Τετάρτη, Ιουλίου 11, 2018

Η ΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΤΟΠΙΩΝ


Δεν υπήρξε νέος της ηλικίας μου που να μην ήθελε να μάθει να οδηγάει! Έχω γράψει παλιότερα ότι ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου  αγόρασε αυτοκίνητο το 1973. Με αυτό, κάναμε αρκετές βόλτες ως οικογένεια! Προώρως αισθάνθηκα την επιθυμία και την διάθεση  για να οδηγήσω  και εξίσου πρόωρα  ατόνησε το ενδιαφέρον μου και εγκατέλειψα κάθε σκέψη για δικό μου αυτοκίνητο! Έκτοτε, κατάλαβα πόση νοητική και ψυχική ενέργεια σπαταλούσε κάποιος οδηγός στις μετακινήσεις και, κυρίως, στην εξεύρεση των  θέσεων πάρκινγκ! Για να λύσω το πρόβλημα της μετακίνησης διάλεξα την λύση της μηχανής! Οδήγησα διάφορα είδη μηχανής πάντα μεσαίου κυβισμού! Έξι με εφτά φορές είχα τις πτώσεις μου που ωστόσο  δεν απέβησαν μοιραίες! Ξέρω ότι η μηχανή είναι το πιο επικίνδυνο μέσο μετακίνησης, αλλά και το πιο γοητευτικό! Η αίσθηση της ελευθερίας που απολαμβάνει ο αναβάτης μιας μηχανής έρχεται να απαλύνει τον φόβο από την επικινδυνότητα του μέσου! Κάποιες απόπειρες για να οδηγήσω αυτοκίνητο πήγαν στον βρόντο! Νομίζω ότι έρχεται  κάποια στιγμή που  αποφασίζουμε οριστικώς και τελεσιδίκως  για κάτι που μας απασχολούσε χρόνια!! Δεν ξέρω αν η αποκλειστική χρήση της μηχανής από μέρους μου είναι στάση και φιλοσοφία ζωής! Δεν θέλω να αναφέρομαι με τόσο βαρύγδουπες εκφράσεις! Ωστόσο, ταξιδεύοντας με την μηχανή νιώθεις ότι διασχίζεις καλύτερα τα τοπία! Μια μηχανή μοιάζει σαν  το στυλό που γράφει στο χαρτί...

( Η φωτογραφία μου σε δημόσιο έγγραφο, κάπου στα 1996!)

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα