Σάββατο, Απριλίου 30, 2016

"Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ"


Στην τηλεοπτική εκπομπή " Ο Χριστός ξανασταυρώνεται" ο ιερέας του χωριού Λυκόβρυση εκπροσωπεί την θεσμοθετημένη εκκλησία που έχει σαν ύψιστο σκοπό να αποτρέψει αυτούς που θέλουν να διασαλεύσουν την τάξη του θεού. Ο ιερέας συμβιώνει αρμονικά με την εξουσία του αλλόθρησκου Αγά. Το κοινό συμφέρον φαίνεται ότι ενώνει τις δυο διαφορετικές εξουσίες. Ο Αγάς πρέπει να διασφαλίσει την ειρήνη και την υπακοή των κατοίκων του χωριού. Για τον λόγο αυτό, χρησιμοποιεί τον ιερέα που διαθέτει κύρος και επιρροή στον κόσμο. Από την άλλη, ο ιερέας ενδιαφέρεται περισσότερο για την κατοχύρωση των προνομίων του.Αγάς και ιερέας επικοινωνούν τακτικά και βρίσκονται σε ένα διαρκές "δούναι και λαβείν".
Ο ιερέας του χωριού λατρεύει την ιεραρχία και τις διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους. Ο διαχωρισμός σε φτωχούς και πλούσιους είναι κάτι θεάρεστο και απολύτως αποδεκτό με το χριστιανικό πνεύμα της αγάπης και της ισότητας των ανθρώπων. Το βλέμμα του είναι βλοσυρό και το μίσος για όποιον αμφισβητεί τις αξίες του είναι δεδομένο. Ο φόβος και η απειλή του αφορισμού είναι τα μέσα με τα οποία προσπαθεί να επιβάλλει την εξουσία στους χωρικούς. Ο ιερέας έχει μια κόρη άρρωστη που αργοπεθαίνει. Φαίνεται ότι ένα τέτοιο βίωμα ουδόλως μαλακώνει την ψυχή του. Η σκληρότητα και το πνεύμα της μισαλλοδοξίας του είναι εμφανή στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει καποιους πρόσφυγες, που έχουν εγκατασταθεί κοντά στο χωριό του και στην τοποθεσία Σαρακίνα.
Στην Σαρακίνα και μαζί με τους πρόσφυγες, υπάρχει ένας ιερέας που ζει μαζί με το ποίμνιο του τις στερήσεις και τις κακουχίες που έχει η προσφυγιά. Ο ιερέας αυτός, μπορούμε να πούμε, είναι εκτός της θεσμοθετημένης εκκλησίας.Σε μια επίσκεψη στον δέσποτα, εμφανίζεται ρακένδυτος και ξυπόλητος. Ο δέσποτας τον επιπλήττει για την "απρεπή" εμφάνιση. Όταν μαθαίνει ότι ο ιερέας δεν έχει κάνει εγκύκλιες σπουδές στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, σχεδόν, τον υβρίζει και τον διώχνει. Ο ιερέας της Λυκόβρυσης, πλήρως εναρμονισμένος με την ιδεολογία και τη στάση του δέσποτα, υιοθετεί την ίδια ακριβώς συμπεριφορά! Δεν αναγνωρίζει τον ξυπόλητο ιερέα της Σαρακίνας και επιδεικνύει απέναντί του μια ανευ προηγουμένου μοχθηρία!
Ο ιερέας της Σαρακίνας με το ταλαίπωρο ποίμνιο του έχουν καταφέρει να συγκινήσουν μερικούς από τους κατοίκους της Λυκόβρυσης. Ανάμεσα σε αυτούς, ο γιος του Πατριαρχέα που ο ιερέας τον προορίζει για γαμπρό της κόρης του. Ο γάμος αναβάλλεται συνεχώς εξαιτίας της κακής υγείας της μέλλουσας νύφης αλλά και εξαιτίας του Πατριαρχέα που δεν συναινεί σε αυτόν τον γάμο. Την ώρα που ο Πατριαρχέας είναι ετοιμοθάνατος, ο ιερέας του ζητάει να εξομολογηθεί και να αναγνωρίσει το λάθος που δεν συμφωνούσε με τον γάμο των δυο παιδιών τους. Ο ιερέας είναι κυνικός και δεν σέβεται ούτε τις τελευταίες στιγμές ενός ανθρώπου. Πεθαίνοντας ο Πατριαρχέας, ο ιερέας ενοχοποιεί τον γιο για αυτήν την εξέλιξη! Ενεργοποιώντας τις ενοχές , τις τύψεις, το αίσθημα του φόβου και της τιμωρίας, ο ιερέας επιδιώκει να χειραγωγήσει τους κατοίκους του χωριού.
Η χειραγώγηση φαίνεται πως δεν είναι επιτυχημένη. Εκτός της επιρροής φαίνεται να βρίσκεται ακόμη και ο αδερφός του ο δάσκαλος που πηγαίνει και κάνει μάθημα στα παιδιά της Σαρακίνας. Για κάθε σωστή απάντηση που δίνουν τα παιδιά, ο δάσκαλος τα επιβραβεύει με φέτες ψωμιού. Αρκετοί κάτοικοι του χωριού ετοιμάζουν είδη πρώτης ανάγκης που τα μεταφέρουν στους πεινασμένους της Σαρακίνας. Ο ιερέας βλέπει ότι η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου. Απευθύνεται στον Αγά και ζητάει την επέμβασή του και εγγυήσεις ότι οι Σαρακινοί δεν θα απειλήσουν τις ιδιοκτησίες και τα χωράφια. Ο Αγάς τον καθησυχάζει, ζητώντας συγχρόνως και ανταλλάγματα. Ο ψυχογιός που του κρατάει συντροφιά τις ώρες της μοναξιάς , θέλει επειγόντως γυναίκα. Ο ιερέας και προκειμένου να διασφαλίσει τα δικά του συμφέροντα, δέχεται να επιλέξει μια κοπέλα του χωριού που θα παραδώσει στις ορέξεις του τουρκόπαιδου!
Στο χωριό επικρατεί μια αναστάτωση. Ένα μέρος των κατοίκων θέλει να συνεισφέρει από τα υπάρχοντά του στους εξαθλιωμένους της Σαρακίνας. Ο γιος του Πατριαρχέα αποφασίζει να δωρίσει όλη την περιουσία του. Αυτή η ενέργεια κάνει έξαλλο τον ιερέα που τον ανακαλεί στην τάξη και, τελικά, τον αφορίζει! Ο ιερέας αποφασίζει να λάβει πιο δραστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Καλεί τον Παναγιώταρο που είναι άνθρωπος με κακή φήμη, αδίστακτος και έρμαιο των παθών του και του αναθέτει να ηγηθεί μιας ομάδας τραμπούκων που θα αναχαιτίσουν την κάθοδο των ξυπόλητων και εξαθλιωμένων Σαρακινών στα χωράφια και τις κατοικίες τους. Ο Παναγιώταρος δέχεται, εξασφαλίζοντας εξουσία με την κατάληψη της θέσης του Σείζη ( ο άνθρωπος που φυλάει τον Αγά). Πραγματι, οργανώνει μια ομάδα και καιροφυλακτεί τον ερχομό των προσφύγων. Οι δύο ομάδες συναντιούνται και ξεσπούν συμπλοκές με τραυματίες. Το "αγαπάτε αλλήλους" μετατρέπεται σε " δέρνετε αλλήλους"!
Έχω σταματήσει την παρακολούθηση των επεισοδίων την στιγμή που ο παπάς της Λυκόβρυσης συγκεντρώνει όπλα και σφαίρες για να προκαλέσει αιματοχυσία!
Σκέφτομαι πως αν ο θεός ήταν δικαστής θα έπρεπε να δικάσει και να καταδικάσει τον ιερέα για σωρεία παραβάσεων του κοινού ποινικού κώδικα. Ο παπάς συμπεριφέρεται ως κοινός μαφιόζος σε αντίθεση με τον ιερέα της Σαρακίνας που δεν εγκαταλείπει τον εξαθλιωμένο κόσμο και κάνει πράξη τα λόγια του Χριστού.Δυο ιερείς που κηρύττουν τον ίδιο λόγο αλλά που οι πράξεις τους είναι διαμετρικά αντίθετες! Η κόλαση που μάχεται τον παράδεισο! Για αυτό το βιβλίο που παρουσιάστηκε στην εξαίρετη τηλεοπτική του εκδοχή, ο Καζαντζάκης πολεμήθηκε με μένος από ένα τμήμα των ανθρώπων της Εκκλησίας. Στις μέρες μας, η επίσημη Εκκλησία τον μνημονεύει. Είναι κι αυτό μια αργή αλλά σημαντική πρόοδος!
Καλή Ανάσταση σε όλες και σε όλους!!

ΓΥΜΝΙΣΜΟΣ

Φοράνε τρύπια βρακιά σε αδέξιους κώλους! Ζουν και βασιλεύουν και τον κόσμο κυριεύουν, άνθρωποι που είναι μίζεροι σε προσωπικό επίπεδο και συνάμα επιδειξιμανείς ενός αριστοκρατικού προφίλ προς τον υπόλοιπο κόσμο. Είναι αυτοί που μπορούν να δανείζονται τα κινητά των άλλων για να συνδιαλέγονται και την ίδια στιγμή να μεταβαίνουν με αεροπλάνο στους προορισμούς τους! Όλα είναι θέμα γοήτρου • ένας τζέντλεμαν ή μια μαντάμ Σουσού πρέπει να υπερασπίζονται τους τίτλους τιμής που αποδίδουν οι ίδιοι στους εαυτούς τους! Την ώρα που επιπλώνουν τα σπίτια τους με πανάκριβα έπιπλα, την ίδια ώρα ζητιανεύουν καροτάκια και κρεμμυδάκια από τις φτωχές πλην αξιοπρεπείς γειτόνισσες! Δεξιώνονται τους φίλους τους σε πλουσιοπάροχα γεύματα και την επόμενη ημέρα στριμώχνονται στα συσσίτια της εκκλησίας.
Ο κατάλογος της ξεφτίλας είναι μακρύς! Για να μην μακρηγορώ με καταστάσεις που γνωρίζουμε όλες και όλοι ,ο άνθρωπος συνιστά αυτό το παράδοξο: Σε προσωπικό επίπεδο ανέχεται τον εξευτελισμό αρκεί να πετυχαίνει την κοινωνική καταξίωση και την έξωθεν καλή μαρτυρία. Όλη αυτή η στάση ζωής δεν θα προκαλούσε αντιδράσεις στον υπόλοιπο κόσμο , εφόσον αποδεχόμαστε ότι ο άνθρωπος πρέπει να ζει την ζωή που ο ίδιος επιθυμεί να ζήσει. Ωστόσο, τα πράγματα ζωηρεύουν και η στάση γίνεται προκλητική, άπαξ και ο άνθρωπος επιθυμεί να μετατρέψει την αδυναμία και την φτώχεια του σε υπεραξία* και κοινωνική ισχύ έναντι των υπολοίπων. Είναι τότε, που "ο πτωχός τω πνεύματι έχει αέρα πλουσίου" και κυκλοφορεί ανάμεσά μας ξεβράκωτος...
*Υπεραξία:"η αύξηση της αξίας ενός αγαθού χωρίς αυτό να υποστεί καμιά βελτίωση ή επεξεργασία."(Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα). Η φτώχεια και η βλακεία μπορούν να γίνουν "πλούτος και πνευματική υπεροχή" μόνο μέσα μέσα στο μυαλό ενός φαντασιόπληκτου.

Παρασκευή, Απριλίου 29, 2016

ΒΟΥΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΝΟ...

Έβλεπα χτες σε τηλεοπτικό ρεπορτάζ δελτίου ειδήσεων, την απόπειρα ενός αμερικανού πολίτη να αυτοκτονήσει, πηδώντας από μια γέφυρα. Στο βίντεο, ένας αστυνομικός αντιλαμβάνεται τις προθέσεις του επίδοξου αυτόχειρα και ορμώντας κατά πάνω του, τον ακινητοποιεί. Στο τέλος του ρεπορτάζ μαθαίνουμε ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος είχε χάσει την οικογένειά του. Δεν υπάρχει τίποτα πιο συγκλονιστικό από το πένθος στην ψυχική πραγματικότητα των ανθρώπων!

Πέμπτη, Απριλίου 28, 2016

ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Η τηλεόραση ήταν συσκευασμένη σε μια μεγάλη χαρτόκουτα στα 1972. Έχοντας τηλεόραση μέσα στο σπίτι, Θα γλυτώναμε την ορθοστασία έξω από τις βιτρίνες με τα ηλεκτρονικά προϊόντα και τις ανοιχτές οθόνες των τηλεοράσεων.
Το Πάσχα του 1973 αποκτήσαμε το πρώτο αυτοκίνητο για επαγγελματική χρήση. Με όλη την οικογένεια κάναμε αρκετά ταξίδια.
Το 1977 δέχτηκα από τον συγχωρεμένο πατέρα μου ένα δώρο που λαχταρούσα πολύ: μια κινηματογραφική μηχανή προβολής χωρίς ήχο(έχω γράψει και παλιότερα για αυτήν).
Το 1978 και , κυρίως, το 1979 έμαθα για τους ασυρμάτους και για τα σι μπι. Ο θείος μου που πειραματιζόταν με όλα αυτά, μας έπαιρνε και πηγαίναμε σε ψηλά σημεία της Θεσσαλονίκης ώστε να έχουμε καλό σήμα και να μπορούμε να μιλάμε με άλλον κόσμο. Είχα μάθει το μπρέικ ως λέξη που δήλωνε τη διάθεση να διακόψω την επαφή των άλλων και να συμμετάσχω στη συζήτησή τους. Όλοι αυτοί οι ήχοι στις συχνότητες ήταν κάτι το μαγικό.Θυμάμαι έντονα μια βραδιά του 1979 στο Πανόραμα. Εντεκάχρονο παιδί, ήμουν αρκετά δεκτικός στις συγκινήσεις του καινούριου μέσου επικοινωνίας!
Το 1978 με 1979 αγοράσαμε μηχανή λήψης και αποκτήσαμε μια κανούρια κινηματογραφική μηχανή προβολής που έπαιζε ταινίες με ήχο. Το ζεύγος μηχανή λήψης και κινηματογράφος προβολής πήγαιναν μαζί. Όλη αυτή η αλματώδης εξέλιξη της τεχνολογίας βασίστηκε σε προϊόντα που ήταν αλληλοεξαρτώμενα!
Το 1982 αγοράσαμε το πρώτο βίντεο• ένα τεράστιο και δύσχρηστο βίντεο. Θυμάμαι πως προσκαλούσα φίλους για να παρακολουθούμε ταινίες. Οι εγγραφές με εκπομπές από την τηλεόραση, ήταν πολλές. Ακόμη και σήμερα διαθέτω κασέτες εκείνων των χρόνων.
Με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή άρχισα να ασχολούμαι το 1998. Το 2004 είχα αποκτήσει φορητό υπολογιστή.
Σε γενικές γραμμές, οι πρώιμες εμπειρίες με τον καινούριο θαυμαστό κόσμο της τεχνολογίας που ξεπρόβαλε υπήρξαν ικανοποιητικές! Κάνοντας μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν!

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ



Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη, Απριλίου 27, 2016

Η ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΟΜΑΔΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ


Στην λογική των ανθρώπων είναι να τοποθετούν τα προβλήματα σε απόσταση ασφαλείας απ' αυτούς! Τα προβλήματα, έτσι, δεν τους αγγίζουν. Ενδόμυχα, υπάρχει η πίστη ότι ακόμη και αν καταργούνταν οι αποστάσεις ασφαλείας, αυτοί οι άνθρωποι θα έβρισκαν τον τρόπο για να παρακάμψουν το πρόβλημα. Ποντάρουν πολλά στην μαλαγανιά και την πονηρή τους σκέψη που θα τους επιτρέψει να απαλλαγούν από το πρόβλημα. Αν δείχνουν άνετοι και αδιάφοροι είναι επειδή στο παρελθόν έχουν χρησιμοποιήσει την πονηριά τους και έχουν επιτύχει. Ωστόσο, η φύση των προβλημάτων μεταβάλλεται και απαιτεί άλλες λύσεις. Η πονηριά που έδινε άλλοτε τις λύσεις μετατρέπεται σε αναποτελεσματική κουτοπονηριά!Τότε, ο άνθρωπος αισθάνεται τελείως αδύναμος και μόνος για να επιλύσει το πρόβλημα. Είναι η στιγμή που ουρανοκατέβατος μέσα στην ομάδα προσπαθεί να πείσει ότι αποτελεί μέρος ενός συνολικότερου προβλήματος. Μέσα στην ομάδα αναζητά την ασφάλεια, επιθυμεί να τονώσει την αυτοπεπoίθησή του και απαιτεί λύση "εδώ και τώρα" για το πρόβλημα που τον απασχολεί. Η ανάγκη του γίνεται ένα πιεστικό αίτημα που πρέπει να ικανοποιηθεί αμέσως! Ο νεο-εισερχόμενος στην ομάδα, διατηρεί την κουτοπονηριά σε ατομικό επίπεδο και παράλληλα επιδιώκει να την αναβαθμίσει μέσα σε ένα περιβάλλον ομαδικού πνεύματος. "Μαζί στον αγώνα αλλά χώρια στην μάσα" θα το έλεγαν οι παλιότεροι!

Δευτέρα, Απριλίου 25, 2016

ΟΥΔΕΝ ΛΑΘΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ

Η μεσαία τάξη και όλοι αυτοί που δεν φοροδιαφεύγουν, αποτελούν στην χώρα μας την πιο εύπορη τάξη. Προτού εκπλαγείτε, θα σας υπενθυμίσω ότι είναι αυτοί που συμμετέχουν ενεργά στις δαπάνες του κράτους αλλά και χρηματοδοτούν την θεραπεία των κλεπτομανών που μας έχουν ζώσει. Για τους κλεπτομανείς, σπαταλήθηκαν εδώ και δεκαετίες πολλά λεφτά χωρίς, ωστόσο, να δούμε θεαματικά αποτελέσματα στην θεραπεία τους. Όλα τα λεφτά κατατέθηκαν σε τράπεζες του εξωτερικού και είναι δύσκολο να ξαναβρούν τον δρόμο για τα μέρη μας! Μετά την απομάκρυνση από την χώρα, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται...

ΠΡΑΞΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

Κάθε αφηρημένη έννοια πρέπει να υποστηρίζεται μέσα από τον λόγο και τις πράξεις. Ο Σωκράτης λέει ότι πως όταν δεν μπορεί να αποκαλύψει τις απόψεις του με τα λόγια, θα πρέπει να το κάνει μέσα από τις πράξεις του. Ο Σωκράτης, παρεμπιπτόντως, αναφέρεται στην έννοια της δικαιοσύνης.
Ζώντας σ'αυτόν τον κόσμο, αντιλαμβανόμαστε ότι η κατεύθυνση είναι αντίστροφη. Τώρα, είναι οι πράξεις μας που ωμά και απροκάλυπτα διαμορφώνουν την αντίληψη που έχουμε για την δικαιοσύνη. Οι πράξεις αυτές είναι τόσο ξεκάθαρες που δεν έχουν την ανάγκη του λόγου για να αποκαλυφθούν οι προθέσεις, τα κίνητρα και οι αντιλήψεις όλων αυτών που δρουν στο όνομα του δικαίου. Είναι τόση και τέτοια η καταπάτηση της έννοιας δικαίου που οι λέξεις χάνουν το νόημά τους!

Πέμπτη, Απριλίου 21, 2016

"ΧΤΥΠΑ ΑΝΔΡΑΣ ΣΑΝ"

Τα πνευματικά δικαιώματα της μεγαλειώδους διατύπωσης "Δεν υπάρχουν άνδρες" πρέπει να ανήκουν σε εκείνη την περίοδο που η ηθοποιός, Βάνα Μπάρμπα, διετέλεσε την απόλυτη φαντασίωση ενός μέρους του ανδρικού πληθυσμού. Η Βάνα , όλως περιέργως, διέγειρε την σεξουαλικότητα των αντρών και την ίδια στιγμή τους εξαφάνιζε από το οπτικό της πεδίο. Ήδη , ήταν η εποχή που τα πράγματα μπερδεύανε και οι ρόλοι των δυο φύλων γίνονταν μαλλιά κουβάρια. Ήταν η εποχή όπου όποιος πήγαινε για μαλλί έβγαινε και κουρεμένος. Η Βάνα Μπάρμπα, δεν λέω, διατήρησε την πλούσια κόμη της αλλά δεν απέφυγε το μοιραίο: ο τρόπος συνύπαρξης με το αντίθετο φύλο πρέπει να υπήρξε ένα ψυχικό τραύμα που προσπαθούσε να επουλώσει με την κριτική της για την απουσία ανδρών. Το συμπέρασμά της διαδόθηκε ταχύτατα σε όλες τις δυναμικές γυναίκες που είχαν ένα δόγμα για να πορεύονται στη ζωή τους.
Σήμερα, η ατάκα μιας διαφήμισης έρχεται να κλονίσει το επίσημο δόγμα και να προκαλέσει τριγμούς στον εφησυχασμό των γυναικών για την εξαφάνιση των ανδρών! Τελικά, οι άνδρες υπήρχαν αλλά οι γυναίκες δεν μπορούσαν να τους δούνε. Η κ. Άντζελα Δημητρίου, θα αναλάμβανε μέσα σε ένα περιβάλλον μυσταγωγίας να επαναφέρει τους άνδρες στο προσκήνιο. Η προτροπή της "Χτύπα! Χτύπα σαν άνδρας!" δεν αφορά κάποια παρακίνηση στην άσκηση βίας , αλλά αποτελεί μια φράση με έντονη νοσταλγική διάθεση για εκείνη την εποχή που οι άνδρες διέθεταν αυτό που ονομάζουμε "ντομπροσύνη"!!
Μετά και την τελευταία λογοκρισία, οι γυναίκες θα πρέπει να αναθεωρήσουν τη στρατηγική τους και να εγκαινιάσουν το καινούριο αμυντικό τους δόγμα. Εξελίξεις αναμένουμε μετά τις πασχαλινές διακοπές!

Δευτέρα, Απριλίου 18, 2016

ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΩΝ ΝΤΟΠΑΡΙΣΜΕΝΩΝ

Είμαστε μια "κοινωνία της κόπωσης". Νομιμοποιούμε μια παρά φύσιν κοινωνία, θεωρώντας φυσιολογικό να υποβαλλόμαστε στα βασανιστήρια των ρεκόρ. Συμπεριφορά και σκέψη είναι προσανατολισμένα στην κατάκτηση της υψηλότερης επίδοσης που θα πρέπει να καταρρίπτει την προηγούμενη επίδοση. Φερόμαστε με βαναυσότητα τόσο στον ίδιο μας τον εαυτό όσο και σε αυτούς με τους οποίους συναναστρεφόμαστε. Ο αυτοσκοπός μας γίνεται η επιδίωξη της ανώτερης επίδοσης.
Το παρα φύσιν έρχεται όταν θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα κακό αντίγραφο τη φύσης μας. Το έργο είναι πολυδάπανο και οι αντοχές μας εγκαταλείπουν. Ο ανταγωνισμός, αυτός ο μεγάλος τρομοκράτης, εμφανίζεται στην εποχή μας με το πιο στυγνό του πρόσωπο. Είμαστε συνεχώς σε έναν μόνιμο συναγερμό και μέλη μιας ακούρδιστης κοινωνίας που κατρακυλάμε σε όλο και πιο απάνθρωπους ρυθμούς! Λίγο προτού καταρρεύσουν τα σώματα, αναζητούμε την βοήθεια φαρμάκων και άλλων σκευασμάτων για να ανταποκριθούμε σ' αυτούς τους εξοντωτικούς ρυθμούς.
Σε ένα μήνα περίπου θα αρχίσουν εξετάσεις στα σχολεία. Στην τηλεόραση άρχισαν οι διαφημίσεις για τα πολυβιταμινούχα σκευάσματα που ενδυναμώνουν την μνήμη. Είμαστε μια κοινωνία της κόπωσης αλλά και μια κοινωνία των ντοπαρισμένων!Πλάκα θα έχει, οι εξετάσεις των μαθητών και μαθητριών να γίνονται στο μέλλον με λήψεις ποσοτήτων αίματος των διαγωνιζομένων και με ντόπινγκ κοντρόλ!!

