Πέμπτη, Αυγούστου 06, 2015

ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΠΕΥΚΟ....


Φωτογραφία τραβηγμένη πριν από λίγο και προτού με πιάσει η βροχή. Έτσι όπως είναι τραβηγμένη με το κινητό τηλέφωνο, μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής. Να σας πω την αλήθεια, σαν πίνακες ζωγραφικής μοιάζουν και οι αναμνήσεις της παιδικής μας ηλικίας. Το πεύκο που τράβηξα βρίσκεται στο πάρκο που έπαιζα παιδί-είναι μεγάλη ευτυχία να ζει ένα παιδί δίπλα σε ένα πάρκο. Τότε, στη Θεσσαλονίκη του 1973, βρήκαμε εγώ με την παρέα μου ένα πεθαμένο σπουργίτι. Ανίδεοι από θανάτους και τελετές ενταφιασμού, αποφασίσαμε να θάψουμε το σπουργίτι σε μια μικρή λακούβα που κάναμε δίπλα στον κορμό του πεύκου. Τότε, ο κορμός ήταν πολύ λεπτός• σαν παιδιά δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ποτέ το σημερινό του πάχος! Ως ενήλικας πια, νιώθω ευτυχία που απλά υπάρχει.Ανήκει όπως και τόσα άλλα στον διάκοσμο της παιδικής μου ηλικίας και με διευκολύνει  να επιστρέφω σ'αυτήν. Ίσως εκεί, να βρίσκεται ο μοναδικός "τόπος" όπου καταφέρνουμε να σταματήσουμε τον χρόνο....

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα