Κυριακή, Μαρτίου 27, 2016

Η ΦΗΜΗ ΚΑΙ Η ΔΟΞΑ


Το 1963 ήταν η εποχή που μεσουρανούσε το "άστρο" του ηθοποιού Μάρλον Μπράντο και δικαιολογημένα μια ταινία του ελληνικού κινηματογράφου θα διάλεγε το όνομα του πασίγνωστου ηθοποιού σε τίτλο της. Έβλεπα πιο μπροστά την ταινία "Τύφλα να έχει ο Μάρλον Μπράντο" με τον σπουδαίο Θανάση Βέγγο και τον Κώστα Κακκαβά στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Ο υπάλληλος στο ληξιαρχείο(Βέγγος) ασφυκτιά στο εργασιακό του περιβάλλον και περιμένει με μεγάλη αδημονία τη στιγμή που θα λάβει την άδεια για τις δεκαπενθήμερες διακοπές του. Η συνάδελφος του φροντίζει να του υποδείξει ως ιδανικό τόπο διακοπών και ξεκούρασης το νησί του Πόρου και το ξενοδοχείο "Χρυσή Αυγή". Ο Βέγγος με το ονοματεπώνυμο Στέφανος Αυγερινός, την εμπιστεύεται και αποφασίζει να πάρει το πλοίο της γραμμής.


Μέσα στο πλοίο, ο υπάλληλος του ληξιαρχείου γνωρίζει τον συνονόματο και συνεπώνυμο ποιητή, Στέφανο Αυγερινό(που υποδύεται ο Κ.Κακκαβάς). Ο ποιητής Αυγερινός έχει την φήμη του γυναικοκατακτητή και "γυναικοφάγου". Ο ίδιος αποφεύγει την δημοσιότητα και τις φωτογραφίες. Συνταξιδεύει με έναν φίλο του που θεωρεί ότι η επιτυχία που σημειώνει με τις γυναίκες οφείλεται στην δημοσιότητα και την φήμη και όχι στην προσωπικότητα και την γοητεία που αυτός διαθέτει. Ο ποιητής Αυγερινός αισθάνεται θιγμένος και επιθυμεί να διαπιστώσει αν ο φίλος του έχει δίκιο.
Ο υπάλληλος του ληξιαρχείου είναι αφελής, έχει το ίδιο ονοματεπώνυμο και πάει στον ίδιο ακριβώς προορισμό. Αυτός, είναι ο κατάλληλος να υποδυθεί τον ποιητή και να βοηθήσει στην πραγματοποίηση ενός ιδιότυπου ψυχολογικού πειράματος.


Στο νησί, οι γυναίκες περνούν τις διακοπές τους μέσα στην πλήξη και την ανία. Δεν υπάρχει πουθενά φλερτ και ερωτικό ενδιαφέρον. Οι κινήσεις τους είναι προγραμματισμένες. Η αναγγελία από τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου ότι αναμένεται ο φημισμένος ποιητής και γυναικοκατακτητής ,Αυγερινός, εξάπτει τα πάθη τους. Όλες αρχίζουν να φαντασιώνονται με ένα πρόσωπο που τους είναι παντελώς άγνωστο! Η ώρα του καλλωπισμού και της προετοιμασίας για την υποδοχή, είναι ένα διάστημα προσμονής και καρτερίας για ένα είδωλο με σάρκα και οστά!


Η υποδοχή γίνεται μέσα σε εκδηλώσεις λατρείας. Το πανό για το καλοσώρισμα και τα λουλούδια με τα οποία ραίνουν τον ψευδεπίγραφο ποιητή αποτυπώνουν το κλίμα ενθουσιασμού που επικρατεί. Ο αφελής υπάλληλος του ληξιαρχείου φοράει το φωτοστέφανο του ποιητή που ακτινοβολεί πνευματικότητα! Οι γυναίκες τον πολιορκούν στο κάθε του βήμα και επιζητούν ένα βλέμμα, μια χειρονομία, ένα φιλί και ένα χάδι. Είναι τόση και τέτοια η υποβολή, που οι γυναίκες μοιάζουν με κοπάδι λυσσασμένων και εκστασιασμένων θηλυκών που παραμονεύουν να κατασπαράξουν το θήραμά τους!
Ο πραγματικός ποιητής, Αυγερινός, δεν πιστεύει σε όλα αυτά που βλέπει! Ο ίδιος μείον τη φήμη του δεν μπορεί να γοητεύσει καμιά γυναίκα. Όσες προσπάθειες κι αν κάνει, αυτές αποτυγχάνουν. Δεν είναι τα πρόσωπα, η εμφάνιση και η προσωπικότητα που σαγηνεύουν αλλά η φήμη και η δόξα που περιβάλλει την εικόνα ενός ανθρώπου.


Ο ψεύτικος ποιητής πρέπει να αποκαθηλωθεί! Έχει ξεμυαλίσει όλες τις γυναίκες του ξενοδοχείου και έχει γίνει μισητός στους άλλους άντρες. Ο πραγματικός ποιητής , Αυγερινός, επιχειρεί να τον εξευτελίσει και να τον γκρεμίσει από τον θρόνο του καρδιοκατακτητή των γυναικών! Αυτό συμβαίνει όταν η κατάσταση ξεφεύγει εκτός ελέγχου και αναγκάζεται να αποκαλύψει την αληθινή του ταυτότητα μπροστά στις γυναίκες και τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου. Η απομυθοποίηση και ο χλευασμός του υπαλλήλου του ληξιαρχείου γίνεται ακαριαία! Οι θαυμάστριες του τον εγκαταλείπουν για χάρη του πραγματικού ποιητή. Αυτόν, τον ακολουθούν σαν υπνωτισμένες!

Νομίζω, ότι ένα μεγάλο μέρος των ελληνικών ταινιών απάντησαν με τρόπο εύληπτο και διασκεδαστικό σε ζητήματα που εξακολουθούν να παραμένουν άλυτα και να αποτελούν αντικείμενα συζητήσεων και ανάλυσης. Για τον Θανάση Βέγγο δεν μιλώ , επειδή ό,τι κι αν πω είναι λίγο!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα