Κυριακή, Δεκεμβρίου 04, 2016

ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ

-1-
O Ελύτης δεν άφηνε κατάλοιπα, κι αυτό τον απελευθέρωνε (...)δεν είχε το άγχος να κρατήσει τα πάντα, μη χαθούν. Ό,τι δεν θεωρούσε πλήρες, το άφηνε να περάσει. Ακόμα και στη βιβλιοθήκη του, δεν επιθυμούσε να έχει πάνω από εκατό-διακόσιους τόμους, διάλεγε ποιος θ' αντικαταστήσει ποιον...Ιουλίτα Ηλιοπούλου (επιμέλεια Σταυρούλα Παπασπύρου, περιοδ. Επτά)

-2-
Μας μάγεψε η ντόλτσε βίτα. Από την άλλη σκέφτομαι πως όταν σου δίνουν κάτι, το παίρνεις και δεν ρωτάς πού βρέθηκε. Είναι ανθρώπινο. Έτσι φτάσαμε εδώ που φτάσαμε(...) Οι Έλληνες τρέχουν πίσω από τα χαρτιά και στο τέλος δεν ξέρουν τι να τα κάνουν.Τώρα, βλέπετε, δεν φτάνει το πτυχίο από το πανεπιστήμιο. Για να έχεις κάποια ελπίδα , πρέπει να κάνεις και μεταπτυχιακό. Για διδακτορικό δεν μιλώ, χρειάζεται κότσια. Το μαστεράκι το παίρνεις σε ένα εννιάμηνο. Ας είναι καλά οι Εγγλέζοι που κάνανε τα μεταπτυχιακά βιομηχανία, όπως είχαν κάνει παλαιότερα με τα νοσοκομεία. Έτσι και οι Έλληνες ανακάλυψαν τη London School of Economics και του έδωσαν και κατάλαβε. Και η κουτσή Μαρία έχει περάσει από 'κει... (από συνέντευξη του Παναγιώτη Τέτση στην Ίσμα Τουλάτου(ΒΗΜΑ,23/10/2011)
-3-
Το είχα διαβάσει παλιότερα :"Είμαι πολύ λίγος για να είμαι κάτι και είμαι πάρα πολύς για να είμαι τίποτα".Η σκέψη και η δράση μας θα πρέπει να κινείται ανάμεσα στο κάτι και το τίποτα.Ούτε ταπεινωμένοι αλλά ούτε και αλαζόνες!Να και μια καινούρια "θεωρία των δυο άκρων"! Καλύτερα να χαθούμε από τα άκρα κι όχι από τις ακρότητες που θα έλεγε και ο Μποντριγιάρ...

-4-
O Mπαλάφας πολεμήθηκε από τους "έντεχνους" σπουδαγμένους, ποτέ δεν τον αναγνώρισαν ως καλλιτέχνη, όπως συνήθως συμβαίνει με το ανόθευτο ταλέντο, το καθαρο κρύσταλλο , σ' όλες τις τέχνες. Αγνοήθηκε και για έναν άλλο λόγο: δεν ταυτίστηκε ποτέ με μια συγκεκριμένη πολιτική παράταξη...επιστολή του Σταύρου Λαγκαδιανού στην στήλη της Ελευθεροτυπίας: "Οι αναγνώστες γράφουν"(10/11/2011)
-5-
Ο φθόνος εμπεριέχει μια λαχτάρα γι' αυτό που δεν έχεις. Η ζήλια προκαλείται όταν χάνεις κάτι εξαιτίας κάποιου άλλου(...)Υπάρχει ο "καλοπροαίρετος φθόνος", όταν δηλαδή, παρατηρείς τους ανωτέρους σου προκειμένου να φτάσεις στο επίπεδό τους, ενώ υπάρχει και ο "κακοπροαίρετος φθόνος", όταν παρατηρείς τους ανωτέρους σου με στόχο να ανακαλύψεις τα τρωτά τους σημεία μέσω των οποίων θα τους υποβιβάσεις στο δικό σου επίπεδο(JOHN TIERNEY, στην Ελευθεροτυπία, 23/10 2011)
Όλα τα παραπάνω ισχύουν στην περίπτωση που αναγνωρίζουμε τους άλλους ως ανώτερους ή κατώτερους.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα