Κυριακή, Ιουνίου 28, 2015

ΤΑ ΝΤΕΡΜΠΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΙΩΝ

Κάνω  αναδρομή στο παρελθόν και  στην ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου(Ιούνιος 2011).Ακόμα και ως τηλεθεατές, μπορούσαμε να διαισθανθούμε ότι η αγωνία των διαδηλωτών  για το μέλλον τους είχε φτάσει στο κατακόρυφο. Θυμάμαι τα εκατοντάδες χημικά και το θλιβερό θέαμα των πολιτών να αλληλοδέρνονται με τις  ενισχυμένες μονάδες καταστολής.Τα εκτεταμένα επεισόδια στην πλατεία Συντάγματος και περιμετρικά του Κοινοβουλίου , ήταν η φωνή ενός κόσμου που δεν έβρισκε άλλο μέσο πίεσης για να μεταβάλλει την προδιαγεγραμμένη στάση των κυβερνώντων να ΥΠΟΚΥΨΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ. Αρκετοί,  βέβαια, από τους βουλευτές εκείνης της περιόδου συμμερίζονταν την αγωνία και των αγώνα των διαδηλωτών και παρακολουθούσαν σε οθόνες εντός του κοινοβουλίου  το ντέρμπι του μπάσκετ ανάμεσα στον Ολυμπιακό και Παναθηναικό. Αξέχαστες στιγμές που είχαν περιληφθεί στο πλουσιότατο κεφάλαιο της Χοντροκοπιάς και Αναισθησίας των εκπροσώπων της εξουσίας. 

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω συγκρατήσει στο μυαλό μου την έκβαση  του ντέρμπι των αιωνίων αντιπάλων. Ωστόσο, εκείνο που είναι λαμπερό στη μνήμη μου είναι η ως δια μαγείας λήξη των επεισοδίων, ταυτόχρονα με την επιβεβαίωση της ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου. Η συνέχεια είναι γνωστή: ο κόσμος με σκυμμένο το κεφάλι αποχωρούσε απογοητευμένος και προδομένος από τους χειρισμούς της κυβέρνησης. Βλέπετε,στο άλλο ντέρμπι των αιωνίων ανάμεσα στην Εξουσία και τον Λαό, η έκβαση υπήρξε για μια ακόμη φορά άκρως ταπεινωτική για τον Λαό.

Πέμπτη, Ιουνίου 25, 2015

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΛΟΥΣΙΩΝ

Με καταδρομικές ενέργειες Ισραηλινοί κομάντος κατεβαίνουν στο πλοίο και σκοτώνουν Τούρκους που εμφανίζονται δήθεν ως ακτιβιστές. Οι Ισραηλινοί αναχαιτίζουν την πορεία του πλοίου που κατευθύνεται στην Λωρίδα της Γάζας.

Την επόμενη ημέρα, ο κακός χαμός στην Τουρκία. Ακόμη και οι μετριοπαθείς εξαγριώνονται και ζητούν εκδίκηση για το αίμα των συμπατριωτών τους.Οι Ισραηλινοί ,κάτω από τον φόβο των αντιποίνων, αρχίζουν να πουλάνε τα σπίτια τους στα Πριγκιπονήσια. Ογκώδεις διαδηλώσεις στις μεγάλες πόλεις της Τουρκίας και όλα μοιάζουν να κρέμονται σε μια κλωστή. Οι κραυγές , οι απειλές και η υπόσχεση ότι οι Τούρκοι θα πληρώσουν με το ίδιο νόμισμα συντηρούν για λίγο καιρό ένα ψυχροπολεμικό κλίμα ανάμεσα στις δυο κυβερνήσεις. Περνώντας ο χρόνος, οι Τούρκοι αρχίζουν να το σκέφτονται πιο ψύχραιμα. Μια τέτοια ολοκληρωτική αλλαγή στάσης είναι σίγουρο ότι υπαγορεύτηκε, κυρίως, από τους επιχειρηματίες που ελέγχουν τον πλούτο και την οικονομία των χωρών. Αυτοί είναι που ζητούν να πέσουν οι τόνοι, ώστε οι οικονομικές δοσοληψίες να συνεχίζονται απρόσκοπτα.


Οι Τούρκοι με τον Ερντογάν φώναξαν, τσίριξαν και στο τέλος χώνεψαν το ισχυρό πλήγμα στο γόητρό τους. Ο θεός χρήμα, όπως διαπιστώνουμε, έχει τη δύναμη να απορροφά και να αφομοιώνει ιδεολογίες, δικαιοσύνη, εθνική και ατομική αξιοπρέπεια .Πλούσιος πλουσίου μάτι δεν βγάζει...

Υ. Γ Αληθεύει ότι ο Γιούνκερ είπε να φορολογήσουμε τον πλούτο; Χρήμα μου, τι ακούν τα αυτιά μας;

Τρίτη, Ιουνίου 23, 2015

ΤΟ ΒΑΛΑΝΤΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ

Με το ένα πόδι στο Δημόσιο και με το άλλο στο Ιδιωτικό. Πίσω από το προκάλυμμα του ανθρώπου της περίφημης ιδιωτικής πρωτοβουλίας κρυβόταν το alter ego που απομυζούσε τους πόρους του δημοσίου. Χόρτασες ανθρωπάκι λεφτά σε ένα κράτος που λειτουργούσε ανέκαθεν ως σύμπραξη του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.Τώρα, κλαις και υπερασπίζεσαι τους ανέργους του ιδιωτικού τομέα. Έχεις το θράσος και  χαρακτηρίζεις ως 《 πελάτες》 του συστήματος όλους αυτούς που εργάζονται στον δημόσιο τομέα. Ποιός τα λέει αυτά; Εσύ, που τόσα χρόνια λάμβανες τους παχυλότατους μισθούς του δημοσίου.Τότε  όλα  ήταν αγνά και πατριωτικά. Μασούσες φαίνεται πολύ και πού χρόνος για να βγεις να μιλήσεις! Τώρα, μας βγήκες όψιμα  υπέρμαχος του ιδιωτικού τομέα.Εσύ, τουλάχιστον, δεν πρέπει να  μιλάς!

Δευτέρα, Ιουνίου 22, 2015

O ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ



 Ο Σταύρος Παπασταύρου ανήκει στην κατηγορία των αυθεντικών δημιουργών που επιμένουν να δημιουργούν, ξέροντας ότι αυτός ο κόσμος δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ. Προχθές, ξαναβλέποντας τον Παπασταύρου σε μουσική σκηνή της πόλης μας,  επιβεβαίωσα απλά τις πολύ θετικές μου εντυπώσεις από την Παραθινούπολη πριν δυο χρόνια. Χαλαρός και απόλυτος κάτοχος της τέχνης του μας είπε ότι τραγούδι είναι ένας Λόγος που μιλιέται σε χίλιες γλώσσες. Οι λέξεις είναι ήχοι•  καθήκον του γνήσιου δημουργού είναι να συνταιριάζει αυτούς τους ήχους σε ένα άρτιο αισθητικό αποτέλεσμα. Η στόχευση είναι απευθείας στην ψυχή του ανθρώπου που συμμετέχει στην ακροαματική εμπειρία.

Τον Παπασταύρου θέλεις να τον ακούς αλλά και να τον βλέπεις. Ο ίδιος εκμεταλλεύεται κάθε μέσο για να πετύχει την καλύτερη έκφραση . Στις δράσεις του παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη κινητικότητα. Πέρα από την παραγωγή των προσωπικών του δίσκων, γράφει μουσική για παιδικές εκπομπές στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο• για θεατρικά έργα και κινηματογραφικές ταινίες.Είναι μεταφραστής λογοτεχνικών κειμένων και έχει πραγματοποιήσει πλήθος συναυλιών από το 1981 που τον είχε επιβραβεύσει και ενθαρρύνει ο Μάνος Χατζιδάκις.

Η  χαρμολύπη ανήκει στα μυστικά της μουσικής του Παπασταύρου.Μελαγχολεί και την ίδια στιγμή ο συνθέτης μετατρέπει αυτήν την μελαγχολία  σε μια έκρηξη χαράς και ενθουσιασμού. Η ευστροφία των συναισθηματικών αλλαγών κρατάει τον θεατή και ακροατή των στιγμών του καθηλωμένο  αλλά ,ταυτόχρονα, του προσδίδει μια παροιμιώδη εσωτερική κινητικότητα. Οι μπαλάντες του Παπασταύρου είναι φτιαγμένες για να σε κάνουν να ξαγρυπνάς, ακόμη και αν τις ακούς βαθιά χαράματα. Παραφράζοντας την αφήγηση ενός προσωπικού διαλόγου του Παπασταύρου  με την Βουγιουκλάκη, θα έλεγα ότι τα τραγούδια του μουσικού, συνθέτη και ερμηνευτή είναι τραγούδια που απευθύνονται στους ανθρώπους όλου του κόσμου και όχι στον έναν και παθολογικά εξαρτώμενο από τον ναρκισσισμό του!

Για τον Σταύρο Παπασταύρου η μουσική του διαδρομή είναι ένα 《Γούντστοκ》• ένα πολύχρονο φεστιβάλ πανδαισίας ήχων που δεν λέει να σταματήσει. Εύχομαι να απονεμηθεί η δικαιοσύνη σ' έναν άνθρωπο που έχει μάθει να αδικεί τον εαυτό του και όχι τους άλλους!


Τρίτη, Ιουνίου 16, 2015

ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ...

Η νοοτροπία μας είναι παραπλήσια με αυτήν που έχουμε για τη διαχείριση των σκουπιδιών. Δεν αντέχουμε  να κρατάμε εντός του  σπιτιού μας ούτε μια μέρα τα σκουπίδια μας. Ακόμη κι αν μας το ζητούσαν σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, εμείς θα δημιουργούσαμε λόφους απορριμμάτων εκτός της οικίας μας. Η δυσοσμία των σκουπιδιών θα ήταν αναπόφευκτη και θα βγαίναμε να διαμαρτυρηθούμε για την αναλγησία και την ανευθυνότητα του κρατικού μηχανισμού. Ωστόσο, το κράτος σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να προέβλεπε την δημιουργία χώρων επεξεργασίας απορριμμάτων αλλά οι τοπικές κοινωνίες θα ανέμιζαν το μπαϊράκι του ανένδοτου αγώνα. Με κεντρικό σύνθημα 《μακριά από εμάς και όπου θέλει ας γίνει》 οι διαμαρτυρόμενοι των τοπικών κοινωνιών θα μιλούσαν για την μεγάλη  υποβάθμιση του τόπου τους. 

Διαβάζω ότι στις δημοσκοπήσεις ένα μεγάλο ποσοστό των συμπατριωτών μου θέλει να υπάρξει μια συμφωνία ακόμη και με ασύμφορους όρους. Όταν φυσικά το λένε αυτό, εξαιρούν τον εαυτό τους. Οι όροι της δανειακής σύμβασης θα πρέπει να είναι δυσβάσταχτοι όχι για αυτούς αλλά για όλους τους άλλους. Όταν πρέπει να πληρώσουν την λυπητερή, εξεγείρονται. Έτσι, δυστυχώς, έχει διαμορφωθεί με τα χρόνια η κοινωνική μας συνείδηση.

Κυριακή, Ιουνίου 14, 2015

Η ΠΑΛΙΑ ΦΡΟΥΡΑ

Ο θερμός εναγκαλισμός της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας με την πολιτική εξουσία οδήγησε όλα αυτά τα χρόνια στην συγχώνευσή τους. Οι δραματικές επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων άφησε απείραχτο το τοπίο της ενημέρωσης. Η παλιά φρουρά των δημοσιογράφων παραμένει αμετακίνητη στο πόστο της. Ώρες ώρες, βλέπουμε μερικούς από αυτούς τους δημοσιογράφους να εξαγριώνονται επειδή στερούνται τις αποκλειστικότητες των ειδήσεων και τη σχεδόν καθημερινή παρουσία των πολιτικών. Ο πολιτικός που κοινοποιεί μια είδηση με βαρύνουσα σημασία πρέπει να κάνει τον γύρο των τηλεοπτικών σταθμών προκειμένου να κατευνάσει αυτούς τους δημοσιογράφους και να μην αφήνει κανέναν παραπονεμένο. Σκέφτομαι ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία στην διαπραγμάτευση θα πρέπει να 《εγκριθεί》 πρώτα απ' αυτήν την παλιά φρουρά της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας. Το αληθινά  εσωτερικό μέτωπο της υπονόμευσης και του ανένδοτου συγκροτείται μέσα εκεί και όχι στους κόλπους του κυβερνώντος κόμματος .

Πέμπτη, Ιουνίου 11, 2015

Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΘΑ ΕΚΡΑΓΕΙ ΑΠΌ ΕΥΤΥΧΙΑ(ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ)

Στην συνέντευξη που παραχώρησε ο διοικητής του νοσοκομείου Ελπίς εξισώνει τον αριθμό των δέκα χιλιάδων αυτοκτονιών στα πέντε χρόνια της κρίσης με τον αριθμό των κατοίκων μιας μικρής πόλης.Μια μικρή πόλη, λέει ο διοικητής, εξαφανίστηκε από τον χάρτη και ουδείς έδειξε να ανησυχεί από κάτι τέτοιο. Ο διοικητής που βίωσε την απώλεια του αυτόχειρα γιου του ,λέει ότι ο θάνατος ενός σκύλου από μη φυσικά αίτια γίνεται αμέσως κεντρική είδηση σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην Γερμανία. Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω σε αυτό που υποστηρίζει! Τώρα, αντί για την κατάντια των ανθρώπων να πεθαίνουν σαν τα σκυλιά θα έχουμε το αντίστροφο: την κατάντια των σκύλων να πεθαίνουν σαν τους ανθρώπους. Όπως δαπιστώνετε, κατάντια και στις δυο περιπτώσεις..

ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

Ασφαλώς, δεν χρειάζεται να ζήσει κάποιος για έναν αιώνα ώστε να διαπιστώσει ότι τα αντανακλαστικά των ανθρώπινων κοινωνιών ενεργοποιούνται πολύ αργά. Οι άνθρωποι απαντούν αργοπορημένα στην ειδική κατηγορία των ερεθισμάτων που οδηγούν σε καταστροφικά αποτελέσματα. Σαν να πρέπει να έχουν μπροστά τους μια τετελεσμένη καταστροφή ώστε να αντιληφθούν το μέγεθος της αδράνειας και της αδυναμίας τους να αντιδράσουν καίρια και να αποσοβήσουν αυτήν την καταστροφή.
Έχει χρόνια που έβλεπα να ξεφορτώνουν ολόκληρα φορτηγά με φάρμακα. ΟΙ φαρμακαποθήκες, τότε, ζούσαν μεγάλες δόξες. Ήταν μια εποχή που αρκετοί από τους συμπατριώτες μας κατανάλωναν ασυλλόγιστα τα φάρμακα.Ο τζίρος ήταν τεράστιος και το κύκλωμα νοσοκομεία- ιδιωτικά θεραπευτήρια-γιατροί-διαγνωστικά κέντρα-φαρμακοβιομηχανίες και φαρμακοποιοί δούλευαν σε αγαστή συνεργασία για το χημικό ντοπάρισμα ενός ολόκληρου λαού.Πράξεις ηρωικών γιατρών, νοσηλευτών και συνειδητοποιημένων φαρμακοποιών μπορεί να έφταναν στα όρια της αυταπάρνησης αλλά συνθλίβονταν μέσα στην απληστία μερικών από τους συναδέλφους τους. Για δεκαετίες, το σύστημα υγείας επέτρεψε σε κάποιους να καρπωθούν τεράστια κέρδη εις υγεία...των ασθενών.
Τώρα, βλέπω τους φαρμακοποιούς να διαμαρτύρονται. Αναρτούν πανό με το σύνθημα 《 Το φάρμακο είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα》.Ομολογουμένως, καθυστερημένες αντιδράσεις και ενώ έχει συντελεστεί το κακό. Ωστόσο, αν θέλουν να συντρίψουν τα πρεζόνια της απληστίας θα είμαστε μαζί τους.

Δευτέρα, Ιουνίου 08, 2015

ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ

Εντάξει, οι διακοπές ταυτίζονται με την ελευθεριότητα των στιγμών και την ροπή προς μια συνεχή ανατροπή των κανόνων ηθικής τάξης. Οι άνθρωποι θέλουν να ζήσουν τα πάντα μεσα σε ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα. Πίνουν, μεθάνε, αναζητούν μανιωδώς το σεξ, θυμώνουν, μαλώνουν, τρώνε, ρεύονται και ξερνάνε.
Οι βρετανοί τουρίστες είναι μια ιδιαίτερη κατηγορία. Για αυτούς, η επιδίωξη της ηδονής συνοδεύεται από μια έκρηξη βίας και επιθετικότητας. Συνεχίζοντας την παράδοση της υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ, μάς λένε φωναχτά ότι οι κοινωνίες τους δεν βρήκαν ακόμη τον τρόπο να εκφράζονται χωρίς να παραμιλάνε από το πολύ αλκοόλ.
Θυμάμαι στην Ρόδο της περασμένης δεκαετίας να κατεβαίνουν στο όμορφο νησί και να βιάζονται να κάνουν πραγματικότητα κάθε διαστροφή τους.Τους έβλεπα να διακατέχονται από μια μανία αυτοκαταστροφής. Η μεγαλύτερη ηδονή φαινόταν να είναι η ίδια η φθορά και η σπατάλη του εαυτού τους. Σαν να προέρχονταν από ένα περιβάλλον αυστηρής τήρησης των ΚΑΝΟΝΩΝ και ζητούσαν την ελευθερία για να τιμωρήσουν τους εαυτούς τους που ανέχονταν κάτι τόσο απάνθρωπο!
Ακούω τους ευρωπαίους ηγέτες να απαιτούν από εμάς συμμόρφωση και υποταγή στους ΚΑΝΟΝΕΣ.Όποιος καταλαβαίνει, αυτή είναι η γλώσσα των προγραμματιστών...

Κυριακή, Ιουνίου 07, 2015

Η ΦΘΟΡΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΩΝ

Άκουσα τον καθηγητή Μπαμπινιώτη από το σημείο που έλεγε ότι πρέπει να φτύσουμε οριστικά την《καραμέλα》των στενών διαπροσωπικών σχέσεων που βασίζονται σε ιδιοτελή κίνητρα μεταξύ καθηγητών και φοιτητών.Προφανώς, ήταν η απάντηση στην ερώτηση των δημοσιογράφων του mega για τις συναλλαγές καθηγητών και φοιτητών και τα εκατέρωθεν οφέλη τους. Ο καθηγητής υπεραμύνεται της προσωπικότητας αυτών που διεκδικούν θέσεις στην ιεραρχική βαθμίδα των πανεπιστημίων. Σε αυτά, λέει ο κ.Μπαμπινιώτης, εργάζονται αξιόλογοι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι. Πέρα από την υποχρηματοδότηση, ο καθηγητής αναδεικνύει και το πρόβλημα του προσωπικού που δεν ανανεώνεται.Τα Πανεπιστήμια δείχνουν την αξία τους ως τμήματα και όχι συνολικά. Κάνοντας κριτική της κοινωνικής πραγματικότητας, αναφέρεται σε όλους αυτούς που δεν έχουν καμιά επαφή με την πραγματικότητα και δεν γνωρίζουν από την επιβολή ορίων στις προσωπικές τους συμπεριφορές.
Ο καθηγητής έχει προσκληθεί για να παρουσιάσει το φρεσκοτυπωμένο λεξικό των《 πιο απαιτητικών λέξεων της Νέας Ελληνικής》.Το λεξικό του, λέει, έχει πλαστικοποιημένο εξώφυλλο προκειμένου να το χρησιμοποιούν οι αναγνώστες και οι μελετητές στο τραπέζι και όχι να το εγκαταλείπουν στην βιβλιοθήκη.Σε αυτό το Λεξικό περιλαμβάνονται λέξεις που θα εμπλουτίσουν το λεξιλόγιο του σκεπτόμενου ανθρώπου και θα τον βοηθήσουν όχι μόνο να εκφράζεται καλύτερα αλλά και να σκέφτεται καλύτερα.Οι λέξεις από μόνες τους δεν έχουν καμιά αξία• αυτές πρέπει να συνδέονται με έννοιες και μόνο τότε ο άνθρωπος μπορεί να κατασκευάζει νοήματα.Όσο περισσότερο γίνεται η χρήση μιας λέξης τόσο περισσότερο φθείρεται. Το ίδιο κ.Μπαμπινιώτη συμβαίνει και με τις Εικόνες της τηλεόρασης...

ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Ας υποθέσουμε(μια υπόθεση κάνω φίλοι και φίλες, μην το παίρνετε τοις μετροιτοίς!!!) ότι στον χθεσινό τελικό ανάμεσα στην Μπαρτσελώνα και την Γιουβέντους ήταν ντοπαρισμένοι όλοι• από τους παίκτες, τους αναπληρωματικούς, τους προπονητές και τους γιατρούς των ομάδων.Ομολογουμένως, ήταν εντυπωσιακοί οι ταχύτατοι ελιγμοί, το θέαμα, τα γκολ και μια φυσική κατάσταση που υποθέτουμε(το επαναλαμβάνω επειδή είμαστε ξεχασιάρηδες!) ότι είχε αποκτηθεί μέσα από την χρήση και κατανάλωση των πιο σύγχρονων φαρμακευτικών σκευασμάτων. Αλήθεια, σε μια τέτοια περίπτωση θα υπήρχε κάποιος που θα είχε το σθένος να χαλάσει το μοναδικό υπερθέαμα, καταγγέλλοντας τους ντοπαρισμένους παίκτες; Ακόμη κι αν έβρισκε το θάρρος να το κάνει δεν θα ακουγόταν παρά σαν ψίθυρος!  Η δίψα του κόσμου για τα υπερθεάματα και τα τεράστια  οικονομικά συμφέροντα από τις πωλήσεις των εισιτηρίων, τις διαφημίσεις και τα τηλεοπτικά δικαιώματα επιβάλλουν τον νόμο της σιωπής!

Πώς το λέει και ο Βασίλης Λαλιώτης:《 Ντοπαρισμένος είσαι άμα σε πιάσουν》•άμα δεν σε πιάσουν, δεν είσαι ντοπαρισμένος! Οι απλοί συλλογισμοί είναι που μας ξεφεύγουν...

Σάββατο, Ιουνίου 06, 2015

ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ


Ένα κόμμα είτε βρίσκεται προ των πυλών ανάληψης της εξουσίας είτε την ασκεί, θα πρέπει να μην εκμεταλλεύεται τις αδυναμίες ενός λαού αλλά τις δυνατότητές του. Ορθόν! Μιλάει ο συγγραφέας και φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος στο σημερινό πρωινό του mega. Την στιγμή ,ωστόσο, που ισχυρίζεται ότι ένα κόμμα δεν πρέπει να κολακεύει τις αδυναμίες ενός λαού, την ίδια στιγμή κατακεραυνώνει όλους αυτούς που είναι εχθροί των βαθμίδων της ιεραρχίας και των διακρίσεων. Προφανώς, η αξιολόγηση και η ιεραρχία σε ανώτερους και κατώτερους είναι μια απαραίτητη και αναγκαία προϋπόθεση για να βγει η κοινωνία μας από το τέλμα της ακινησίας. Ωστόσο, είναι εμπειρικά επαληθεύσιμο(ακόμη και οι πέτρες το γνωρίζουν) ότι η ανέλιξη στην κορυφή της ιεραρχίας είναι μια ΑΜΑΡΤΩΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ στην χώρα 《που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα》. Όταν ,λοιπόν, ο Ράμφος μιλάει για τις δυνατότητες ενός λαού γιατί ακριβώς μιλάει; Η καπατσοσύνη, η γλίτσα που αφήνουν στο πέρασμά τους οι εκπρόσωποι της όποιας εξουσίας, το εκδικητικό μένος που έχουν οι ημιαγράμματοι που χρησιμοποιούν την εξουσία προκειμένου να συντρίψουν τους αντιφρονούντες , όλα αυτά ανήκουν στις δυνατότητες του περιώνυμου λαού μας;
Θα ήταν πιο πρέπον για τον κ.Ράμφο να διαφημίζει το καινούριο βιβλίο του και να μην μιλάει. Αναπτύσσοντας τους συλλογισμούς του, απογοητεύει!