Κυριακή, Απριλίου 17, 2016

Η ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ





Είδα πριν από λίγο το ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη, Άγγελου Αμπάζογλου(καταγωγή από Κωνσταντινούπολη), "Τα γλυκά όνειρα του Μουσταφά". Στην ταινία δεν υπάρχει σενάριο και αυτοί που συμμετέχουν στην ταινία δεν είναι ηθοποιοί. Ο δεκαεξάχρονος Μουσταφά γνωρίζει να κόβει, να τυλίγει ζύμη, να ρίχνει φυστίκια και να χύνει σιρόπι•ξέρει, δηλαδή, όλα τα μυστικά για την παρασκευή ενός πεντανόστιμου μπακλαβά. Η πόλη της εργασίας του είναι το Γκαζιαντέπ στα νοτιανατολικά της Τουρκίας. Ωστόσο, η καταξίωση έρχεται μόνο αν δείξει την τέχνη του στην μεγαλούπολη που ονομάζεται Κωνσταντινούπολη.
Για έναν 16χρονο, η απόφαση να εγκαταλείψει το μέρος του και να μετακομίσει σε μια μεγαλούπολη που δεν γνωρίζει κανέναν, απαιτεί γενναιότητα και τόλμη. Ο Μουσταφά πρέπει να αποδείξει ότι δεν φοβάται τίποτα! Το όραμά του να γίνει ένας φημισμένος παρασκευαστής μπακλαβά που θα διαθέτει δικό του μαγαζί, υπαλλήλους και πολλά λεφτά, είναι ένα ισχυρό κίνητρο για να φύγει στην Κωνσταντινούπολη.
Η εργασία και η καταξίωση είναι πρωτεύοντα ζητήματα για τον Μουσταφά. Τα συγγενικά του πρόσωπα φροντίζουν να υποβαθμίζουν απορίες σχετικές με την έννοια της ευτυχίας, του έρωτα ή της ελευθερίας. Ο έφηβος Μουσταφά μαθαίνει ότι η ευτυχία εξαρτάται από τον ίδιο και η ελευθερία είναι να "ζεις τις περιπέτειες χωρίς να έχεις έγνοιες". Για τις γυναίκες, μαθαίνει ότι είναι σαν τους μπακλαβάδες που πρέπει να φέρεται με "ευγένεια και φιλικότητα". Σεξουαλικές σχέσεις με τις κοπέλες απαγορεύονται. Το όραμα να φτιάχνει τους καλύτερους μπακλαβάδες είναι ανώτερο του έρωτα και της συνεύρεσης με το άλλο φύλο.
Ο Μουσταφά κουρεύεται και ξυρίζεται. Από τον κουρέα ζητάει διακόσιες λίρες δανεικά. Ο κουρέας του τα δίνει και ο Μουσταφά καταφτάνει στην Κωνσταντινούπολη. Στο ξενοδοχείο που θα μείνει, παζαρεύει το αντίτιμο του δωματίου με ένα ταψί με τους φημισμένους μπακλαβάδες της περιοχής του. Ο ξενοδόχος αποδέχεται αυτο του είδους τη συναλλαγή. Ο ξένος Μουσταφά βρίσκει ένα μέρος για να περάσει την νύχτα του.
Το επόμενο πρωί ο έφηβος διανύει ποδαρόδρομο μέχρι να βρει το μαγαζί ενός φημισμένου ζαχαροπλάστη. Εκεί ζητάει εργασία αλλά αντιλαμβάνεται ότι τα αφεντικά είναι παντού τα ίδια: αρέσκονται να εξευτελίζουν, να καθυστερούν να παίρνουν αμέσως αποφάσεις για την πρόσληψη των μαθητευομένων, να είναι άπληστοι και υποκριτές και να συντρίβουν το μέλλον των νέων ανθρώπων που έχουν σαν πυξίδα τα παιδικά τους όνειρα. Όπως, χαρακτηριστικά, λέει ο Μουσταφά: "Εμείς τα παιδιά υπάρχουμε με το ζόρι".
Στην Κωνσταντινούπολη, ο Μουσταφά γίνεται στόχος μιας συμμορίας νεαρών που τον ξυλοκοπούν και τον ληστεύουν. Ο Μουσταφά κλαίει με λυγμούς. Τώρα, δεν θα μπορέσει να πετύχει τον στόχο του και να κάνει περήφανη την μητέρα του. Περιπλανώμενος στην μεγαλούπολη, συναντά μια συνομήλικη κοπέλα που πουλάει κουλούρια. Ο Μουσταφά επιδιώκει την γνωριμία μαζί της και την πείθει να συνεταιριστούν. Τα προϊόντα προς πώληση είναι τα κουλούρια και ο μπακλαβάς που θα φτιάχνει ο Μουσταφά. Οι πωλήσεις πηγαίνουν πάρα πολύ καλά! Ο Μουσταφά ενηλικιώνεται ποντάροντας στις δικές του δυνάμεις. Τώρα, έχει γνωρίσει μια κοπέλα με προοπτική να σχετιστεί μαζί της• βγάζει μεροκάματο και, κυρίως, είναι αφέντης του εαυτού του. Η μητέρα του μπορεί να είναι υπερήφανη!

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ

Έξι ημέρες ξεκούραση και την έβδομη εργασία. Θα μου έλεγε κάποιος ότι οι στρατιές των ανέργων λίγο πολύ το εφαρμόζουν.Ωστόσο, δεν μιλάω για τις συνέπειες της ανεργίας που δεν μπορούμε να αποφύγουμε! Ο προβληματισμός μου έχει να κάνει με την διάθεση του ανθρώπου να αποδεχθεί έναν ανάλογο εργασιακό βίο και να μην τρομάξει με τον άφθονο ελεύθερο χρόνο που θα έχει στη διάθεσή του. Η εργασιομανία τι προσπαθεί να θεραπεύσει; Και γιατί οι άνθρωποι φτάνουν στο σημείο να δουλεύουν μέχρι εξάντλησης των ορίων τους; Υπάρχει κάποιος που θα μας βεβαίωνε ότι ο κόσμος μας θα σημείωνε λιγότερη πρόοδο αν ο άνθρωπος διέθετε περισσότερο ελεύθερο χρόνο απ'αυτόν της εργασίας του;

Σάββατο, Απριλίου 16, 2016

ΤΟ ΓΙΑΤΡΙΚΟ ΤΗΣ ΑΦΟΣΙΩΣΗΣ

Σε ένα από τα γράμματα που στέλνει ο Βαν Γκογκ στον αδερφό του τον Σεπτέμβριο του 1889, λέει:
ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΑΔΕΡΦΕ, ΠΑΝΤΑ σου γράφω στα ενδιάμεσα της δουλειάς μου• δουλεύω δαιμονισμένα• έχω μια μανία για δουλειά, περισσότερο από κάθε άλλη φορά.Και πιστεύω πως αυτό θα συντελέσει στην γιατρειά μου".Ώστε, ο Βαν Γκογκ αναγνωρίζει στην μονομανία της εργασίας του το θεραπευτικό μέσο για την αρρώστια του. Μια παρόμοια στάση, πιστεύω, υιοθετούν όλοι εκείνοι που χάνουν την υγεία τους και βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από το τρομερό πρόσωπο του θανάτου.
Όταν ο άνθρωπος βιώνει αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης και έχει όλα τα απαραίτητα σε υλικό και συναισθηματικό επίπεδο, δεν μπορεί να φανταστεί το τέλος που θα έχει στη ζωή του.Προηγουμένως, διάβασα στην Lifo για έναν 77χρονο Ρώσο που είχε χάσει σε σύντομο χρονικό διάστημα την γυναίκα του και την δουλειά του.Σε αυτές τις δυο απώλειες, θα έπρεπε να συμπληρώσουμε και την εξαφάνιση του σκύλου του. Γυναίκα, σκύλος και δουλειά, εξασφάλιζαν στον ηλικιωμένο μια ικανοποιητική ζωή.Ωστόσο, οι αναπάντεχες απώλειες ανέτρεψαν ολοκληρωτικά τη ζωή του. Τοποθετώντας ένα πλακάτ με την εικόνα του σκύλου, ο ηλικιωμένος περιπλανιόταν επί ένα δίμηνο προκειμένου να ανακαλύψει τα ίχνη του αγαπημένου του ζώου.Συντετριμμένος από όλα αυτά που του είχαν συμβεί, ο ηλικιωμένος θα έκανε σκοπό της ζωής του να βρει τον σκύλο του. Η προσπάθεια υπήρξε ατελέσφορη και ο ίδιος πέθανε από καρδιακή προσβολή.
Για τον τέως ευτυχή ηλικιωμένο, τίποτα δεν προμήνυε το τραγικό του τέλος.Παρομοίως, απρόβλεπτη ήταν η αυτοκτονία του Βαν Γκογκ , αλλά και ο θάνατος του αδερφού του που δεν άντεξε και πέθανε λίγους μήνες αργότερα.

Τετάρτη, Απριλίου 13, 2016

ΛΗΔΑ ΜΠΟΛΑ-ΜΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ




Ακόμη και να αγνοούσαμε το βιογραφικό ενός ανθρώπου, θα το γνωρίζαμε από τον τρόπο της παρουσίας αυτού του ανθρώπου. Η δημοσιογράφος , Λήδα Μπόλα, καταργεί το ψυχρό βιογραφικό που δείχνει την πορεία της και συνιστά η ίδια ένα ολοζώντανο βιογραφικό που συντάσσεται καθημερινώς με αξιοπρέπεια και γνώση του επαγγέλματος. Η δημοσιογράφος ανήκει στις παρουσίες που χαίρεσαι να ακούς και να βλέπεις στις ολιγόλεπτες πολιτικές αναλύσεις. Όσο καιρό ήταν στον τηλεοπτικό σταθμό σκάι, είχα την εντύπωση ότι ασφυκτιούσε και διαφωνούσε με τον τρόπο που ασκείται η δημοσιογραφία. Η Λήδα Μπόλα ξεχωρίζει από τις σύντομες και περιεκτικές περιγραφές στα ρεπορτάζ που έχει την επιμέλειά τους. Δείχνει κυρία με συγκροτημένη σκέψη και με σωστή εκφορά του λόγου.Η έξοδος από το τηλεοπτικό στούντιο του σκάι και η απασχόληση με το εξωτερικό ρεπορτάζ, ενδεχομένως, ήταν η δική της ευγενική αντίδραση και η άρνηση να αποδεχθεί την σταδιακή φθορά του ρόλου της ως μάχιμης δημοσιογράφου.Από το "κύρος της δημοσιογραφικής ομάδας του σκάι", η εν λόγω κυρία προτίμησε το κύρος της προσωπικότητάς της, μεταπηδώντας και συνεχίζοντας την εργασία της στον τηλεοπτικό σταθμό "άλφα" και πάντα στο πολιτικό ρεπορτάζ.Τα μόνα κουτσομπολιά που της προσάπτουν είναι για τον χρόνο που αφιερώνει στην ανατροφή και την διαπαιδαγώγηση της κόρης της. Λένε ότι εξαιτίας της κόρης της φτιάχνει σχέδια με πλαστελίνες, ζωγραφίζει με νερομπογιές και αφηγείται παραμύθια. Στο ψυχοφθόρο περιβάλλον της εγχώριας δημοσιογραφίας, η Λήδα Μπόλα , δείχνει ήρεμη, ισορροπημένη, εξαιρετικά μορφωμένη και με μακρόχρονη εμπειρία.Αν κάνω λάθος, το κρίμα στο λαιμό μου...

Δευτέρα, Απριλίου 11, 2016

ΤΟ ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟ

Ξυπνάει κάποιος ένα πρωί και δίχως να δείχνει σημάδια ανησυχίας και πανικού, αυτοκτονεί. Όσοι γνωρίζουν τον αυτόχειρα, μένουν εμβρόντητοι! Αυτοί, είναι οι αμέριμνοι που κοιμούνται μακάριοι και δυσκολεύονται να αντιληφθούν την υπαρξιακή αγωνία των ανθρώπων σαν το μόνο που ξαγρυπνά σ' αυτήν τη ζωή! Αν δεν μιλάμε γι'αυτήν, είναι επειδή είναι αληθινή και μας κατακλύζει κάθε ώρα και στιγμή μέσα μας.

Σάββατο, Απριλίου 09, 2016

ΤΑ ΦΥΤΩΡΙΑ ΤΩΝ ΡΕΠΟΡΤΕΡ


Στο γεγονός που αναμεταδίδεται από το δελτίο ειδήσεων τηλεοπτικού σταθμού, το εννιάχρονο κορίτσι εκτελεί χρέη ρεπόρτερ. Βρισκόμαστε στην Αμερική, το μεγάλο χωνευτήρι των πολιτισμών που κατέχει το απκλειστικό δικαίωμα να προηγείται της εποχής που διανύουμε.Ένα κορίτσι μόλις εννιά χρονών έχει προλάβει να αναμεταδώσει την είδηση μιας δολοφονίας προτού οι έγκριτοι και επαγγελματίες δημοσιογράφοι το ανακαλύψουν! Μιλώντας στην κάμερα, το κορίτσι λέει ότι πρόλαβε το ρεπορτάζ προτού καταφτάσουν οι "ανταγωνιστές" της!!
Σε ανάλογες περιπτώσεις, η κοινή γνώμη εμφανίζεται πάντα διχασμένη. Άλλοι παροτρύνουν το μικρό κορίτσι να συνεχίσει και αρκετοί την επικρίνουν. Με γονείς που προφανώς συμπαραστέκονται, το κορίτσι κλείνει τα αυτιά του και επιδιώκει την επόμενη "δημοσιογραφική επιτυχία" που θα προκαλέσει μεγαλύτερο φθόνο στους επικριτές της. Στην Αμερική, το μνημόσυνο της παιδικής ηλικίας γίνεται στα εννιά χρόνια...

Τρίτη, Απριλίου 05, 2016

ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ...



-1-
Θα 'θελα να διαθέσω το χρυσάφι όλου του κόσμου προς έναν και μοναδικό σκοπό: να εξαγοράσω τις συνειδήσεις όλων αυτών που είναι επιρρεπείς στο πλιάτσικο και τις ληστρικές συμπεριφορές! Κατόπιν, θα έπειθα όλους αυτούς να μετοικήσουν σε έναν άλλο κατοικήσιμο πλανήτη και θα τους ζητούσα,εκεί, να συγκροτήσουν μια κοινωνία όπως την οραματίζονται ! Είναι απολύτως βέβαιο ότι μια κοινωνία αποτελούμενη από μέλη που έχουν ως μοναδικό χαρακτηριστικό το πάθος για κλεψιά και υφαρπαγή, δεν θα ήταν δυνατόν να οργανωθεί και να ορθοποδήσει επειδή οι άνθρωποι δεν θα ήταν και τόσο πρόθυμοι να αυτοοργανωθούν. Η απληστία σαν ένα και μοναδικό χαρακτηριστικό δεν θα μπορούσε να καλύψει την φυσική ανάγκη που έχουν οι άνθρωποι να συγχρωτίζονται με όλους εκείνους με τους οποίους δεν μοιάζουν! Ο άλλος,ο κάθε άλλος, θα έπαυε να αποτελεί τον εγγυητή του διαφορετικού και ένα απαραίτητο συγκριτικό στοιχείο. Ακόμη και αν καταφέρναμε να τους στείλουμε όλους σε έναν άλλο πλανήτη και τόπο, το σίγουρο είναι ότι θα μας επισκέπτονταν συχνά πυκνά για να εξασκήσουν την τέχνη τους. Να κλέβεις σ' έναν κόσμο όπου όλοι κλέβουν, δεν έχει γούστο και γλύκα...
-2-
Οι υπέρμαχοι της βιοποικιλότητας διαμαρτύρονται εντόνως για τον εξοστρακισμό των κλεπτομανών σε έναν άλλο πλανήτη. Ισχυρίζονται ότι κάθε πλήγμα στην ποικιλομορφία των ανθρωπίνων παθών κάνει τον πλανήτη μας φτωχότερο και ζητούν ματαίωση όλων των σχεδίων εποικισμού.

(Και λίγη επιστημονική φαντασία αποφορτίζει την κατάσταση)

Κυριακή, Απριλίου 03, 2016

"ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ"

Η νιτσεική προτροπή "να γινόμαστε αυτό που είμαστε" απαιτεί μια τεράστια σπατάλη ψυχικής ενέργειας. Ουσιαστικά , είναι προτροπή να παραμένουμε " ζωντανοί"σ'' όλη την διάρκεια της ζωής μας.Να είμαστε αυτό που είμαστε, νομίζω, είναι μια πιο ξεκούραστη εργασία. Αυτήν την εργασία την καταλαβαίνω ως μια ταύτιση του εαυτού μας με την εικόνα μας.Με την ταυτοπροσωπία μας "εγώ είμαι εγώ" περιφερόμαστε ως πρόσωπα που στερούνται περιεχομένου.

"ΕΝΑΣ ΜΑΓΚΑΣ ΣΤΑ ΣΑΛΟΝΙΑ"



Το μοτίβο είναι λίγο πολύ γνωστό στην ταινία "Ένας μάγκας στα σαλόνια". Μια κυρία της λεγόμενης "καλής κοινωνίας" κάνει μια μικρή μκρουαζιέρα με το ιδιόκτητο σκάφος και με όλη την οικογένεια. Η εκδρομή μοιάζει περισσότερο σαν μια απόδραση από την ψευτιά και την πλήξη των κοινωνικών συμβάσεων με τις οποίες είναι αναγκασμένη να ζει η πλούσια και οικονομικά ανεξάρτητη οικογένεια. Η κόρη που συνοδεύεται από τον μέλλοντα μνηστήρα της, βιώνει την ψευτιά και αναζητά το γνήσιο και αυθεντικό της επικοινωνίας.
Στα σχέδια της οικογένειας είναι να περάσουν κάποιες ώρες από ένα νησί.Ο πλούσιος πατέρας έχει υποσχεθεί να παραλάβει τα ψάρια των νησιωτών με το σκάφος του.Η αναψυχή πρέπει να συνδυάζεται πάντα με μπίζνες.
Οι κάτοικοι του νησιού τους αναμένουν με μεγάλη ανυπομονησία. Τα ψάρια τους πρέπει να πουληθούν ώστε να πιάσουν στα χέρια τους λεφτά. Ο Γιάννης Βόγλης υποδύεται τον κάτοικο του νησιού που είναι ο πλέον κατάλληλος να υποδεχθεί την οικογένεια. Δείχνει σκληρός και αγροίκος. Δεν γνωρίζει από "καλούς τρόπους συμπεριφοράς" και μιλάει καθαρά και ξάστερα. Αυτό το στοιχείο γοητεύει την κακομαθημένη μοναχοκόρη της οικογένειας που έχει μάθει να μην ακούει αρνήσεις και να μην βιώνει ματαιώσεις στις επιθυμίες της. Ζει μια ζωή όπως την φαντάζεται και την επιθυμεί! Κατέχει χρήματα και διαβιώνει μέσα σε πλούτη που δεν έχει αγωνιστεί να τα αποκτήσει. Αυτό ακριβώς το έλλειμμα, την οδηγεί σε αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές και σε ένα περίεργο φλερτ με την αυτοκτονία.Η μοναχοκόρη βλέπει στον άξεστο νησιώτη έναν σκληρό άντρα πάνω στον οποίο πρέπει να επιβεβαιώσει την εξουσία και την ισχύ της. Η σύγκρουση ανάμεσά τους είναι σφοδρή.
Η πλούσια κοπέλα θέλει να εξαγοράσει και να εξευτελίσει τον Βόγλη που τον αντιλαμβάνεται ως ένα άγριο άλογο που πρέπει να εξημερώσει. Τον προσκαλει στην μεγάλη πόλη για να εφαρμόσει το πανούργο σχέδιο της.
Μεθυσμένη από τους δαίμονες που την βασανίζουν, τραβάει το παιχνίδι στα άκρα. Η σύγκρουση του ψεύτικου κόσμου με τον αυθεντικό πρέπει να είναι σφοδρή. Αν ο αληθινός κόσμος που εκπροσωπεί ο νησιώτης συντριβεί, τότε ο ψεύτικος κόσμος των πάρτυ, της ανέμελης ζωής και της σπατάλης των χρημάτων ανακηρύσσεται σε θριαμβευτής!
Ο φτωχός και νησιώτης Βόγλης δεν μπορεί να αντισταθεί στην σαγήνη και το αλλοπρόσαλλο παιχνίδι της πλούσιας κόρης. Το πάθος του είναι ασυγκράτητο και οι κώδικες των αξιών που πρεσβεύει, αποδιοργανώνονται. Ο ίδιος μετατρέπεται σε άθυρμα και χάνει την αξιοπρέπεια μπροστά στα μάτια του πατέρα του και της γυναίκας που τον περιμένει υπομονετικά στο νησί για να τον παντρευτεί.
Σε μια στιγμή έντασης και πάθους και ευρισκόμενοι σε κατάσταση μέθης, η γυναίκα χάνει την ισορροπία της και πέφτει από το μπαλκόνι. Ο αντίζηλος που επιθυμεί να την παντρευτεί και ο πατέρας, βρίσκουν την ευκαιρία να κατηγορήσουν τον νησιώτη. Στο δικαστήριο μετατρέπονται σε ψευδομάρτυρες και ενοχοποιούν τον νησιώτη. Ευτυχώς, η υπηρέτρια που ήταν αυτόπτης μάρτυς των γεγονότων περιγράφει με ακρίβεια όλα αυτά που είχαν συμβεί.Το υπηρετικό προσωπικό μαζί με την πλούσια κόρη που νοσηλεύεται στο νοσοκομείο και βασανίζεται από τύψεις, βρίσκονται ανέλπιστα στο πλευρό του νησιώτη. Η κόρη διαφεύγει από την επιτήρηση των νοσηλευτών και παρευρίσκεται αυτοπροσώπως στο δικαστήριο.Εκεί, εκθέτει όλη την αλήθεια και ξεμπροστιάζει το ψεύδος του πατέρα και του μέλλοντος συζύγου της.
Στο τέλος της ταινίας στήνεται ένα τρικούβερτο γλέντι στο νησί. Η αδικία αποκαθίσταται και ο νησιώτης προσκαλει στον γάμο του την πλούσια οικογένεια. Οι κώδικες των αξιών ισοπεδώνονται και οι τάξεις δείχνουν να συμφιλιώνονται. Η συγκεκριμένη ταινία του 1969 μας προϊδέασε εγκαίρως ώστε να μην μας πέσουν βαριές οι "συναινέσεις" και τα αλλοπρόσαλλα της μεταπολιτευτικής περιόδου.