Δευτέρα, Μαΐου 28, 2018

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΥ

Από την φύση του ο άνθρωπος ή καλύτερα από το επίπεδο της συναισθηματικής του ωρίμανσης, φαίνεται να παραμένει καθηλωμένος σε ένα διχαστικό πνεύμα που αποτυπώνεται τόσο στον λόγο όσο και στις πράξεις και συμπεριφορές του! Με άλλα λόγια, ο ανθρώπινος ψυχισμός αδυνατεί να κάνει την υπέρβαση που θα του εξασφάλιζε την μετάβαση από τον διχασμό στη σύνθεση των πραγμάτων! Πιστεύουμε σε διαφορετικούς θεούς, είμαστε διαφορετικές εθνικότητες, υποστηρίζουμε διαφορετικές ομάδες, συνασπιζόμαστε με γνώμονα τις πολιτικές μας πεποιθήσεις, μαλώνουμε και έχουμε βεντέτα βορράς-νότος, γινόμαστε φίλοι και ερωτικά ζευγάρια με ανθρώπους που είναι το ίδιο ζώδιο με εμάς και γενικά ενστερνιζόμαστε ένα βαθύτατα διχαστικό πνεύμα! Κάπου μας καταλαβαίνω και κάπου δεν μας καταλαβαίνω! Κατανοώ την μεγάλη μας ανάγκη να εντοπίζουμε διαφορές! Ο άλλος πρέπει να είναι διαφορετικός ώστε να δίνει ώθηση στην δική μας κινητικότητα για να καθορίσουμε την ταυτότητά μας! Όσο αυτό όμως φαίνεται να εξασθενεί, τόσο πιο διχαστικοί γινόμαστε στα λόγια και τις πράξεις μας! Φαίνεται ότι το άλμα της συναισθηματικής εξέλιξης το πραγματοποιούν ελάχιστοι και μέσα σ' ένα έντονα συγκρουσιακό περιβάλλον τόσο εξωτερικό όσο και εσωτερικό!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα