Δευτέρα, Ιανουαρίου 25, 2016

ΠΡΕΛΟΥΔΙΟ....

Εφημερίδες διαβάζω από τα πρώτα χρόνια της εφηβείας  μου σε καθημερινή βάση. Ο εφήμερος λόγος τους υπήρξε για μένα ένα μεγάλο μάθημα της πραγματικότητας. Πριν χρόνια,  διάβαζα για την περίπτωση ενός ανθρώπου στην Αγγλία που ήταν σταθερός πελάτης ενός πρατηρίου βενζίνης. Για χρόνια πολλά  εφοδίαζε το αυτοκίνητό του με βενζίνη και είχε αποκτήσει μια καλή φιλία και μια τυφλή εμπιστοσύνη προς το πρόσωπο του ιδιοκτήτη του βενζινάδικου. Όλα αυτά μέχρι τη στιγμή που ο οδηγός του αυτοκινήτου ανακαλύπτει  ότι ο ιδιοκτήτης τον κατέκλεβε κάθε φορά που του έβαζε βενζίνη. Ο οδηγός εξαγριώνεται τόσο για την κατ'εξακολούθηση κλοπή όσο και για την προδοσία μιας σχέσης εμπιστοσύνης. Ο οδηγός ,μαινόμενος, ξυλοκοπεί  αγρίως τον" βενζινά" και τον στέλνει στο νοσοκομείο.

Το παραπάνω γεγονός θα μπορούσε να αποτελεί και μια παραβολή με άκρως διδακτικό περιεχόμενο.  Τα τσιράκια, τα κακόμοιρα πλασματάκια που υποδύονται τα τραμπούκια, οι σαλιογλείφτες, οι μωροφιλόδοξοι και οι άνθρωποι που εξαπατούν τους άλλους θα πρέπει να γνωρίζουν ότι μπορεί να στραβώσει ο χρόνος και να πάρει ανάστροφη κίνηση. Είναι τότε, που  ο κόσμος γυρίζει ανάποδα και οι πληρωμές γίνονται με αναδρομική ισχύ. Φαντάζομαι ότι ο βενζινάς θα έζησε τον ανελέητο ξυλοδαρμό του ως μια φωταγωγημένη σκηνή με κάμποσες στιγμές σκοτοδίνης.Η  απάτη και η αλητεία, ξέρετε, ακούγονται διαχρονικώς από τους φιλόμουσους ως πρελούδιο...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα