Πέμπτη, Απριλίου 28, 2016

ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Η τηλεόραση ήταν συσκευασμένη σε μια μεγάλη χαρτόκουτα στα 1972. Έχοντας τηλεόραση μέσα στο σπίτι, Θα γλυτώναμε την ορθοστασία έξω από τις βιτρίνες με τα ηλεκτρονικά προϊόντα και τις ανοιχτές οθόνες των τηλεοράσεων.
Το Πάσχα του 1973 αποκτήσαμε το πρώτο αυτοκίνητο για επαγγελματική χρήση. Με όλη την οικογένεια κάναμε αρκετά ταξίδια.
Το 1977 δέχτηκα από τον συγχωρεμένο πατέρα μου ένα δώρο που λαχταρούσα πολύ: μια κινηματογραφική μηχανή προβολής χωρίς ήχο(έχω γράψει και παλιότερα για αυτήν).
Το 1978 και , κυρίως, το 1979 έμαθα για τους ασυρμάτους και για τα σι μπι. Ο θείος μου που πειραματιζόταν με όλα αυτά, μας έπαιρνε και πηγαίναμε σε ψηλά σημεία της Θεσσαλονίκης ώστε να έχουμε καλό σήμα και να μπορούμε να μιλάμε με άλλον κόσμο. Είχα μάθει το μπρέικ ως λέξη που δήλωνε τη διάθεση να διακόψω την επαφή των άλλων και να συμμετάσχω στη συζήτησή τους. Όλοι αυτοί οι ήχοι στις συχνότητες ήταν κάτι το μαγικό.Θυμάμαι έντονα μια βραδιά του 1979 στο Πανόραμα. Εντεκάχρονο παιδί, ήμουν αρκετά δεκτικός στις συγκινήσεις του καινούριου μέσου επικοινωνίας!
Το 1978 με 1979 αγοράσαμε μηχανή λήψης και αποκτήσαμε μια κανούρια κινηματογραφική μηχανή προβολής που έπαιζε ταινίες με ήχο. Το ζεύγος μηχανή λήψης και κινηματογράφος προβολής πήγαιναν μαζί. Όλη αυτή η αλματώδης εξέλιξη της τεχνολογίας βασίστηκε σε προϊόντα που ήταν αλληλοεξαρτώμενα!
Το 1982 αγοράσαμε το πρώτο βίντεο• ένα τεράστιο και δύσχρηστο βίντεο. Θυμάμαι πως προσκαλούσα φίλους για να παρακολουθούμε ταινίες. Οι εγγραφές με εκπομπές από την τηλεόραση, ήταν πολλές. Ακόμη και σήμερα διαθέτω κασέτες εκείνων των χρόνων.
Με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή άρχισα να ασχολούμαι το 1998. Το 2004 είχα αποκτήσει φορητό υπολογιστή.
Σε γενικές γραμμές, οι πρώιμες εμπειρίες με τον καινούριο θαυμαστό κόσμο της τεχνολογίας που ξεπρόβαλε υπήρξαν ικανοποιητικές! Κάνοντας μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα