Τετάρτη, Αυγούστου 19, 2015

Ο ΡΕΜΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ



Παρακολουθώ με προσοχή ορισμένες από τις σκέψεις του Βασίλη Καραποστόλη. Να μερικές από αυτές που κατάλαβα και σημείωσα, χτες σε συνέντευξη στο κανάλι της Βουλής:

- Υπάρχει μια έλλειψη προτύπων.Φτάσαμε σε ένα σημείο όπου δεν θαυμάζουμε πια. Αυτό που υποτιμάται στις μέρες μας είναι η έννοια της υπέρβασης. Οι άνθρωποι πρέπει να αναπτύσσουν τις δυνατότητές τους και να εκμεταλλεύονται όλες τις αθέατες δυνάμεις του εαυτού τους.Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να τις επιζητούν. Ο άνθρωπος χρειάζεται να αναδεικνύει τον καλύτερο εαυτό του σε πείσμα των μειονεκτημάτων του.

- Η στωικότητα, αυτή η παθητική αποδοχή της πραγματικότητας, είναι ουσιαστικά μια άμυνα απέναντι σε έναν κόσμο που καταρρέει. Ωστόσο, είναι μια άμυνα που μας προετοιμάζει για την επίθεση.

-Ο Καραποστόλης δεν είναι ούτε αισιόδοξος αλλά ούτε και απαισιόδοξος. Για τον εαυτό του προτιμά τον "βελτιόδοξο". Ο απαισιόδοξος και ο αισιόδοξος είναι δύο τύποι ανθρώπων που υπερέχουν επειδή βλέπουν διαφορετικά πράγματα που αποκλείουν το ένα το άλλο.Ο καθένας τους διεκδικεί την υπεροχή έναντι αυτών που αντιλαμβάνεται.

-Για να αλλάξει το πνεύμα της Παιδείας θα πρέπει να αποκατασταθεί το κύρος του διδάσκοντος. Ο δάσκαλος δεν πρέπει να αντικατασταθεί από τους υπολογιστές. Η προσωπική σχέση του δασκάλου και μαθητή είναι πολύτιμη επειδή ο δάσκαλος κάνει κάτι που κανένας υπολογιστής δεν μπορεί να κάνει: πιστεύει στις δυνατότητες του μαθητή και τον ενθαρρύνει να βελτιώνεται συνεχώς.

-Ο Καραποστόλης αποσαφηνίζει την έννοια της ελπίδας. Ελπίζω σημαίνει ότι κάνουμε κάτι και το αποτέλεσμα της πράξης μας παρακινεί τον άλλον να κάνει κάτι. Η ελπίδα βιώνεται μέσα σε ένα πλέγμα αλληλεπιδράσεων.

-Οι άνθρωποι φοβούνται να επιθυμούν. Η επιθυμία έχει μέσα της την αγωνία. 

-Υπάρχει μια οργιώδης ανάπτυξη της ματαιοδοξίας.Οι νέοι άνθρωποι θέλουν να διακριθούν γρήγορα και εύκολα, παρακάμπτοντας και περιφρονώντας τον πλούτο των βιωμάτων και της νόησης που εκπροσωπεί το παλιό.Βιάζονται να το ξεπεράσουν και να του αποδώσουν το χαρακτήρα του αναχρονιστικού. Ωστόσο, ό,τι έχει να κάνει με τις επιπτώσεις στην ψυχολογική κατάσταση των ανθρώπων δύσκολα μπορεί να ξεπεραστεί. Δεν μπορείς να προχωρήσεις στο μέλλον αν δεν κοιτάζεις το παρελθόν. Είμαστε αυτό που έχουμε διασώσει στο παρελθόν και κανείς δεν μπορεί να μας το υφαρπάξει.

-Η βασική αρχή της ηθικής είναι η σύλληψη του κόσμου σαν μια ενότητα αλλά και η συνείδηση των επιπτώσεων που έχουν οι ατομικές μας πράξεις στο σύνολο.

Και για να μην σας κουράζω άλλο, ένα τελευταίο:

-Οι άνθρωποι που κάθονται με τις ώρες στα σύγχρονα και παραδοσιακά καφέ, δεν σκέφτονται αλλά χάνονται σε έναν ιδεατό κόσμο που έχουν ανάγκη να σχεδιάζουν στο μυαλό τους. Ο Ρεμβασμός(αλήθεια, πόσες φορές έχει μιλήσει για αυτόν και ο Ευγένιος Αρανίτσης!!!) είναι η αρχή της Δημιουργίας. ΚΟΨΤΕ ΤΗΝ ΟΡΕΞΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΒΟΥΛΕΥΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΡΕΜΒΑΣΜΟΥ!



0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα