Πέμπτη, Απριλίου 30, 2015

ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ

Σε μια μεταμεσονύκτια συνεδρίαση της βουλής, οι παρευρισκόμενοι βουλευτές ήταν αποκαμωμένοι. Ένας τον είχε πάρει ο ύπνος στο έδρανο και μια κυρία προσπαθούσε να ανακουφίσει τον αυχένα της, στρέφοντας το κεφάλι ψηλά. Όλη αυτή η κόπωση και η δυσκαμψία του σώματος που προκαλείται από τη στενόχωρη στάση που αναγκάζονται να υιοθετούν οι βουλευτές στα έδρανα, είναι μια καλή ευκαιρία για προβληματισμό πάνω στη στάση του σώματος των παιδιών κατά τη διάρκεια των μαθημάτων. Τα παιδιά μπορεί να έχουν ψυχοκινητικές δραστηριότητες ή τα διαλείμματα για να ξεμουδιάζουν, ωστόσο, έχουν πολύ μεγαλύτερη ανάγκη για κίνηση και αυτονομία, διαθέτουν λιγότερη αυτοπειθαρχία και μικρότερη ικανότητα προσοχής στη διδασκαλία των μαθημάτων.
Η προσπάθεια για αυστηρή τήρηση και εφαρμογή των κανόνων μέσα στο κοινοβούλιο έχει και τα καλά της • μας βοηθάει να συνειδητοποιήσουμε πόσο βάναυσο είναι να περιορίζουμε την κίνηση των παιδιών, ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες.

Δευτέρα, Απριλίου 20, 2015

ΜΙΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Ο άνθρωπος είναι περισσότερο μιμητικό ζώο και λιγότερο συμβολικό. Μιμούμενος ο ένας τον άλλον , οι άνθρωποι παραμένουν καθηλωμένοι στο στείρο πεδίο του μιμητισμού. Λατρεύοντας τα αντίγραφα, συρρικνώνουν κάθε ζωτικό χώρο για την ανάπτυξη της πρωτότυπης έκφρασης. Σε συνέντευξη με τον Cesar Fernandez Moreno, ο Μπόρχες δηλώνει ότι έχει βαρεθεί τους λαβύρινθους και τους καθρέφτες. Ο Μπόρχες αποδίδει μια ιάσιμη ιδιότητα στους μιμητές καθώς τον γιατρεύουν από τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτοί που τον μιμούνται, λέει, δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να τον απαλλάσσουν από τον κόπο να πρωτοτυπεί .Όντας απελευθερωμένος από τον ψυχαναγκασμό της πρωτοτυπίας, ο Μπόρχες καταφέρνει να διατηρεί την μοναδικότητα του έργου του!

ΟΙ ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ


Όταν κοιτάζω τις παλιές φωτογραφίες,νιώθω σαν αυτούς που μαντεύουν το παρελθόν. Τι κι αν ζήσαμε τις στιγμές που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί; Το παρελθόν σαν να αποζητά αναψηλάφιση και ακύρωση του τελεσίδικου χαρακτήρα του. Καινούρια στοιχεία αποκαλύπτονται και έρχονται να προστεθούν σ' ένα παρελθόν που χρειάζεται να αναθεωρηθεί στο όνομα μιας μαντικής που έχει την ικανότητα να προβλέπει ή και να πραναγγέλλει αυτό που ζήσαμε και όχι αυτό που θα ζήσουμε.


Βλέποντας τις παλιές φωτογραφίες, αναζητώ το διαρκές βίωμα του τετελεσμένου...

Σάββατο, Απριλίου 11, 2015

ΤΡΙΣΕΥΓΕΝΗ ΚΑΛΟΚΥΡΗ




Την Μαρία Κίτσιου(πρώτη από τα αριστερά και δίπλα στην Καλοκύρη) την γνώρισα στο σχολείο κατά την περσινή χρονιά. Είχε αποφοιτήσει από το Τμήμα Μουσικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ και δίδασκε μουσική στα παιδιά του δημοτικού. Η Χορωδία του τμήματος της είχε ιδρυθεί το 1994 από την διδάσκουσα Τρισεύγενη Καλοκύρη. Η Μαρία, λοιπόν, είχε την τύχη να έχει καθηγήτρια και να γνωρίσει από κοντά την Καλοκύρη.





Ήθελα να γράψω για την Τρισεύγενη Καλοκύρη και αναζητούσα πληροφορίες πέρα από τα απλά βιογραφικά στοιχεία. Η Καλοκύρη όπως και κάθε άνθρωπος που υπήρξε αφοσοιωμένος στην εργασία του , αδιαφορούσε για την ανούσια δημοσιοποίηση στοιχείων της προσωπικής της ζωής. Με την Μαρία είχαμε αποφασίσει να κουβεντιάσουμε για την δασκάλα της. Ό,τι θα μου έλεγε θα το έγραφα. Δυστυχώς, η εργασία μας στο σχολείο και ο γάμος της Μαρίας δεν βοήθησαν να ευοδωθεί η όλη προσπάθεια ( στην φωτογραφία, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες από το τμήμα μουσικών σπουδών απολαμβάνουν τον καφέ σε χόβολη και γλυκό του κουταλιού στην Κύπρο- Νοέμβριος 2003) 

Αντί συζήτησης , η Μαρία μού εμπιστεύτηκε τέσσερα ογκώδη άλμπουμ με φωτογραφίες. Από αυτά, βγάλαμε εκείνες τις φωτογραφίες στις οποίες εικονίζεται η Τρισεύγενη Καλοκύρη (από το ταξίδι στην Κύπρο-δεύτερη από αριστερά).

Οι τρεις φωτογραφίες από την ορκωμοσία της Μαρίας. Δίπλα της η Καλοκύρη
Η Τρισεύγενη Καλοκύρη γεννήθηκε στο Ηράκλειο και σπούδασε Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Είχε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορία της Τέχνης. Παράλληλα σπούδασε μουσική , πιάνο με την Αθηνά Μαρκοπούλου, Ανώτερα Θεωρητικά με τον Κώστα Νικήτα, τραγούδι με την Φέμπη Νικολαίδου και διεύθυνση Χορωδίας με τον Γιάννη Μάντακα (τον τελευταίο τον είχα προλάβει σε μαθήματα που παρέδιδε στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών- στην φωτογραφία η Μαρία κατά την ορκωμοσία. Στο βάθος η Καλοκύρη)

Η ευγενική φυσιογνωμία της Τρισεύγενης Καλοκύρη, αδερφής του Δημήτρη Καλοκύρη. Ακολουθούν κάποιες εκδηλώσεις του τμήματος Μουσικών Σπουδών στα Λουτρά Παράδεισος στις 26 Μαίου 1999, στην Ρωμαϊκή Αγορά στις 2 Ιουνίου 1999. Μια φωτογραφία είναι από το Δημαρχείο Ζακύνθου στις 10/5/1998. θα πρέπει να πούμε ότι το Τμήμα Μουσικών Σπουδών υπήρξε αρκετά δραστήριο κάτω από την καθοδήγησή της. Οι συναυλίες που πραγματοποιούνταν ήταν αρκετές!






Πάλι η Μαρία Κίτσιου με την Τρισεύγενη Καλοκύρη-από το ταξίδι στην Κύπρο.
Η Καλοκύρη δίδασκε θεωρητικά στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης από το 1981. Διηύθυνε δεκάδες συναυλίες στην Θεσσαλονίκη όσο και σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Από το 1987 δίδασκε στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών. Υπήρξε μεταφράστρια βιβλίων. Απεβίωσε το 2006 σε ηλικία 52 χρονών. 



Υ.Γ Ένας ελάχιστος φόρος τιμής στο έργο και την προσφορά της Καλοκύρη. Θερμές ευχαριστίες στην Μαρία.

Κυριακή, Απριλίου 05, 2015

ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ

Τι είναι μια πετρούλα; Η φιλοσοφία θα μας έλεγε ότι μια πετρούλα υπάρχει ανεξάρτητα από τη θέλησή μας και δεν ψεύδεται. Αν ακούμε και τον κρότο από την πρόσκρουσή της στο παμπρίζ ενός λεωφορείου ακόμη πιο αληθινή!

Οι πέτρες είναι τα συνηθισμένα 《όπλα》 του ταπεινωμένου οπαδού.Βρίσκονται εύκολα και αρκεί η καλή διάθεση. Ο οπαδός πρέπει να διαθέτει καλές σκοπευτικές ικανότητες ώστε να στοχεύσει επαρκώς το λεωφορείο της αντίπαλης ομάδας(με τους παίκτες ή φιλάθλους).Επίσης, ο ρίψασπις  που εγκαταλείπει τις πέτρες την ώρα της μάχης πρέπει να διαθέτει μια σχετικά καλή φυσική κατάσταση ώστε να ξεφύγει χωρίς να συλληφθεί.

Από τις 《αθώες》 πετρούλες περάσαμε στα καπνογόνα που βγάζουν φλόγα και καπνό και συνθέτουν ένα εντυπωσιακό σκηνικό σύρραξης αντιπάλων οπαδών.Ωστόσο, τα καπνογόνα θα έπρεπε να ξεπεραστούν ως 《αναχρονιστικά όπλα》.Η 《εξέλιξη》 της κοινωνίας επέβαλλε την αναβάθμιση των οπλικών συστημάτων.Οι οπαδοί χρειάζονταν περισσότερη φωτιά και περισσότερο κακό. Οι πιο 《καινοτόμοι》 από αυτούς,  πειραματίστηκαν με τις μολότωφ.Τώρα το σκηνικό σύγκρουσης γινόταν πιο θεαματικό.

Πιο μπροστά διαβάζω ότι μπήκαν στην φαρέτρα των οπαδών και τα όπλα(κάποια μεμονωμένα περιστατικά του παρελθόντος απλά κάναμε ότι δεν τα βλέπαμε).Το λεωφορείο που μετέφερε τους παίκτες της Φενέρ Μπαχτσέ στο αεροδρόμιο βλήθηκε από όπλο. Αυτός (ή αυτοί) που είχε στήσει την ενέδρα είχε πρόθεση να δολοφονήσει. Ο στόχος του ήταν ο οδηγός του λεωφορείου και η απώλεια ελέγχου αυτού του λεωφορείου. Ο οδηγός τη στιγμή που μιλάμε είναι βαριά τραυματισμένος.

Περάσαμε σε μια καινούρια φάση και επισήμως...

《ΟΛΑ ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΣΑΝ ΤΡΕΛΑ/ΡΟΔΕΣ ΠΟΥ ΠΑΝ ΣΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ》(ΞΥΛΙΝΑ ΣΠΑΘΙΑ)

Αυτό το 《ΤΡΕΞΕ》 είναι  η φυγή του ανθρώπου από την υπαρξιακή του αγωνία.

Σ' όλη αυτήν την επιτάχυνση πρέπει να καταλάβουμε το οξύμωρο σχήμα:  φεύγουμε παραμένοντας στην περιδίνηση αυτής της υπαρξιακής αγωνίας.