Τρίτη, Δεκεμβρίου 06, 2016

ΤΑ "ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ" ΤΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ

"Επί ματαίω, η μητέρα του αδικοχαμένου Γρηγορόπουλου ζήτησε να μην υπάρχουν πράξεις βίας που βεβηλώνουν την μνήμη του νεκρού παιδιού της. Ωστόσο, οι μολότοφ και οι καταστροφές έρχονται ως οι μόνες απαντήσεις στην δολοφονία. Ο πόνος πρέπει να ξεχρεωθεί με πόνο. Τα μόλις δεκαπέντε χρονών παιδιά δεν μπορούν να σκεφτούν και να πράξουν διαφορετικά! Το σύστημα απενοχοποιείται και εξισορροπεί. Οι βανδαλισμοί και οι φωτιές είναι η πιο συντηρητική έκφραση μιας νεολαίας που γερνάει πρόωρα."


Νομίζω ότι το παραπάνω σημείωμα το είχα γράψει ένα ή δυο χρόνια μετά την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Τότε, η  ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι και η μητέρα του αδικοχαμένου 15χρονου εκλιπαρούσε για αποφυγή πράξεων βίας. Η μητέρα ήξερε καλά: οι καταστροφές και οι λεηλασίες στο όνομα του νεκρού παιδιού της θα συνιστούσαν βεβήλωση της μνήμης του! Η μητέρα γνώριζε καλά ότι όλες αυτές οι πράξεις βίας θα ελάφρυναν  το δυσβάσταχτο φορτίο των ενοχών της κοινωνίας και θα  καθιστούσαν προβληματική την ικανοποίηση του επείγοντος κοινωνικού αιτήματος για επανόρθωση και απονομή της δικαιοσύνης. Πιστεύοντας οι πιτσιρικάδες ότι με  μια αναπαράσταση των βιαιοτήτων τιμούν την μνήμη του νεκρού, κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Το είχε πει ξεκάθαρα η μητέρα• επειδή ο πόνος της απώλειας έχει μέσα του την πεμπτουσία της ζωής μας...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα