Σάββατο, Οκτωβρίου 22, 2016

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΥΠΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ

(Κείμενο γραμμένο τον φετινό Ιούνιο)





Ανέβαινα στο καφέ "Η Πρίγκηπος" για την εκδήλωση του περιοδικού Ποιητική σε συνεργασία με τις εκδόσεις Πατάκη και βιβλιοπωλείο"Κεντρί" για τον εγχώριο Υπερρεαλισμό. Στις 135 σελίδες της Ποιητικής, περιλαμβάνονται τα κείμενα διημερίδας που είχε πραγματοποιηθεί τον περσινό Ιούνιο από το τμήμα της Γαλλικής Φιλολογίας και Γλώσσας εδώ στη Θεσσαλονίκη. Η ιδέα για την παρουσίαση του εγχώριου υπερρεαλιστικού κινήματος βρήκε ενθουσιώδη υποδοχή στον εκδότη του περιοδικού Χάρη Βλαβιανό.Ακούγοντας τους ομιλητές, κατάλαβα καλά πόσο δύσκολο είναι να συντονίζεται αλλά και να πετυχαίνει το σκοπό του ένα σύνολο ανθρώπων.
Ο θεατρολόγος, Νικηφόρος Παπανδρέου, μνημόνευσε την Αθανασία Τσατσάκου (1943-2014). Η περσινή διημερίδα για τον γαλλικό και ελληνικό Υπερρεαλισμό είχε γίνει στην μνήμη της ομότιμης καθηγήτριας του Α.Π.Θ. Αληθινά συγκινητική η φράση του Παπανδρέου "σε όλα τα στάδια της ωριμότητας είχε μέσα της μια εύθραυστη νεότητα". Πολλές ευχαριστίες αποδόθηκαν στον γιο του ποιητή Ανδρέα Εμπειρίκου, Λεωνίδα που παραχώρησε ανέκδοτες φωτογραφίες και κείμενα του πατέρα του για το αφιέρωμα. Ο Λεωνίδας Εμπειρίκος επαίνεσε την άψογη οργάνωση της περσινής διημερίδας που "ανανέωσε το ενδιαφέρον για το ελληνικό υπερρεαλιστικό κίνημα" που αμφισβητούνταν ακόμη και η ύπαρξή του. Περίπου σαράντα χρόνια μετά τον θάνατο του Εμπειρίκου, το μεγαλύτερο μέρος παραμένει ανέκδοτο. Ο Λεωνίδας Εμπειρίκος αναφέρει ότι αυτό δεν οφείλεται στην ελευθεροστομία του πατέρα του αλλά σε "προσωπικούς λόγους". Προσωπικοί λόγοι θεωρούνται τα κείμενα με ερωτική θεματολογία που είχαν μια δυσκολία να εκδοθούν και απευθύνονταν σ' ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, την Μάτση Χατζηλαζάρου. Στους προσωπικούς λόγους συγκαταλέγεται, επίσης, η εσωτερική λογοκρισία του πατέρα του σε συνδυασμό με την επιβολή μιας εξωτερικής λογοκρισίας που προκαλούσε πολλά εμπόδια στην δημοσίευση των κειμένων.
Ο Λεωνίδας Εμπειρίκος έχει υιοθετήσει στην κυριολεξία το εκτεταμένο έργο του πατέρα του. Όταν μιλάμε για Ανδρέα Εμπειρίκο, θα πρέπει να μιλάμε για αρτηρία δημιουργίας και όχι για μια απλή φλέβα! Ο γιος του Εμπειρίκου είναι επιφορτισμένος για να τακτοποιήσει το ογκωδέστατο αρχείο και το σκόρπιο υλικό του πατέρα του. Στην εκδήλωση μάς διαβάζει ημερολογιακά κείμενα από την περίοδο 1939-αρχές 1941. Όλα τα κείμενα αφορούν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Ο Εμπειρίκος μιλάει με σκληρή γλώσσα για την στρατοκρατική μηχανή των Γερμανών που έχει μοναδικό στόχο να δολοφονεί και να καταστρέφει. Μαθαίνουμε, επίσης, ότι ο Εμπειρίκος πειραματιζόταν με διάφορα είδη ημερολογίων. Σε ένα απ αυτά τα είδη περιλαμβάνονταν ελεύθεροι συνειρμοί, καταγραφή ονείρων και αυτόματη γραφή. Για τον ποιητή Εμπειρίκο, μαθαίνουμε και για την περηφάνεια που ένιωθε ως πρωτεργάτης του ψυχαναλυτικού κινήματος στην Ελλάδα, καθώς και για τον διακαή του πόθο για την ενηλικίωση του ανθρώπου.Σύμφωνα με την διατύπωση του Σάββα Μιχαήλ, θα μας πει ο Λεωνίδας Εμπειρίκος, ο "Μέγας Ανατολικός" υπήρξε το αποτέλεσμα του τραύματος της ιστορίας.
Για τον ομιλητή και μελετητή του υπερρεαλισμού, Μιχάλη Χρυσανθόπουλο, ο Εμπειρίκος προσπάθησε να εξισορροπήσει ανάμεσα στην Ψυχανάλυση και τον Υπερρεαλισμό. Στόχος του υπήρξε να δημιουργήσει μια δυνατή υπερρεαλιστική ομάδα και ταυτόχρονα, να αναπτύξει μια ποίηση με επίκεντρο την επιθυμία του ανθρώπου.
Έφυγα από την εκδήλωση με την αίσθηση ότι ο Ανδρέας Εμπειρίκος έχει πολλά ακόμη να μας αποκαλύψει.Με τον χρόνο θα το διαπιστώσουμε...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα