Τρίτη, Δεκεμβρίου 29, 2015

ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΕΣ


Άλλοι προσπαθούν να κατακτήσουν τις υψηλότερες κορυφές στον κόσμο.Κάποιοι από αυτούς, αφήνουν τα κοκαλάκια τους εκεί! Ο άλλος, οικογενειάρχης και με δυο παιδιά, έκανε ελεύθερη πτώση από την στρατόσφαιρα για να καταρρίψει προηγούμενο ρεκόρ. Μερικοί άνθρωποι διεγείρονται με τις υψηλές ταχύτητες των αυτοκινήτων και συμμετέχουν σε ανάλογους αγώνες. Ο κατάλογος των εμπειριών με τις οποίες οι άνθρωποι αναζητούν τη δράση και την περιπέτεια είναι μακρύς.

Παρακολουθώ τον συγγραφέα και φωτογράφο ,Λέβισον Γουντ, να   προσπαθεί να διασχίσει  κατά μήκος τον μακρύτερο  ποταμό του κόσμου, τον Νείλο.Τολμηρός και πρώην υπαξιωματικός του στρατού,  έχει σχεδιάσει επί χάρτου την δική του άσκηση των ορίων και των αντοχών του. Θα χρειαστεί να διανύσει έξι χώρες και πέντε χιλιάδες χιλιόμετρα για να αποδείξει στον εαυτό του τις ανεξάντλητες ψυχικές του αντοχές. Σε όλο αυτό το ταξίδι συμβαίνουν πολλά. Ένας συνοδοιπόρος του χάνει τη ζωή του από θερμοπληξία και τα άγρια ζώα που ζουν στις όχθες του Νείλου αποτελούν μια διαρκή απειλή για τη ζωή της ομάδας των εξερευνητών. Η αποφυγή της αφυδάτωσης, η υγρασία, ο καυτός ήλιος, η μεγάλη σωματική προσπάθεια και κόπωση, τα ναρκοπέδια που μπορούν να διαμελίσουν ανά πάσα στιγμή τα σώματα των εξερευνητών, οι εμπόλεμες ζώνες και ο εμφύλιος σπαραγμός, είναι πράγματα που κρατούν σε επαγρύπνηση και πνευματική εγρήγορση τον Λέβισον Γουντ και όσους τον βοηθούν στο παράτολμο εγχείρημά του.Μοναδικές στιγμές ανεμελιάς, ο συγχρωτισμός με δαφορες φυλές. Έβλεπα προηγουμένως τον Γουντ να επιδιώκει να "εγκλιματιστεί" με τις συνήθειες των αυτοχθόνων και να λούζεται με ούρα αγελάδας. Τα ούρα αγελάδας και το ουρικό οξύ, διαθέτουν αντισηπτικές ιδιότητες και κοκκινίζουν τα μαλλιά σε διάστημα πέντε ημερών. Ο ριψοκίνδυνος συγγραφέας επιθυμεί να γίνει ένα σώμα με τους ντόπιους. Η εξερευνητική ματιά απαιτεί το παθιασμένο δόσιμο του Λέβισον Γουντ, που επιδιώκει να καταγράψει στο ακέραιο το βίωμα αυτού του πολύμηνου ταξιδιού.

Σάββατο, Δεκεμβρίου 26, 2015

ΠΩΣ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!


Πάνοπλοι οι άνδρες της αντιτρομοκρατικής μπουκάρουν σε ένα σπίτι στην Κωνσταντινούπολη.Είναι Οκτώβριος του τρέχοντος έτους και η αντιτρομοκρατική ψάχνει για επαναστάτες που αποτελούν απειλή για το καθεστώς! Αντί να μπουκάρουν σε παλάτια και σε σπίτια μεγαλόσχημων της αστικής τάξης, προτιμούν να κάνουν επίδειξη ισχύος σε μια φτωχική κατοικία. Μπαίνουν μέσα χωρίς να τους αντισταθεί κανείς! Αρχίζουν να ψάχνουν μέχρι τη στιγμή που ακούγεται ένας πυροβολισμός σε διπλανό δωμάτιο. Μια 25χρονη κοπέλα κείτεται στο πάτωμα.Έχει πυροβοληθεί επειδή ζητάει από τους πάνοπλους αστυνομικούς να φορέσουν πλαστικά καλύμματα στις μπότες τους ώστε να μην λερώσουν το σπίτι. Η εκδοχή αυτή είναι η επικρατέστερη! Κάποιος από τους άνδρες της αντιτρομοκρατικής, το θεωρεί υβριστική συμπεριφορά και αναλαμβάνει να αποδώσει ακαριαία την "δικαιοσύνη" όπως αυτός την οραματίζεται! Η βολίδα από την σφαίρα, διαβάζω, προσκρούει στα σώματα των ανθρώπων με ταχύτητα 250 μέτρα το δευτερόλεπτο.Φαντάζομαι ότι ο πυροβολισμός ήταν εξ επαφής και η βολίδα της σφαίρας δεν άφησε κανένα περιθώριο για να ανανήψει από τα τραύματά της η όμορφη κοπέλα. Λίγες ημέρες μετά, αποβιώνει. Ακόμη και ο ίδιος ο θάνατος, θα πρέπει να αισθάνεται αρκετά ηλίθιος...

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 25, 2015

ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ


Αναζητούμε το πνεύμα των Χριστουγέννων, όταν με αυτά τα μακροβούτια και τις βαθιές εισπνοές και εκπνοές στον καταναλωτικό μας κόσμο αχρηστεύσαμε τις ιδέες. Αν διακινούμε ιδέες και εμπλεκόμαστε σε μια συνεχή αλληλεπίδραση μαζί τους είναι επειδή πορευόμαστε προς έναν κόσμο στην ιδεατή του μορφή. Ένας τέτοιος κόσμος μπορεί να είναι ουτοπικός, ωστόσο μας είναι απαραίτητος επειδή σπάει τα δεσμά πάνω στην υλική φύση των πραγμάτων. Τα Χριστούγεννα όπως και κάθε γιορτή, γίνονται αφορμές για την έμπρακτη απόδειξη της αγάπης(κατεξοχήν ιδέα) μέσα από την προσφορά των δώρων.Στην χθεσινή συζήτηση στην ΕΡΤ1, ο κοινωνιολόγος Τάτσης(νομίζω ότι λέω σωστά το όνομα) επεσήμανε την πρωτοκαθεδρία των δώρων στις γιορτινές ημέρες. Η χειρονομία αυτών των δώρων υπακούει στο σχήμα Προσφορά-Αποδοχή-Ανταπόδωση. Επί ματαίω, περιμένουμε να μας ανταποδώσουν τον ιδεατό κόσμο. Ορθώς , ο κοινωνιολόγος λέει ότι αυτό που λείπει στις μέρες μας δεν είναι "να δώσουμε και να πάρουμε αλλά να δοθούμε".

Καλά Χριστούγεννα σε όλους και όλες!

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 24, 2015

Ο ΑΠΟ ΟΜΟΡΦΙΑΣ ΘΕΟΣ!


Η Νάση είναι μια από τις πολύ καλές μου φίλες με τις οποίες έχω διατηρήσει την επαφή μου στο διαδίκτυο.Μου έλεγε την προηγούμενη φορά για την παρουσία ενός τριζονιού μέσα στο σπίτι και πόσο αυτό την βοήθησε σε συναισθηματικό επίπεδο. Με αφορμή τον απρόσκλητο επισκέπτη, σκέφτομαι ότι η βοήθεια μας έρχεται πάντα από εκεί που δεν περιμένουμε. Ζώντας κάτω από το βάρος των αναμνήσεων, των επιθυμιών που έχουν απωθηθεί, των προσδοκιών για μια καλύτερη ζωή και όλων των βιωμένων δυσάρεστων εμπειριών , δεν μπορούμε να ξέρουμε εκ των προτέρων πού και με ποιά μορφή θα μας βρει η βοήθεια! Κατά βάθος, αναζητούμε να καταλάβουμε τον ελάχιστο χώρο και χρόνο ως μια αποστομωτική απάντηση στον υπερδιογκωμένο εγωισμό μας που επιθυμεί την ευρυχωρία ! Το μικροσκοπικό πλάσμα που επισκέφτηκε σε ανύποπτο χρόνο την φίλη μου, αποτελεί την ιδεώδη μεταφορά ότι η αληθινή ομορφιά βρίσκεται σε όλους αυτούς που μπορούν να υπάρξουν καταλαμβάνοντας ελάχιστα τετραγωνικά χώρου.

Τρίτη, Δεκεμβρίου 22, 2015

Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Μας κουράζει η ασυνεννοησία επειδή συμμετέχουμε σε έναν διάλογο και προσδοκούμε ότι ο συνομιλητής μας σχεδόν θα ψυχανεμίζεται όλα αυτά που του λέμε! Η πραγματικότητα, ωστόσο, έχει πολλές απογοητεύσεις και διαψεύσεις. Η αίσθηση ότι δεν μας καταλαβαίνουν εξαγριώνει αλλά δεν προβληματίζει για τις αληθινές αιτίες του προβλήματος. Είμαστε τόσο απόλυτοι και εγωπαθείς που δεν καταλαβαίνουμε ότι είναι στην φύση της αληθινής και ουσιαστικής επικοινωνίας να είναι δυσνόητη και να συναντά παντού και πάντα εμπόδια. Η ομολογία μας ότι αγαπούμε να ζούμε μέσα σε μια κουλτούρα διαλόγου, πρωτίστως, σημαίνει ότι διαθέτουμε τις ψυχικές αντιστάσεις για να ξεπερνούμε τα εμπόδια. Αγαπάς τον διάλογο; Πάλεψέ το!

Σάββατο, Δεκεμβρίου 12, 2015

ΤΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Έχω ξαναγράψει ότι το σύμβολο της νεοελληνικής ζωής μας υπήρξε το άσπρο πλαστικό ποτηράκι του φραπέ.Το συναντάς παντού.Θυμάμαι παλιότερα έναν γενναίο συμπατριώτη μας να βρίσκεται έξω από ένα γραφείο του οαεδ και να σπρώχνεται μέσα στο μπούγιο για το ποιός θα εισέλθει πρώτος να εξυπηρετηθεί.Ο εν λόγω κύριος κρατούσε ένα άσπρο πλαστικό κυπελάκι και το είχε ψηλά φωνάζοντας παθιασμένα "μας πήρατε τις δουλειές και τήν ψυχή, δεν θα μας πάρετε το φραπέ".Τη συγκεκριμένη εικόνα την ανακάλεσα στην μνήμη μου καθώς έβλεπα τους προπηλακισμούς στον αναπληρωτή υπουργό Υποδομών, κ.Σγουρίδη, στο κλειστό γυμναστήριο των Φερών. Ένας από τους αγρότες τον είχε πλησιάσει σε απόσταση αναπνοής και του τα έψελνε κρατώντας στο ένα του χέρι το γνωστό άσπρο ποτηράκι του φραπέ που, δικαίως, ανακηρύσσεται σε" δισκοπότηρο " του αξιοπρεπούς αγώνα και της επανάστασης.