Σάββατο, Απριλίου 16, 2016

ΤΟ ΓΙΑΤΡΙΚΟ ΤΗΣ ΑΦΟΣΙΩΣΗΣ

Σε ένα από τα γράμματα που στέλνει ο Βαν Γκογκ στον αδερφό του τον Σεπτέμβριο του 1889, λέει:
ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΑΔΕΡΦΕ, ΠΑΝΤΑ σου γράφω στα ενδιάμεσα της δουλειάς μου• δουλεύω δαιμονισμένα• έχω μια μανία για δουλειά, περισσότερο από κάθε άλλη φορά.Και πιστεύω πως αυτό θα συντελέσει στην γιατρειά μου".Ώστε, ο Βαν Γκογκ αναγνωρίζει στην μονομανία της εργασίας του το θεραπευτικό μέσο για την αρρώστια του. Μια παρόμοια στάση, πιστεύω, υιοθετούν όλοι εκείνοι που χάνουν την υγεία τους και βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από το τρομερό πρόσωπο του θανάτου.
Όταν ο άνθρωπος βιώνει αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης και έχει όλα τα απαραίτητα σε υλικό και συναισθηματικό επίπεδο, δεν μπορεί να φανταστεί το τέλος που θα έχει στη ζωή του.Προηγουμένως, διάβασα στην Lifo για έναν 77χρονο Ρώσο που είχε χάσει σε σύντομο χρονικό διάστημα την γυναίκα του και την δουλειά του.Σε αυτές τις δυο απώλειες, θα έπρεπε να συμπληρώσουμε και την εξαφάνιση του σκύλου του. Γυναίκα, σκύλος και δουλειά, εξασφάλιζαν στον ηλικιωμένο μια ικανοποιητική ζωή.Ωστόσο, οι αναπάντεχες απώλειες ανέτρεψαν ολοκληρωτικά τη ζωή του. Τοποθετώντας ένα πλακάτ με την εικόνα του σκύλου, ο ηλικιωμένος περιπλανιόταν επί ένα δίμηνο προκειμένου να ανακαλύψει τα ίχνη του αγαπημένου του ζώου.Συντετριμμένος από όλα αυτά που του είχαν συμβεί, ο ηλικιωμένος θα έκανε σκοπό της ζωής του να βρει τον σκύλο του. Η προσπάθεια υπήρξε ατελέσφορη και ο ίδιος πέθανε από καρδιακή προσβολή.
Για τον τέως ευτυχή ηλικιωμένο, τίποτα δεν προμήνυε το τραγικό του τέλος.Παρομοίως, απρόβλεπτη ήταν η αυτοκτονία του Βαν Γκογκ , αλλά και ο θάνατος του αδερφού του που δεν άντεξε και πέθανε λίγους μήνες αργότερα.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα