Σάββατο, Απριλίου 30, 2016

"Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ"


Στην τηλεοπτική εκπομπή " Ο Χριστός ξανασταυρώνεται" ο ιερέας του χωριού Λυκόβρυση εκπροσωπεί την θεσμοθετημένη εκκλησία που έχει σαν ύψιστο σκοπό να αποτρέψει αυτούς που θέλουν να διασαλεύσουν την τάξη του θεού. Ο ιερέας συμβιώνει αρμονικά με την εξουσία του αλλόθρησκου Αγά. Το κοινό συμφέρον φαίνεται ότι ενώνει τις δυο διαφορετικές εξουσίες. Ο Αγάς πρέπει να διασφαλίσει την ειρήνη και την υπακοή των κατοίκων του χωριού. Για τον λόγο αυτό, χρησιμοποιεί τον ιερέα που διαθέτει κύρος και επιρροή στον κόσμο. Από την άλλη, ο ιερέας ενδιαφέρεται περισσότερο για την κατοχύρωση των προνομίων του.Αγάς και ιερέας επικοινωνούν τακτικά και βρίσκονται σε ένα διαρκές "δούναι και λαβείν".
Ο ιερέας του χωριού λατρεύει την ιεραρχία και τις διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους. Ο διαχωρισμός σε φτωχούς και πλούσιους είναι κάτι θεάρεστο και απολύτως αποδεκτό με το χριστιανικό πνεύμα της αγάπης και της ισότητας των ανθρώπων. Το βλέμμα του είναι βλοσυρό και το μίσος για όποιον αμφισβητεί τις αξίες του είναι δεδομένο. Ο φόβος και η απειλή του αφορισμού είναι τα μέσα με τα οποία προσπαθεί να επιβάλλει την εξουσία στους χωρικούς. Ο ιερέας έχει μια κόρη άρρωστη που αργοπεθαίνει. Φαίνεται ότι ένα τέτοιο βίωμα ουδόλως μαλακώνει την ψυχή του. Η σκληρότητα και το πνεύμα της μισαλλοδοξίας του είναι εμφανή στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει καποιους πρόσφυγες, που έχουν εγκατασταθεί κοντά στο χωριό του και στην τοποθεσία Σαρακίνα.
Στην Σαρακίνα και μαζί με τους πρόσφυγες, υπάρχει ένας ιερέας που ζει μαζί με το ποίμνιο του τις στερήσεις και τις κακουχίες που έχει η προσφυγιά. Ο ιερέας αυτός, μπορούμε να πούμε, είναι εκτός της θεσμοθετημένης εκκλησίας.Σε μια επίσκεψη στον δέσποτα, εμφανίζεται ρακένδυτος και ξυπόλητος. Ο δέσποτας τον επιπλήττει για την "απρεπή" εμφάνιση. Όταν μαθαίνει ότι ο ιερέας δεν έχει κάνει εγκύκλιες σπουδές στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, σχεδόν, τον υβρίζει και τον διώχνει. Ο ιερέας της Λυκόβρυσης, πλήρως εναρμονισμένος με την ιδεολογία και τη στάση του δέσποτα, υιοθετεί την ίδια ακριβώς συμπεριφορά! Δεν αναγνωρίζει τον ξυπόλητο ιερέα της Σαρακίνας και επιδεικνύει απέναντί του μια ανευ προηγουμένου μοχθηρία!
Ο ιερέας της Σαρακίνας με το ταλαίπωρο ποίμνιο του έχουν καταφέρει να συγκινήσουν μερικούς από τους κατοίκους της Λυκόβρυσης. Ανάμεσα σε αυτούς, ο γιος του Πατριαρχέα που ο ιερέας τον προορίζει για γαμπρό της κόρης του. Ο γάμος αναβάλλεται συνεχώς εξαιτίας της κακής υγείας της μέλλουσας νύφης αλλά και εξαιτίας του Πατριαρχέα που δεν συναινεί σε αυτόν τον γάμο. Την ώρα που ο Πατριαρχέας είναι ετοιμοθάνατος, ο ιερέας του ζητάει να εξομολογηθεί και να αναγνωρίσει το λάθος που δεν συμφωνούσε με τον γάμο των δυο παιδιών τους. Ο ιερέας είναι κυνικός και δεν σέβεται ούτε τις τελευταίες στιγμές ενός ανθρώπου. Πεθαίνοντας ο Πατριαρχέας, ο ιερέας ενοχοποιεί τον γιο για αυτήν την εξέλιξη! Ενεργοποιώντας τις ενοχές , τις τύψεις, το αίσθημα του φόβου και της τιμωρίας, ο ιερέας επιδιώκει να χειραγωγήσει τους κατοίκους του χωριού.
Η χειραγώγηση φαίνεται πως δεν είναι επιτυχημένη. Εκτός της επιρροής φαίνεται να βρίσκεται ακόμη και ο αδερφός του ο δάσκαλος που πηγαίνει και κάνει μάθημα στα παιδιά της Σαρακίνας. Για κάθε σωστή απάντηση που δίνουν τα παιδιά, ο δάσκαλος τα επιβραβεύει με φέτες ψωμιού. Αρκετοί κάτοικοι του χωριού ετοιμάζουν είδη πρώτης ανάγκης που τα μεταφέρουν στους πεινασμένους της Σαρακίνας. Ο ιερέας βλέπει ότι η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου. Απευθύνεται στον Αγά και ζητάει την επέμβασή του και εγγυήσεις ότι οι Σαρακινοί δεν θα απειλήσουν τις ιδιοκτησίες και τα χωράφια. Ο Αγάς τον καθησυχάζει, ζητώντας συγχρόνως και ανταλλάγματα. Ο ψυχογιός που του κρατάει συντροφιά τις ώρες της μοναξιάς , θέλει επειγόντως γυναίκα. Ο ιερέας και προκειμένου να διασφαλίσει τα δικά του συμφέροντα, δέχεται να επιλέξει μια κοπέλα του χωριού που θα παραδώσει στις ορέξεις του τουρκόπαιδου!
Στο χωριό επικρατεί μια αναστάτωση. Ένα μέρος των κατοίκων θέλει να συνεισφέρει από τα υπάρχοντά του στους εξαθλιωμένους της Σαρακίνας. Ο γιος του Πατριαρχέα αποφασίζει να δωρίσει όλη την περιουσία του. Αυτή η ενέργεια κάνει έξαλλο τον ιερέα που τον ανακαλεί στην τάξη και, τελικά, τον αφορίζει! Ο ιερέας αποφασίζει να λάβει πιο δραστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Καλεί τον Παναγιώταρο που είναι άνθρωπος με κακή φήμη, αδίστακτος και έρμαιο των παθών του και του αναθέτει να ηγηθεί μιας ομάδας τραμπούκων που θα αναχαιτίσουν την κάθοδο των ξυπόλητων και εξαθλιωμένων Σαρακινών στα χωράφια και τις κατοικίες τους. Ο Παναγιώταρος δέχεται, εξασφαλίζοντας εξουσία με την κατάληψη της θέσης του Σείζη ( ο άνθρωπος που φυλάει τον Αγά). Πραγματι, οργανώνει μια ομάδα και καιροφυλακτεί τον ερχομό των προσφύγων. Οι δύο ομάδες συναντιούνται και ξεσπούν συμπλοκές με τραυματίες. Το "αγαπάτε αλλήλους" μετατρέπεται σε " δέρνετε αλλήλους"!
Έχω σταματήσει την παρακολούθηση των επεισοδίων την στιγμή που ο παπάς της Λυκόβρυσης συγκεντρώνει όπλα και σφαίρες για να προκαλέσει αιματοχυσία!
Σκέφτομαι πως αν ο θεός ήταν δικαστής θα έπρεπε να δικάσει και να καταδικάσει τον ιερέα για σωρεία παραβάσεων του κοινού ποινικού κώδικα. Ο παπάς συμπεριφέρεται ως κοινός μαφιόζος σε αντίθεση με τον ιερέα της Σαρακίνας που δεν εγκαταλείπει τον εξαθλιωμένο κόσμο και κάνει πράξη τα λόγια του Χριστού.Δυο ιερείς που κηρύττουν τον ίδιο λόγο αλλά που οι πράξεις τους είναι διαμετρικά αντίθετες! Η κόλαση που μάχεται τον παράδεισο! Για αυτό το βιβλίο που παρουσιάστηκε στην εξαίρετη τηλεοπτική του εκδοχή, ο Καζαντζάκης πολεμήθηκε με μένος από ένα τμήμα των ανθρώπων της Εκκλησίας. Στις μέρες μας, η επίσημη Εκκλησία τον μνημονεύει. Είναι κι αυτό μια αργή αλλά σημαντική πρόοδος!
Καλή Ανάσταση σε όλες και σε όλους!!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα