Παρασκευή, Φεβρουαρίου 26, 2016

"Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ"



Ο ανθρωπόμορφος θάνατος δεν θα μπορούσε παρά να παρουσιάζεται με ένα τρομερό και παγερό προσωπείο. Είναι ψυχρός και διεκπεραιωτής! Σε ένα δάσος που σφύζει από ζωή, ο θάνατος πλησιάζει τα ανύποπτα θύματά του. Τίποτα στο δάσος δεν φαίνεται να μας προκαλεί την περιέργεια για τον αθόρυβο και εξαιρετικά ευέλικτο θάνατο που παίρνει τη ψυχή των πλασμάτων. Η όραση και η αφή είναι οι αισθήσεις του θανάτου! Με ένα απλό άγγιγμα όλα νεκρώνουν! Ζώα , λουλούδια και κάθε μορφής ζωή απειλούνται από τον ιπτάμενο χάρο!
Σ' έναν διεκπεραιωτή της ζωής δεν επιτρέπεται να είναι ευσυγκίνητος! Ο θάνατος συναντά ένα αμέριμνο ελάφι και αυτό είναι κάτι παραπάνω από μια απλή συνάντηση! Το απεχθές και αδυσώπητο βλέμμα διασταυρώνεται με το καλωσυνάτο και τρυφερό βλέμμα του ελαφιού. Τα χέρια του θανάτου, καθώς πλησιάζουν για να αγγίξουν το ελάφι, ξαφνικά κοκαλώνουν! Σάρκα είμαστε και κόκαλα γινόμαστε! Το ελάφι παίρνει παράταση ζωής. Ο θάνατος αδυνατεί να καταστρέψει την ομορφιά! Είναι από τις στιγμές που ο Έρωτας για τη Ζωή αφομοιώνει τον Θάνατο! Είναι από εκείνες τις φορές που ο Έρωτας για τη Ζωή παίζει το παιχνίδι μέχρι Θανάτου. Ο Έρωτας για τη Ζωή, που ενσαρκώνεται στο ελάφι, μοιάζει αξεδιάλυτος με τον Θάνατο.
Δεν είναι ο θάνατος που πάει προς τον Έρωτα για τη Ζωή , αλλά το ελάφι που πηγαίνει προς τον θάνατο και τον επιζητά! Το ολοκληρωτικό πάθος για τη ζωή είναι αυτοκαταστροφικό• ακόμη και ο Θάνατος διστάζει να αγγίξει! Το τέλος είναι συγκινητικό μέσα σε μια φύση που ησυχάζει. Μόνος θόρυβος στην νύχτα, οι μονότονοι ήχοι από τους γρύλους. Αν μοιάζουν τα θεσπέσια και μονότονα τραγούδια των γρύλων και των τζιτζικιών είναι επειδή "Θάνατος και Έρωτας για τη Ζωή" είναι φτιαγμένα από την ίδια ουσία...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα