στον δρόμο του ενοικιαζόμενου δωματίου υπήρχε ένας κάθετος δρόμος που ήταν υποφωτισμένος. Η φιγούρα ενός νεαρού ανθρώπου μόλις που φαινόταν. Όσο πλησίαζε, τόσο καταλάβαινα ότι πρόκειται για έναν τουρίστα που είχε ξεμείνει από μια ολονύχτια κατανάλωση αλκοόλ. Δεν είχε παρέα και περπατούσε τρικλίζοντας. Περπατούσε μερικά βήματα και στεκόταν. Φαινόταν να μην έχει δύναμη να περπατήσει. Τα πόδια του ήταν βαριά. Γονάτιζε αλλά κατάφερνε να ξανασηκωθεί. Προχώρησε μερικά βήματα και οι δυνάμεις του έδειχναν να τον εγκαταλείπουν. Σε ένα σημείο του δρόμου,  ξάπλωσε και άρχισε να κοιμάται. Εκείνη τη στιγμή περνούσε ένα ταξί(ο δρόμος στις 4 το πρωί ήταν άδειος).Την τελευταία στιγμή,  ο οδηγός του ταξί έκανε έναν απότομο ελιγμό προκειμένου να μην πατήσει τον τουρίστα. Έβλεπα από ψηλά και με αγωνία το περιστατικό! Θυμάμαι τον ταξιτζή να βγαίνει από το αμάξι, να ωρύεται και να λέει ότι τον τουρίστα τον είχε περάσει για τσουβάλι. Μαζί με τον επιβάτη του ταξί μεταφέρανε τον τουρίστα στο πεζοδρόμιο και σταθεροποίησαν την πλάτη του σε ένα τοιχάκι. Ο σοκαρισμένος ταξιτζής  συνέχισε την διαδρομή του και ο τουρίστας επέζησε σε ένα ταξίδι αναψυχής που θα μπορούσε να του κοστίσει την ίδια του τη ζωή.  

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα