Δευτέρα, Αυγούστου 31, 2015

"Η ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ"

Ο μαχόμενος της κερκίδας είναι κάποιος που αντέχει την ξεφτίλα και τον διασυρμό της ομάδας που υποστηρίζει. Ο πιστός οπαδός είναι αυτός που συμπαραστέκεται στην ομάδα του και στα δύσκολα και στα εύκολα. Χειρότερη μορφή βασανιστηρίων για τον φανατικό δεν είναι η ήττα από μια άλλη ομάδα αλλά η αποκαρδιωτική εικόνα που παρουσιάζει η δική του ομάδα.

Υπάρχουν ματς που οι ποδοσφαιριστές κυριολεκτικά σέρνονται στον αγωνιστικό χώρο. Μέσα σε ένα τέτοιο βασανιστικό θέαμα, ο μαχητής της κερκίδας αισθάνεται πώς η λύτρωση δεν μπορεί να έρθει από πουθενά. Ο αγώνας είναι γι'αυτόν ένα ενενηντάλεπτο κλωτσοσκούφι, όπου οι παίκτες δίνουν την εντύπωση ότι κάνουν αγγαρεία. Ο θεατής ψάχνει με το κυάλι να βρει έναν ψυχωμένο παίκτη και λίγη όρεξη και προθυμία για την επιδίωξη της νίκης. Αν' αυτού, η λήξη του ποδοσφαιρικού αγώνα μοιάζει σαν μια λύτρωση για τους μαχητές της κερκίδας. Αυτοί, θα επιμένουν και θα ελπίζουν ότι σε κάποιον άλλο αγώνα της αγαπημένης τους ομάδας θα δουν τους ξέψυχους ποδοσφαιριστές να μεταμορφώνονται σε "γενναίους πολεμιστές" που αγωνίζονται με πάθος τόσο για το νικηφόρο αποτέλεσμα ,όσο και για να εξιλεωθούν για τις προηγούμενες απαράδεκτες εμφανίσεις τους...

ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ Ο ΟΜΩΣ;

Η προτροπή "πράξε κατά συνείδηση" γίνεται σε στιγμές που το άτομο έχει να αντιμετωπίσει ζητήματα ηθικής τάξης. Πιεσμένο από τις καταστάσεις της στιγμής και αμφιταλαντευόμενο στις επιλογές, το άτομο πρέπει να λάβει μια κρίσιμη απόφαση με την βοήθεια της συνείδησής του. Κάτι τέτοιο, σημαίνει ότι χρειάζεται να συνδυάσει την μνήμη του, την κρίση και την αντίληψη για να λάβει την απόφαση. Όλα τα παραπάνω μεταφράζονται σε μια αυξημένη κατανάλωση νοητικής ενεργειας.

Οι άνθρωποι αγαπούν και ελκύονται περισσότερο από τις ασυνείδητες πράξεις τους. Μέσα από αυτές, αναζητούν τον ρέοντα χρόνο των στιγμών και όχι το άθροισμα των στιγμών. Θα ήταν υπεροχο, πηγαίο και αυθόρμητο να ζούμε τη ζωή μας εξολοκλήρου στο πεδίο του ασυνειδήτου. Ωστόσο, κάτι τέτοιο είναι αδύνατον να συμβεί επειδή ο άνθρωπος δεν είναι αθάνατος. Πράττουμε κατά συνείδηση σε μείζονα ζητήματα ηθικής επειδή ξέρουμε το τέλος των πραγμάτων και της ζωής μας...

"ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ;"

Τις ουσιαστικές συζητήσεις πάντα τις θυμόμαστε ως κομμάτια της ζωής μας ανεξίτηλα. Στα χρόνια του πανεπιστημίου, ένας από τους καθηγητές μας ταύτιζε τον προβληματικό άνθρωπο με τον προβληματιζόμενο άνθρωπο. Δικαίως έπραττε αυτήν την ταύτιση. Η δαιδαλώδης διεύθυνση των σκέψεων και η πολυπλοκότητα των βιωμάτων θέτουν τους ανθρώπους "εκτός εαυτού" και τούς οδηγούν να εκδηλώνουν ανορθόδοξες συμπεριφορές και στάσεις. Ωστόσο, χαρακτηρίζοντας κάτι ανορθόδοξο θα έπρεπε να ορίσουμε το ορθόδοξο. Σε εκείνο το σημείο, οι συζητήσεις μπλόκαραν! Στην ερώτηση "τι κάνουμε τώρα;" ο καθηγητής έδινε την απάντηση "Αυτό που κάνουν όλοι". Εδώ βέβαια , έπρεπε να προβληματιστούμε πάνω στις πράξεις των πολλών και στα κίνητρα που είχαν για να κάνουν αυτές τις πράξεις. Καταλήγαμε ότι το εύκολο που ήταν απαλλαγμένο από τον κόπο και προσανατολισμένο στην προσωπική απόλαυση, ήταν ένα βασικό κίνητρο για τις πράξεις των πολλών. Αν το κράτος χρεοκόπησε και η πατρίδα υπέστη τέτοιον διασυρμό, είναι επειδή πιστέψαμε ως μονάδες στη δύναμη και την αξιοπιστία των πολλών και όχι στους εαυτούς μας. "Τι κάνουμε τώρα;". Η ερώτηση μπορεί να απαντηθεί μόνο αν γνωρίζουμε "τι δεν πρέπει να κάνουμε τώρα"...

Σάββατο, Αυγούστου 29, 2015

ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΩΣ ΜΟΡΦΗ ΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

"Εξ ιδίων τα αλλότρια" Είναι η περίφημη φράση που απευθύνουμε σε κάποιον που προσπαθεί να μας κρίνει με βάση τα δικά του δεδομένα και τα δικά του μέτρα σύγκρισης. Συνήθως, θέλει να μας μεταμορφώσει στις δικές του μικρές διαστάσεις και στο λιλιπούτειο ανάστημά του.

Υπάρχουν άνθρωποι που κατηγορούν τους άλλους ως τεμπέληδες. Συνήθως, είναι αυτοί που ζέχνουν από τεμπελιά και αδυνατούν να αναγνωρίσουν στο περιβάλλον τους κάποιους που δεν τους μοιάζουν.

Οι διακοπές στους εργαζόμενους είναι μια στιγμή κατά την οποία μειώνουν τους ρυθμούς αλλά δεν τους καταργούν πλήρως. Ο αληθινά εργαζόμενος ξέρει ότι για να πετύχει πολλά στον τομέα της εργασίας του, χρειάζεται να διατηρήσει στις διακοπές του έναν σταθερό ρυθμό που θα το εξασφαλίσει την διαρκή επαφή με το ουσιαστικό περιεχόμενο της εργασίας του.

Για τον εργάτη που κοπιάζει με το σώμα και το μυαλό δεν υπάρχουν διακοπές με την έννοια που αποδίδουμε σήμερα. Οι διακοπές για μένα είναι μια μορφής παθητικής εργασίας που μας προετοιμάζει για την μετάβαση στην ενεργητική εργασία. Κάποιοι, θα πρέπει να πάψετε να συκοφαντείτε την έννοια των διακοπών και να αποκαλείτε τους άλλους τεμπέληδες!

Παρασκευή, Αυγούστου 28, 2015

ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΜΑΣ ΞΕΦΤΙΑ

Το 1978 η δημοκρατία έκανε τα πρώτα της βήματα τρεκλίζοντας! Όχι, δεν έφταιγε το μεθύσι του κόσμου από την αποκατάσταση της δημοκρατίας αλλά η διατήρηση σε κρίσιμα πόστα του κρατικού μηχανισμού ,ανθρώπων που νοσταλγούσαν την χούντα της επταετίας.

Ο εκδημοκρατισμός μιας κοινωνίας δεν περιλαμβάνει μόνο ανακατατάξεις σε επίπεδο προσώπων στα γρανάζια της κρατικής μηχανής, αλλά και αγώνα για αλλαγή της νοοτροπίας σε ανθρώπους της διπλανής πόρτας (ή του διπλανού μαγαζιού).

Το 1978, λοιπόν, ένα αντρόγυνο είχε ένα ψιλικατζίδικο.Το μεμπτό του πράγματος δεν ήταν η επιχειρηματική του δράση αλλά ο κρυφός ρόλος που είχε αναλάβει. Το ψιλικατζίδικο λειτουργούσε εκείνα τα χρόνια ως τόπος συλλογής πληροφοριών που σχετίζονταν με τις πολιτικές πεποιθήσεις των πελατών. Θυμάμαι εκείνα τα χρόνια ότι οι εφημερίδες "Μακεδονία" και "Ελληνικός Βορράς" απευθύνονταν σε κοινό δεξιών αποκλίσεων. Αντιθέτως, η "Θεσσαλονίκη" φάνταζε ως μια αντικαθεστωτική εφημερίδα που την αγόραζαν όσοι ήθελαν να ανατρέψουν την υπάρχουσα πολιτική κατάσταση. Δεκάχρονο παιδί, μπορούσα να καταλάβω το βλέμμα του αντρόγυνου που εστίαζε στις εφημερίδες που κουβαλούσαν οι διερχόμενοι. Στην βιτρίνα του μαγαζιού τους είχαν αναρτημένες μόνο τις εφημερίδες που ήθελαν να πουλήσουν. Για αυτό το αντρόγυνο δεν υπήρχαν οι εφημερίδες που ήταν αντίθετες με το ιδεολογικό τους πιστεύω.Επιπροσθέτως, έπρεπε να παράγουν έργο και αποτελέσματα.Συχνά, πυκνά δέχονταν τις επισκέψεις αντρών της ασφάλειας που μάθαιναν τα "νέα" της γειτονιάς! Η μεταβίβαση των πληροφοριών εκατό τοις εκατό αναξιόπιστων, από ένα ζευγάρι που δεν ήξερε την τύφλα του, αποτελούσε μια συνηθισμένη πρακτική για όλους αυτούς που ήταν επιφορτισμένοι με τη συλλογή πληροφοριών στο όνομα της εθνικής ασφάλειας.

Ο ρουφιάνος όσο και αν θέλει να κρυφτεί η χαρά δεν τον αφήνει. Στην γειτονιά όλοι ήξεραν τι συμβαίνει. Οι κουβέντες μαζί τους ήταν μετρημένες. Το αντρόγυνο απολάμβανε την μικρή του εξουσία και ένιωθε πως ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να περάσει στα μαύρα κατάστιχα της Αστυνομίας όποιον δεν συμπαθούσε και όποιον δεν έκανε μια ικανοποιητική κατανάλωση από το μαγαζί του.

Στην μικροκλίμακα της κοινωνικής ζωής, ο άντρας και η γυναίκα ήταν σαν μινιατούρες-βαλιτσάκια της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών. Διατηρούσαν το μαγαζάκι τους και ένιωθαν εθνικά υπερήφανοι που συνέβαλλαν με τις μικρές τους δυνάμεις στη διατήρηση της έννομης τάξης!

Α, ρε Λαυρέντη, εγώ που μόνο το 'ξερα τι κάθαρμα ήσουν"...

Πέμπτη, Αυγούστου 27, 2015

Η ΟΜΙΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΓΩΚΕΝΤΡΙΣΜΟ

Να μιλάμε, να γράφουμε και να διαβάζουμε. Η ομιλία 

σε όλες τις μορφές της είναι το κορυφαίο μέσο

 αποκέντρωσης του εγωκεντρισμού μας.

Ο ΚΑΦΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ

Τα καφέ είναι τα μέρη στα οποία συχνάζουμε αρκετά. Ας υποθέσουμε ότι μπαίνουμε σε ένα καφέ όπου όλες οι θέσεις του είναι άδειες. Έχουμε τη δυνατότητα να καθίσουμε εκεί που θέλουμε. Σε όλες τις περιπτώσεις, αυτό που επιδιώκουμε είναι να βολευτούμε. Υποτίθεται ότι ο χώρος είναι άγνωστος και δεν τον γνωρίζουμε καλά. Επιλέγοντας μια συγκεκριμένη θέση, πιθανόν να το μετανιώσουμε. Για παράδειγμα, μπορεί να βρεθούμε κοντά στα ηχεία του μαγαζιού και να ενοχλούμαστε από τον θόρυβο. Ακόμη, να βρισκόμαστε κάτω από τον θερμό ή ψυχρό αέρα του κλιματισμού που λειτουργεί μέσα στο μαγαζί. Ενδεχομένως, να βρεθούμε σε ένα σημείο στο οποίο να γίνεται ρεύμα και να μεταφέρεται όλος ο καπνός των τσιγάρων πάνω μας. Είναι πιθανό να επιλέξουμε ένα σημείο στο οποίο να μυρίζουν οι δυσάρεστες οσμές της τουαλέτας. Αν καθίσουμε για λίγη ώρα στις καρέκλες, πιθανόν να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι αυτές είναι άβολες και μας κουράζουν. Κατά την παραμονή μας, ο ιδιοκτήτης ή η σερβιτόρα μπορούν να μας κάνουν να νιώσουμε όμορφα ή να είναι αγενείς στη συμπεριφορά τους προς εμάς. Για να μην πολυλογώ, έναν άγνωστο χώρο θα πρέπει να τον βιώσουμε από διαφορετικά σημεία και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους για να μπορέσουμε να βγάλουμε ένα συνολικό και αξιόπιστο συμπέρασμα για την εικόνα του.

Οι άνθρωποι είναι σαν τα άγνωστα καφέ. Φαινομενικά, είναι ανοιχτοί σε καινούριες γνωριμίες και σχέσεις. Οι άλλοι τους επιλέγουν με απώτερο σκοπό να βολευτούν και να βιώσουν μια σχέση που θα τους κατοχυρώνει την ασφάλεια και την σταθερότητα. Ωστόσο, ο καθένας και η καθεμιά μπορούν να εκδηλώσουν άγνωστες πλευρές του εαυτού τους και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Είναι τότε, που πάει περίπατο το βόλεμα και οι επιλογές μπαίνουν στο μικροσκόπιο για περαιτέρω αναλύσεις. Είναι τότε που καλούμαστε να δείξουμε τις αντοχές μας και την ικανότητα προσαρμογής μας σε καταστάσεις που διαρκώς μεταβάλλονται.

Μειώνοντας δραματικά τον χρόνο που αφιερώνουμε στους άλλους, χάσαμε την ικανότητα να αντέχουμε τις διαφορετικές και παράδοξες πλευρές των ανθρώπων. Τουλάχιστον, θα ήταν μια κάποια πρόοδος να πίναμε όλοι μαζί τον καφέ της παρηγοριάς...

Τετάρτη, Αυγούστου 26, 2015

ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΛΥΠΕΣ

Η πόλη γέμισε από κόσμο. Οι νέοι και οι νέες που συμμετείχαν στις πανελλαδικές εξετάσεις ήρθαν από τους τόπους των διακοπών για να επιβεβαιώσουν την είσοδό τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μαζί τους ήρθαν οι γονείς, οι παππούδες και οι γιαγιάδες για να δώσουν τα συγχαρητήρια ή να παρηγορήσουν. Σε άλλα σπίτια επικρατεί προβληματισμός και συζητήσεις των διαγωνιζομένων με τους γονείς για τα αίτια της αποτυχίας. Αλλού , υπάρχει μεγάλη χαρά και ενθουσιασμός για την επίτευξη του στόχου που θα φέρει με τη σειρά του έναν καινούριο. Σε άλλες οικογένειες, υπάρχει δυσφορία και μερική ικανοποίηση. Οι σπουδές θα γίνουν εκτός της πόλης στην οποία διαμένει ο υποψήφιος φοιτητής(φοιτήτρια) και αυτό μεταφράζεται σε οικονομικό κόστος και αγώνα για την εξεύρεση πόρων.

Σε όλα τα σπίτια υπάρχουν οι προσωπικές στιγμές, οι χαρές και οι λύπες. Βλέπω κοριτσοπαρέες να κουβαλούν λουλούδια και μικρά δωράκια που θα προσφέρουν στους επιτυχόντες ή στις επιτυχούσες. Βγαίνουν όλοι να χαρούν και να κεράσουν! Η προσμονή της φοιτητικής ζωής ήταν πάντα η προσμονή μιας ανώτερης βαθμίδας ανεξαρτησίας και ελευθερίας. Οι μέλλοντες φοιτητές και οι μέλλουσες φοιτήτριες λαχταρούν και ανυπομονούν να ζήσουν αυτήν την ελευθερία σε όλο της το εύρος. Συγχαρητήρια για την προσπάθεια που κατέβαλαν τόσο αυτοί που πέτυχαν όσο και αυτοί που δεν πέτυχαν. Για τους δεύτερους, η ζωή έχει ρευστότητα, απίθανες εναλλαγές και εκπλήξεις. Τουλάχιστον, ο Χρόνος είναι με το μέρος τους και τούς παραχωρεί το δικαίωμα να ζήσουν αυτές τις εκπλήξεις...

ΚΟΥΒΑΛΩΝΤΑΣ ΤΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ





Σήμερα πήρα την μηχανή και κατέβηκα στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής. Για μένα, οι μετακινήσεις εκτός πόλης γίνονται με όλο και περισσότερο κόπο. Νιώθω σαν να έχω ριζώσει και σαν κάτι να με κρατάει καθηλωμένο στα σύνορα της πόλης. Σήμερα, ένιωσα σαν κάποιος που έλαβε διερευνητική εντολή και κατευθύνθηκε κάπου ανάμεσα σε Καλλιθέα και Κρυποηγή για να διαπιστώσει άμα συγκλίνουν τα στοιχεία της φύσης και άμα υπάρχει περίπτωση να τα βρει ο ουρανός με την θάλασσα και την αμμουδιά.

Βουλιάζοντας οι πατούσες μου μέσα στην αμμουδιά, αντίκρισα το αμμουδερό γλυπτό μιας γοργόνας. Κάποιος άγνωστος άντρας ή γυναίκα-πιθανόν επηρεασμένος από τα γεγονότα με την γοργόνα στις Καβουρότρυπες-έφτιαξε στην αμμουδιά το κομψοτέχνημα που δεν έχασα την ευκαιρία να το φωτογραφίσω με το πανάθλιο κινητό μου.

Στην παραλία κάθισα για κανένα δίωρο. Στην επιστροφή , ξαναπέρασα από το σημείο με την γοργόνα και διαπίστωσα μια αλλαγή. Κάποιο άτομο θεώρησε σκόπιμο να της προσθέσει ένα αιδοίο.Τώρα, η γοργόνα θα παραμείνει για άγνωστο χρόνο στην παραλία μέχρι να την χαλάσει κάποιος ή κάποια που σκανδαλίζεται.

Την διερευνητική εντολή για μια μίνιμουμ συμφωνία με τα στοιχεία(ή στοιχειά;) της φύσης θα την κρατήσω για λίγες ημέρες ακόμη...

Δευτέρα, Αυγούστου 24, 2015

ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ


Ο δήμος Σιθωνίας μαζί με την αστυνομία έχουν εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό για να συλλάβουν άγνωστο τουρίστα της περιοχής που θώπευσε και βίασε παρ' φύσιν την γοργόνα που κοσμούσε τις πασίγνωστες Καβουρότρυπες. Κάποιοι παραθεριστές χρέωσαν στην γοργόνα όλη την ευθύνη για τον βιασμό της. Η γύμνια της, είπαν, προκαλεί τους λουομένους και διεγείρει τα σεξουαλικά τους ένστικτα. Κατόπιν τούτου, η σεξουαλικά κακοποιημένη γοργόνα αποχώρησε στο βυθό της θάλασσας και έδωσε στους λουομένους τη δυνατότητα να απολαμβάνουν το μπάνιο χωρίς να σκανδαλίζονται....

Κυριακή, Αυγούστου 23, 2015

ΟΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

Βγήκαν και επισήμως οι εναλλακτικές προτάσεις των κομμάτων για το ξεπέρασμα της Κρίσης και την κατάργηση του Μνημονίου. Να σας υπενθυμίσω ότι τα κόμματα είχαν καλά κρυμμένες τις ιδέες τους ώστε να μην υποκλαπούν από τους πολιτικούς τους αντιπάλους ( σε κάτι σχετικό αναφέρθηκε με χθεσινή του δήλωση ο μουσικοσυνθέτης κ.Θεοδωράκης που παροτρύνει τους αγωνιστές της ΣΠΙΘΑΣ να μην αφήσουν τους《προδομένους της Αριστεράς》να τους κλέψουν τις ιδέες).

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

- Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ: " Παραμένουμε στην ευρωζώνη αλλά χωρίς ευρώ".

- "Ξεραίνουμε το σκατό μας και το κάνουμε παξιμάδι".Ο βετεράνος της πολιτικής σκηνής, Τζαμτζής, συνοψίζει την πρόταση της νεοφιλελεύθερης παράταξης.

- 《 θα τρώμε πέτρες》(Μιχαλολιάκος των χρυσαυγουλιτών)

-《 θα τρώμε ζωοτροφές》(Συνεπαρμένος Λαφαζάνοβιτς από τον επαναστατικό οίστρο του ηγέτη της Βενεζουέλας)

- 《 Χρειαζόμαστε δυο Ποτάμια για να εξέλθουμε του Μνημονίου. Τόσα χρειάστηκε ο ημίθεος Ηρακλής για να ξεβρωμίσει η κόπρος του Αυγεία (Σταύρος Θεοδωράκης)

- Η πρόταση του κκε: 《 Καλούμε σε μεγάλες διαδηλώσεις πανελλαδικά ώστε να πάρουμε τις τύχες της χώρας στα χέρια μας. Να οργανώσουμε την πάλη μας στο χώρο της διαδήλωσης!Ναι στο ευρώ, Ναι στην δραχμή》!

- Θα καταπίνουμε το σάλιο μας( διασκευή του ιδιοφυούς λοβέρδειου αποφθέγματος "δεν υπάρχει σάλιο" ως πρόταση του πανελληνίου σοσιαλιστικού κινήματος.

Οι εναλλακτικές προτάσεις των μικρότερων κομμάτων που θα συμμετάσχουν στις εκλογές, είναι υπό διαμόρφωση.

Σάββατο, Αυγούστου 22, 2015

ΑΓΑΛΜΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ...



Οι διασώστες είναι σε θέση αναμονής και έτοιμοι να επέμβουν. Το περιπολικό έχουν στηθεί κάθετα στο δρόμο και η κυκλοφορία έχει διακοπεί! Οι αστυνομικοί παρακολουθούν διακριτικά και από απόσταση τον γυμνό άντρα. Ο άντρας με το ένα του χέρι αποκρύβει τα γεννητικά του όργανα και με το άλλο στηρίζει το κεφάλι. Περισσότερο μιμείται μια πόζα που είναι και η πιο βολική στην στάση που υιοθετεί. Το ύψος του αγάλματος είναι υψηλό.Κάθε βεβιασμένη κίνηση αντιμετώπισης του άντρα μπορεί να οδηγήσει σε αψυχολόγητες κινήσεις και ανεπιθύμητα αποτελέσματα.
Τέτοιες ενέργειες που γίνονται ως κινήσεις εντυπωσιασμού ή ερμηνεύονται ως ψυχολογικά διαταραγμένες συμπεριφορές, υπάρχουν για να μας υπενθυμίζουν ότι ο άνθρωπος αναζητά πάντα να εκφραστεί μέσα από πράξεις απόλυτης ελευθερίας.
Ελπίζω να τον κατέβασαν αναίμακτα τον άνθρωπο και να του 'δωσαν ένα ρούχο να ντυθεί...

《ΣΚΥΨΤΕ ΛΙΓΟ》

Μικρόφωνο: στην Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα διαβάζω ότι είναι η συσκευή που μετατρέπει τα ηχητικά σήματα σε ηλεκτρικές ταλαντώσεις, που με τη σειρά τους γίνονται πάλι ήχος. Κατά τη διάρκεια ψήφισης του τρίτου μνημονίου, το μικρόφωνο του κ.Βαρουφάκη δεν λειτουργούσε. Ο αντιπρόεδρος της Βουλής( σεσημασμένος περήφανος και παρεμβατικός των τηλεοπτικών εκπομπών) ζήτησε από τον πρώην υπουργό των Οικονομικών να βάλει το στόμα του πιο κοντά στο μικρόφωνο,  σκύβοντας λίγο. Η προτροπή 《σκύψτε λίγο》 έγινε δεκτή με φωνές και επευφημίες από ένα μέρος των βουλευτών που εξέλαβαν την παραπάνω φράση ως  ,κατεξοχήν, υπαινιγμό σεξουαλικού χαρακτήρα. Αίφνης, το μικρόφωνο μετατρεπόταν  σε φαλλικό σύμβολο και το διεστραμμένο μυαλό ορισμένων αντιπροσώπων του λαού φαντασιωνόταν μια απρόσμενη πεολειχία εν ώρα ψήφισης μιας συμφωνίας που αλλάζει δραματικά τις ζωές των ανθρώπων. Ειλικρινά, η ομαδική παρακολούθηση μιας ταινίας πορνό θα είχε μέσα της περισσότερη αξιοπρέπεια και λιγότερη χυδαιότητα...

Παρασκευή, Αυγούστου 21, 2015

Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ

Χτες στην  ΕΡΤ1 έβλεπα ομάδες νέων ανθρώπων να συμμετέχουν σε βιωματικό σεμινάριο και να περιγράφουν τις εμπειρίες τους. Το σεμινάριο το οποίο παρακολουθούσαν και είχαν ενεργό συμμετοχή, αφορούσε τη δημιουργία μικρών σπιτιών με την χρήση φιλικών προς το περιβάλλον υλικών. Με την καθοδήγηση των πιο ειδικών, άνθρωποι κάθε ηλικίας πειραματίζονταν με τη χρήση των υλικών, μάθαιναν τις τεχνικές και διασκέδαζαν. Με έντονη την αίσθηση του ομαδικού πνεύματος, τσαλαβουτούσαν στο αργιλώδες χώμα και με πασαλειμμένα τα χέρια και τα πόδια τοποθετούσαν στα πλαϊνά του σπιτιού συμπιεσμένες αχυρένιες πλάκες. Όλοι δήλωναν τον ενθουσιασμό τους για τη δυνατότητα να ζήσουν μιας τέτοιας ποιότητας εμπειρία. Ένας από τους συμμετέχοντες είπε κάτι πολύ όμορφο: 《Αναζητώ μια διαφορετική σχέση με τον Χρόνο. Ο Χρόνος πρέπει να ρέει, δεν θέλω να τον κυνηγώ》. Αλήθεια, ακούσατε ποτέ από κάποιο πολιτικό πρόσωπο να θέτει έναν παρόμοιο προβληματισμό; 

Τετάρτη, Αυγούστου 19, 2015

Ο ΡΕΜΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ



Παρακολουθώ με προσοχή ορισμένες από τις σκέψεις του Βασίλη Καραποστόλη. Να μερικές από αυτές που κατάλαβα και σημείωσα, χτες σε συνέντευξη στο κανάλι της Βουλής:

- Υπάρχει μια έλλειψη προτύπων.Φτάσαμε σε ένα σημείο όπου δεν θαυμάζουμε πια. Αυτό που υποτιμάται στις μέρες μας είναι η έννοια της υπέρβασης. Οι άνθρωποι πρέπει να αναπτύσσουν τις δυνατότητές τους και να εκμεταλλεύονται όλες τις αθέατες δυνάμεις του εαυτού τους.Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να τις επιζητούν. Ο άνθρωπος χρειάζεται να αναδεικνύει τον καλύτερο εαυτό του σε πείσμα των μειονεκτημάτων του.

- Η στωικότητα, αυτή η παθητική αποδοχή της πραγματικότητας, είναι ουσιαστικά μια άμυνα απέναντι σε έναν κόσμο που καταρρέει. Ωστόσο, είναι μια άμυνα που μας προετοιμάζει για την επίθεση.

-Ο Καραποστόλης δεν είναι ούτε αισιόδοξος αλλά ούτε και απαισιόδοξος. Για τον εαυτό του προτιμά τον "βελτιόδοξο". Ο απαισιόδοξος και ο αισιόδοξος είναι δύο τύποι ανθρώπων που υπερέχουν επειδή βλέπουν διαφορετικά πράγματα που αποκλείουν το ένα το άλλο.Ο καθένας τους διεκδικεί την υπεροχή έναντι αυτών που αντιλαμβάνεται.

-Για να αλλάξει το πνεύμα της Παιδείας θα πρέπει να αποκατασταθεί το κύρος του διδάσκοντος. Ο δάσκαλος δεν πρέπει να αντικατασταθεί από τους υπολογιστές. Η προσωπική σχέση του δασκάλου και μαθητή είναι πολύτιμη επειδή ο δάσκαλος κάνει κάτι που κανένας υπολογιστής δεν μπορεί να κάνει: πιστεύει στις δυνατότητες του μαθητή και τον ενθαρρύνει να βελτιώνεται συνεχώς.

-Ο Καραποστόλης αποσαφηνίζει την έννοια της ελπίδας. Ελπίζω σημαίνει ότι κάνουμε κάτι και το αποτέλεσμα της πράξης μας παρακινεί τον άλλον να κάνει κάτι. Η ελπίδα βιώνεται μέσα σε ένα πλέγμα αλληλεπιδράσεων.

-Οι άνθρωποι φοβούνται να επιθυμούν. Η επιθυμία έχει μέσα της την αγωνία. 

-Υπάρχει μια οργιώδης ανάπτυξη της ματαιοδοξίας.Οι νέοι άνθρωποι θέλουν να διακριθούν γρήγορα και εύκολα, παρακάμπτοντας και περιφρονώντας τον πλούτο των βιωμάτων και της νόησης που εκπροσωπεί το παλιό.Βιάζονται να το ξεπεράσουν και να του αποδώσουν το χαρακτήρα του αναχρονιστικού. Ωστόσο, ό,τι έχει να κάνει με τις επιπτώσεις στην ψυχολογική κατάσταση των ανθρώπων δύσκολα μπορεί να ξεπεραστεί. Δεν μπορείς να προχωρήσεις στο μέλλον αν δεν κοιτάζεις το παρελθόν. Είμαστε αυτό που έχουμε διασώσει στο παρελθόν και κανείς δεν μπορεί να μας το υφαρπάξει.

-Η βασική αρχή της ηθικής είναι η σύλληψη του κόσμου σαν μια ενότητα αλλά και η συνείδηση των επιπτώσεων που έχουν οι ατομικές μας πράξεις στο σύνολο.

Και για να μην σας κουράζω άλλο, ένα τελευταίο:

-Οι άνθρωποι που κάθονται με τις ώρες στα σύγχρονα και παραδοσιακά καφέ, δεν σκέφτονται αλλά χάνονται σε έναν ιδεατό κόσμο που έχουν ανάγκη να σχεδιάζουν στο μυαλό τους. Ο Ρεμβασμός(αλήθεια, πόσες φορές έχει μιλήσει για αυτόν και ο Ευγένιος Αρανίτσης!!!) είναι η αρχή της Δημιουργίας. ΚΟΨΤΕ ΤΗΝ ΟΡΕΞΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΒΟΥΛΕΥΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΡΕΜΒΑΣΜΟΥ!



Παρασκευή, Αυγούστου 07, 2015

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΕΣ...

Κάποτε στην φιλήσυχη γειτονιά μας, είχαν πεθάνει τρεις νέοι άνθρωποι. Αυτοί, θα έχαναν τη ζωή τους όχι εξαιτίας τροχαίου δυστυχήματος ή κάποιας αρρώστιας, αλλά από όπλο. Ο ένας απο τους τρεις,  δολοφόνησε τους άλλους δυο και θέλησε μ'  αυτόν τον τρόπο να επιλύσει τις προσωπικές του διαφορές. Ωστόσο, η τραγική πράξη είχε και συνέχεια. Ο άνθρωπος που εγκλημάτισε υπέφερε από τύψεις για τις πράξεις του. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες εκείνης της εποχής, περιφερόταν σε διάφορα σημεία της πόλης και έψαχνε να βρει τον τρόπο και τη δύναμη για να αυτοκτονήσει. Λίγο προτού αυτοκτονήσει, πήγαινε σε διάφορες πολυκατοικίες και άφηνε μέσα  σε γραμματοκιβώτια αγνώστων τα χαρτονομίσματα που κουβαλούσε. Αποφασισμένος  να αυτοκτονήσει , τα λεφτά  αποτελούσαν  ένα περιττό βάρος από το οποίο έπρεπε να απαλλαχτεί.

Σε κάποιες από τις σημειώσεις του παρελθόντος, έχω απομονώσει κάποια στοιχεία από τη συνέντευξη του Γεράσιμου Μοσχονά-αναπληρωτής καθηγητής Συγκριτικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο- στην Ελευθερία Κόλλια(Ελευθεροτυπία, 8-4-2012). Εκεί ο καθηγητής, μιλάει για τα στάδια που διανύει ο αυτόχειρας. Το πρώτο είναι η σύλληψη της ιδέας. Το δεύτερο είναι η αμφιθυμική στάση του αυτόχειρα απέναντι στο οικείο του περιβάλλον• ενώ βιώνει την απειλή, ταυτόχρονα κάνει έκκληση για βοήθεια. Στο τελευταίο στάδιο βρίσκεται η  μοιραία απόφαση και η υλοποίησή της. Σ' αυτό το στάδιο ο αυτόχειρας διευθετεί τυχόν εκκρεμότητες και χαρίζει προσωπικά και πολύτιμα αντικείμενα.

ΒΑΝΔΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ




Είσαι νεκρός- έλεγε ο Ζογγολόπουλος σε συνέντευξη- όταν ενδίδεις στο κατεστημένο γούστο και την ομοιομορφία. Ορθώς τα έλεγε ο Ζογγολόπουλος. Η αποδοχή της ισχύουσας αισθητικής και του γούστου δεν κοστίζει ούτε κόπο, ούτε αγώνα στους ανθρώπους. Αυτό που βρίσκουμε και αυτό που μας προωθούν είναι -γίνεται διαρκώς- το κατεστημένο γούστο. Η ομοιομορφία είναι ελκυστική επειδή κάνει τους ανθρώπους να μοιάζουν μεταξύ τους. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη πρόοδος για τους μικρόνοες από το να νιώθουν ασφαλείς.Οι νεκροί περπατούν στο πλακόστρωτο της παραλίας της Θεσσαλονίκης και δεν μπορούν να δεχτούν το γλυπτό του Ζογγολόπουλου-αυτό τουλάχιστον το καταλαβαίνουν• όχι όπως αυτό το ακατανόητο της πλατείας Συντριβανίου! Μόνη σχέση που μπορούν να αναπτύξουν οι νεκροί με το παράταιρο και το αυθύπαρκτο είναι να προχωρήσουν σε πράξεις βανδαλισμού. Ο νεκρός ψυχισμός κατανοεί βανδαλίζοντας...

ΖΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΥΧΗ...

Η επίπεδη πόλη της Κω. Την έβλεπα από το καράβι το καλοκαίρι του 1993. Τα φωτάκια που τρεμόπαιζαν (πολύ αγαπημένη εικόνα) και η αξεπέραστη μυρωδιά της υγρασίας ενός νησιού που θα επισκεπτόμουν για πρώτη φορά. Θυμάμαι ότι ήταν μετά τις 20 Αυγούστου. Κατεβαίνοντας από το πλοίο και χωρίς καμιά πρόνοια για την διαμονή,   μάς ...συμμάζεψε ο οδηγός ενός αγροτικού αυτοκινήτου στην καρότσα του. Χαράματα βρισκόμασταν σε ένα καλό δωμάτιο στο κέντρο της πόλης. Το δωμάτιο και η τουαλέτα του είχαν φτιαχτεί στην ταράτσα ενός τριώροφου σπιτιού. Στις 4 το πρωί και αφού είχα τακτοποιήσει τις τσάντες, βγήκα στην ταράτσα για να απολαύσω την θέα. Στον δρόμο του ενοικιαζόμενου δωματίου υπήρχε ένας κάθετος δρόμος που ήταν υποφωτισμένος. Η φιγούρα ενός νεαρού ανθρώπου μόλις που φαινόταν. Όσο πλησίαζε, τόσο καταλάβαινα ότι πρόκειται για έναν τουρίστα που είχε ξεμείνει από μια ολονύχτια κατανάλωση αλκοόλ. Δεν είχε παρέα και περπατούσε τρικλίζοντας. Περπατούσε μερικά βήματα και στεκόταν. Φαινόταν να μην έχει δύναμη να περπατήσει. Τα πόδια του ήταν βαριά. Γονάτιζε αλλά κατάφερνε να ξανασηκωθεί. Προχώρησε μερικά βήματα και οι δυνάμεις του έδειχναν να τον εγκαταλείπουν. Σε ένα σημείο του δρόμου,  ξάπλωσε και άρχισε να κοιμάται. Εκείνη τη στιγμή περνούσε ένα ταξί(ο δρόμος στις 4 το πρωί ήταν άδειος).Την τελευταία στιγμή,  ο οδηγός του ταξί έκανε έναν απότομο ελιγμό προκειμένου να μην πατήσει τον τουρίστα. Έβλεπα από ψηλά και με αγωνία το περιστατικό! Θυμάμαι τον ταξιτζή να βγαίνει από το αμάξι, να ωρύεται και να λέει ότι τον τουρίστα τον είχε περάσει για τσουβάλι. Μαζί με τον επιβάτη του ταξί μεταφέρανε τον τουρίστα στο πεζοδρόμιο και σταθεροποίησαν την πλάτη του σε ένα τοιχάκι. Ο σοκαρισμένος ταξιτζής  συνέχισε την διαδρομή του και ο τουρίστας επέζησε σε ένα ταξίδι αναψυχής που θα μπορούσε να του κοστίσει την ίδια του τη ζωή.  

Πέμπτη, Αυγούστου 06, 2015

ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΠΕΥΚΟ....


Φωτογραφία τραβηγμένη πριν από λίγο και προτού με πιάσει η βροχή. Έτσι όπως είναι τραβηγμένη με το κινητό τηλέφωνο, μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής. Να σας πω την αλήθεια, σαν πίνακες ζωγραφικής μοιάζουν και οι αναμνήσεις της παιδικής μας ηλικίας. Το πεύκο που τράβηξα βρίσκεται στο πάρκο που έπαιζα παιδί-είναι μεγάλη ευτυχία να ζει ένα παιδί δίπλα σε ένα πάρκο. Τότε, στη Θεσσαλονίκη του 1973, βρήκαμε εγώ με την παρέα μου ένα πεθαμένο σπουργίτι. Ανίδεοι από θανάτους και τελετές ενταφιασμού, αποφασίσαμε να θάψουμε το σπουργίτι σε μια μικρή λακούβα που κάναμε δίπλα στον κορμό του πεύκου. Τότε, ο κορμός ήταν πολύ λεπτός• σαν παιδιά δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ποτέ το σημερινό του πάχος! Ως ενήλικας πια, νιώθω ευτυχία που απλά υπάρχει.Ανήκει όπως και τόσα άλλα στον διάκοσμο της παιδικής μου ηλικίας και με διευκολύνει  να επιστρέφω σ'αυτήν. Ίσως εκεί, να βρίσκεται ο μοναδικός "τόπος" όπου καταφέρνουμε να σταματήσουμε τον χρόνο....

ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ


Μπορώ να φανταστώ με πόση χαρά, λαχτάρα και αδημονία γράφτηκε το ενημερωτικό σημείωμα! Το συνεργείο καθαρισμού παρατάει τις σκούπες, τα φαράσια, τους κουβάδες και όλα τα υλικά καθαριότητας και απολαμβάνει τον χρόνο των διακοπών! Μπορώ να φανταστώ, επίσης, τον τερματισμό των ολιγοήμερων διακοπών και την επιστροφή στην πραγματικότητα της εργασίας. Σπανίως μπορούμε να συναντήσουμε ανθρώπους που μετά από το διάστημα των διακοπών τους θέλουν να επιστρέψουν στην εργασία τους με κέφι και χαρά. Συνήθως, οι περισσότεροι είναι κακόκεφοι και χρειάζονται τον απαραίτητο χρόνο προσαρμογής. Ώρες, ώρες προσπαθώ να εξηγήσω την νοοτροπία των Ελβετών που αρνήθηκαν σε δημοψήφισμα μια επιπλέον εβδομάδα διακοπών.

ΛΥΡΙΤΖΗΣΟΙΚΟΝΟΜΟΥ(ΣΕ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ)



(Στην φωτογραφία ο Δ.Οικονόμου.Δίπλα η Νίκη Λυμπεράκη που αναπληρώνει τον κ.Λυριτζή που απουσιάζει με άδεια. Η κοπέλα με καταγωγή από Λευκάδα, είναι μια καλή παρουσία που έχει να διδάξει αρκετά στον κ.Οικονόμου)



Ο Δημήτρης Οικονόμου, αχώριστο δίδυμο με τον κ.Λυριτζή. Ανδρώθηκαν δημοσιογραφικά στα χρόνια του δικομματισμού. Αποτελούν τους δύο αντίθετους πόλους που παράγουν την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα μιας τηλεοπτικής εκπομπής, ιδανικής για τηλεθεάσεις. Μεγάλο σχολείο οι ραδιοφωνικές τους εκπομπές. Εκεί, ζυμώθηκαν μές στις αντιπαραθέσεις με τον κόσμο και τους πολιτικούς. Εκμεταλλεύομενοι το διαφορετικό τους ύφος, κατέλαβαν τις θέσεις της πρωινής ενημέρωσης στην δημόσια τηλεόραση. Ακριβοπληρωμένοι και ξενύχτηδες! Το μόνιμο παράπονό τους, η έναρξη της εργασίας τους από τα άγρια χαράματα. Μέσα στο προστατευμένο περιβάλλον του στούντιο, αποτέλεσαν και αποτελούν την 《πρώτη γραμμή 》 της ενημέρωσης.

Πίνοντας δυο-τρεις καφέδες στην καθισιά και ανακατεύοντας τη ζάχαρη στα εσπρεσάκια, προχωρούν σε εμβριθείς πολιτικές αναλύσεις παρεμβάλλοντας ειρωνικά και σεξιστικά σχόλια( κυρίως από την πλευρά του κ.Οικονόμου που στοχεύει πάντα να αποδομήσει το σοβαροφανές ύφος της ενημερωτικής εκπομπής). Κάποτε, ο πιο συγκρατημένος Λυριτζής είχε εναποθέσει το αγαλματίδιο του Λένιν την ώρα της εκπομπής.Το αντίπαλο δέος από τον κ.Οικονόμου ήταν ένα σκοτωμένο πουλί άπό τα σκάγια των κυνηγών.Ο κ.Οικονόμου, για όσους δεν γνωρίζουν, έχει σαν χόμπι το κυνήγι.

Αργότερα ήρθαν οι περικοπές. Το δίδυμο που είχε υπερτιμήσει την δημοσιογραφική του αξία δεν μπορούσε να το δεχτεί. Ήταν το διάστημα όπου έβγαιναν στην φόρα τα τρελλά ποσά με τα οποία αμείβονταν όλοι αυτοί που δούλευαν στην τηλεόραση. Χολωμένοι από τα επικριτικά σχόλια και έχοντας γνώμονα την πιο συμφέρουσα επαγγελματική πρόταση, εγκατέλειψαν την δημόσια τηλεόραση και στράφηκαν σε κανάλι ιδιωτικών συμφερόντων(το πόσο ιδιωτικά είναι τα κανάλια το μαθαίνουμε σιγά, σιγά!!!).

Στο καινούριο τους χώρο προσαρμόστηκαν εύκολα. Δεν τους έλειπε η εμπειρία της επικοινωνίας και της χρήσης του μέσου, η ευφυΐα, το χιούμορ, η ανεκτικότητα στα υβριστικά σχόλια των τηλεθεατών• η καπατσοσύνη του κ. Οικονόμου λειτούργησε συμπληρωματικά στη διαμόρφωση του δικού τους κοινού, που τούς εμπιστεύεται κάθε πρωί.

Ειλικρινά δεν ξέρω αν ποτέ τους έχουν κάνει ρεπορτάζ εκεί έξω, στην πραγματική ζωή που λέμε. Ακόμη και στον τεχνητό φωτισμό του στούντιο αναζητούν ως διαφυγή λίγη στάλα πραγματικότητας με το φόντο από την παραλία του Φαλήρου. Λίγο η αθλητική ενημέρωση, λίγο το τι απασχολεί την έντυπη δημοσιογραφία, λίγο οι συνεργάτες που επιμελούνται το πολιτικό, αστυνομικό ή οικονομικό ρεπορτάζ και η μέρα βγαίνει. Σταθερή αξία στο δημοσιογραφικό 《προϊόν》 που παράγουν είναι οι μπόλικοι διαξιφισμοί των πολιτικών που δεν απουσιάζουν ποτέ από τα πάνελ.

Ο κ.Λυριτζής έχει πιο σοφιστικέ ύφος. Είναι ο διανοούμενος της εκπομπής.Καλύπτει πολιτικά το χώρο της σοσιαλδημοκρατίας και της αριστεράς. Δείχνει με τις ερωτήσεις ότι θέλει να εμβαθύνει.Ακούει περισσότερο και δείχνει να εξισορροπεί τις εντάσεις που προκαλούνται στις συζητήσεις. Δεν τον έχω δει να ειρωνεύεται τη σκέψη των συνομιλητών. Αντιθέτως, ο δεξιών πεποιθήσεων κ.Οικονόμου παρεμβάλλει στον δημοσιογραφικό του λόγο ειρωνικά σχόλια, γίνεται ορισμένες φορές εριστικός και δεν είναι τόσο υπομονετικός στις συζητήσεις.

Να αποσαφηνίσω ότι δεν ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που επιδιώκω να απαξιώνω την εργασία των άλλων. Ωστόσο, επιθυμώ να σχολιάζω το στίγμα που αφήνουν οι επαγγελματίες στον χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης.


ΦΙΛΙΚΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΣΕΝΤΡΑ!


(Ολονύχτιο ξύλο οπαδών στην Ίο- Αύγουστος 2015)

Το καλοκαίρι του 1990 η Ίος είχε την φήμη ενός νησιού όπου όλα επιτρέπονται. Οι τουρίστες που επισκέπτονταν το νησί, είχαν προετοιμαστεί ψυχολογικά για κάτι τέτοιο. Η ολοήμερη και ολονύχτια κατανάλωση αλκοόλ και άλλων ουσιών,  οι σεξουαλικές διαστροφές που αντιστρέφονταν σε κάτι απολύτως φυσιολογικό και ομαλό, η δυνατή μουσική, τα επεισόδια και οι συμπλοκές που ήταν μεμονωμένες περιπτώσεις  ή αφορούσαν μεγαλύτερες ομάδες ανθρώπων  , όλα  σού έδιναν την εντύπωση ότι οι επισκέπτες  ανταγωνίζονταν  για το ποιός θα βγει πιο γρήγορα έξω από τα μυαλά του. Τους δεκάδες αποκαμωμένους από την ολονύχτια κραιπάλη θα έπρεπε να τους προσέχεις  για να μην τους πατήσεις. Σε αρκετά σημεία έβλεπες τους τουρίστες να ξερνάνε.Το κοινό ήταν ως επι το πλείστον νεανικό και λαχταρούσε να ξοδευτεί , να βιώσει την ελευθερία της απόλυτης παρακμής. 

Σ' ένα στενοσόκακο της Ίου,  υπήρχε το 1990 το κλαμπ Πήγασος. Εκεί υπήρχε η πληροφόρηση ότι περνούσαν τα καλοκαίρια τους οι οπαδοί του Ολυμπιακού.Περνώντας από εκεί, είχα γνωρίσει έναν Ολλανδό που ασχολούνταν με πολεμικές τέχνες(έτσι έλεγε) και εκτελούσε χρέη πορτιέρη και κράχτη(μα τόσες πολλές δουλειές μαζί!!!). Όποιος κοντοστεκόταν έξω από το κλαμπ και δίσταζε να μπει,  ο Ολλανδός που παρεμπιπτόντως ήταν ξεθεωμένος από το ολοήμερο σεξ, τού απευθυνόταν με την προτροπή "Μαλάκα, γκετ Πήγασος".

Έκτοτε, την Ίο την γνώρισα ακόμη καλύτερα...

Τετάρτη, Αυγούστου 05, 2015

ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΠΡΩΙ...

Ο υπαξιωματικός που είχε αποφασίσει να θέσει τέρμα στη ζωή του, δυστυχώς απεβίωσε. Μια δεύτερη ευκαιρία για να επανορθώσει για το κακό που έκανε στον εαυτό του, δεν πρόκειται να υπάρξει. Μέσα στην καρότσα του στάγιερ και μπροστά στα έντρομα μάτια δυο άλλων στρατιωτών, ο υπαξιωματικός αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι. Ελάχιστα δευτερόλεπτα πριν, τούς απευθύνθηκε λεγοντας 《Εγώ σας χαιρετώ!》. Η κατεύθυνση της κάνης του πιστολιού προς το κεφάλι δείχνει ότι ο υπαξιωματικός ήθελε να εκμηδενίσει τα περιθώρια λάθους της απονενοημένης πράξης. Με την χρήση της προσωπικής αντωνυμίας "Εγώ" ίσως να ήθελε να δηλώσει με εμφατικό τρόπο την επθυμία να διαχωρίσει τον εαυτό του και να κάνει διακριτή την υπαρξιακή του ταυτότητα απ' όλους τους άλλους. 

Στις 8 το πρωί στο πανέμορφο νησί της Σάμου, ένας νέος άνθρωπος αποφασίζει να κλείσει για πάντα τα μάτια του. Αφού δεν όριζε ο ίδιος τη ζωή του θέλησε να ορίσει τον θάνατό του; Στο  "δυσανάγνωστο" κεφάλαιο των προσωπικών βιωμάτων μόνο εικασίες υπάρχουν και όχι τρανταχτές αποδείξεις. Συλλυπητήρια στους ανθρώπους που θα βρουν το κουράγιο και τη δύναμη να τον πενθήσουν!

ΠΕΡΙ ΗΘΙΚΗΣ...


Είναι αυτό που λέω πάαααντα!!! Οι άνθρωποι που μιλάνε περί ηθικής και καταδικάζουν απερίφραστα και με με αυστηρότητα κάθε παρέκκλιση απ' αυτήν την ηθική, είναι οι πρώτοι που την παραβιάζουν. Λόρδοι και λοιπές αηδίες, πάρτε κοκαΐνη και άλλες διεγερτικές ουσίες για να ξεράσετε όλα τα αρρωστημένα απωθημένα σας...

ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΒΑΡΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ


Οι άνθρωποι ήταν ανέκαθεν κυνηγοί, καθώς προσπαθούσαν να εξασφαλίσουν τροφή. Κυνηγούσανε με πρωτόγονα μέσα. Η αναμέτρηση με το θήραμα, γινόταν σχεδόν με ίσους όρους και είχε πάντα ένα ρίσκο.Ο κυνηγός έπαιζε την ίδια τη ζωή του! Στις μέρες μας, τα μέσα έγιναν πιο εξελιγμένα και διασφαλίζουν ότι στην αναμέτρηση του κυνηγού με το θήραμα ο νικητής θα 'ναι πάντα ο άνθρωπος.Χωρίς να ανοίξει μύτη, ο χορτάτος κυνηγός επιδεικνύει το θήραμά του ως τρόπαιο. Βλέποντας την οικογένεια να ποζάρει χαμογελαστή και ευτυχισμένη μπροστά στο άψυχο σώμα ενός ελέφαντα, νιώθω ότι η βαριά κατάθλιψη μπορεί να προσποιηθεί την ευτυχία μπροστά στο φωτογραφικό φακό...

Δευτέρα, Αυγούστου 03, 2015

ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΡΘΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ!

"Έρχεσαι στο σπίτι μου με τιμάς• δεν έρχεσαι, με ευχαριστείς". Νομίζω ότι τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον Νίτσε. Κατά την γνώμη μου, ενέχουν το χαρακτήρα του αποφθέγματος. Έξυπνα και καλοδιατυπωμένα. Θα συμφωνήσετε ότι ο επίδοξος επισκέπτης τρώει μισή κρυάδα και μισή θέρμη για να μην νιώθει παραπονεμένος! Ναι , ο επισκέπτης μπορεί να νιώθει κάποιος σπουδαίος που τιμάει τον οικοδεσπότη, ωστόσο θα ήταν καλύτερο να αποφύγει τη συνάντηση προκειμένου να τον ευχαριστήσει. Με το συγκεκριμένο απόφθεγμα εξασφαλίζουμε μια ισορροπία στην έλξη και την απώθηση που νιώθουμε ταυτόχρονα για τις διαπροσωπικές και ευρύτερες κοινωνικές σχέσεις.

Η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ

Έχει λίγες ημέρες που απεβίωσε η μητέρα ενός φίλου μας. Χτες,  ανάμεσα σε λόγια παρηγοριάς, ο φίλος μάς μίλησε για την άσχημη εμπειρία που βίωσε από τον παπά. Την ώρα του τρισάγιου και μόλις τρεις ημέρες μετά τον ενταφιασμό,  ο παπάς έψελνε στην Μνήμη της μητέρας του φίλου μας και την ίδια ώρα άφηνε να χτυπάει το κινητό του τηλέφωνο. Δυο φορές συνέβη αυτό.Ο παπάς έψελνε με ξεθυμασμένο τόνο  και, ταυτόχρονα, έκανε επιδέξιους χειρισμούς στην οθόνη αφής του κινητού του τηλεφώνου. Κάτι τέτοιες στιγμές, οι πενθούντες είναι ψυχικά καταπονημένοι και με διάθεση για προσφορά και όχι για φασαρία. Οι παπάδες το γνωρίζουν αυτό και το εκμεταλλεύονται δεόντως. Θυμηθείτε και εκείνους τους ιερείς που μάλωναν σαν τα κοκόρια σε ένα νεκροταφείο• τα μνημόσυνα ήταν πολλά και ο ένας παπάς δεν προλάβαινε. Για να τελεστούν τα μνημόσυνα και να μην ταλαιπωρείται ο κόσμος, είχε έρθει και δεύτερος παπάς που δέχθηκε την φραστική και καθόλου κόσμια επίθεση από τον πρώτο ιερέα που έβλεπε "διαφυγόντα κέρδη".  Δυστυχώς, τα περιστατικά έλλειψης σεβασμού προς το τελετουργικό που συνοδεύει τα μνημόσυνα είναι πολλά. Έτσι τιμάει η  θρησκευτική μας παράδοση  την Μνήμη των νεκρών;

Κυριακή, Αυγούστου 02, 2015

Η ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΗ ΕΞΟΔΟΣ ΤΩΝ ΤΗΛΕΘΕΑΤΩΝ

Σφυροκοπώντας αδιάκοπα και ανελέητα, η τηλεόραση καταφέρνει να δημιουργήσει τους δικούς της τόπους και χρόνους. Δεν έχετε παρά να παρακολουθήσετε μέσα από τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ τις μεγάλες εξόδους των αδειούχων του Αυγούστου που μοιάζουν περισσότερο με την έξοδο των πολιορκημένων του Μεσολογγίου.Ακόμη και αν δεν είχατε προγραμματίσει να εγκαταλείψετε τον τόπο κατοικίας, η υποβολή της τηλεόρασης είναι τόση και τέτοια που ήδη ετοιμάζετε τις βαλίτσες σας!

Η τηλεόραση μας παροτρύνει να είμαστε διαρκώς κάπου αλλού. Δημιουργεί τα δικά της γεγονότα και αποδιοργανώνει την αίσθηση του προσωπικού μας χρόνου και χώρου .Συγχρόνως, μας καλεί να συμπλεύσουμε με την πολυπληθή γενιά του 《Ήμουν κι ΕΓΩ εκεί》.Αλήθεια, με ποιό ΕΓΩ ήμασταν εκεί;Μπήκαμε ποτέ στον κόπο να το απαντήσουμε αυτό;